نویسنده نازنین شریفی
نظرات
نظرات و دیدگاههای کاربران درباره بایدهای ثبت شرکت های مختلط.
برای ثبت نظر جدید روی دکمه زیر کلیک کنید.
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نفر باشید!
تعریف شرکت های مختلط
در این شرکت ها ، عده ای سرمایه گذاشته و عده ای با آن تجارت می کرده اند . شرکت مختلط غیرسهامی ، سابقه قدیم تری داشته و در قرون وسطی ( سال های 476 تا 1453 میلادی ) ، در تجارت دریای مدیترانه و کشورهای اطراف آن به ویژه ایتالیا ، معمول بوده است ، اشخاصی که دارای سرمایه بودند ، آن را در اختیار تجاری که بین کشورهای مختلف اطراف مدیترانه در رفت و آمد بوده و به تجارت اشتغال داشتند یا در اختیار اشخاص مطلع و معتمدی که سرمایه کافی نداشتند ، برای انجام امور تجارتی ، قرار می داند و بدین ترتیب در منافع حاصله سهیم می شدند و ضرر احتمالی آنها نیز محدود به همان مبلغی بود که به عنوان سرمایه بکار انداخته بودند .
با توجه به این که در آن زمان ، اخذ بهره قانوناً ممنوع بوده و صاحبان سرمایه نمی توانستند رسماً ، در برابر مبالغی که وام می دادند ، سودی دریافت کنند ، این ترتیب ، طریق مناسبی برای به جریان انداختن سرمایه و کسب سود از آن ، محسوب می شده است و لذا تا زمانی که شرکت های سهامی و شرکت های با مسئولیت محدود ، وجود قانونی پیدا نکرده بودند، شرکت های مختلط طرفداران زیاد داشته و بسیار معمول بودند .
گسترش شرکت های سهامی و با مسئولیت محدود در قرن نوزدهم ، از اهمیت شرکت های مختلط ، به مقدار زیادی کاسته است . زیرا صاحبان سرمایه ، امکان پیدا کرده اند که با خرید سهام شرکت های سهامی یا با تشکیل دادن شرکت های با مسئولیت محدود ، اقدام به تجارت کنند ، بدون این که علاوه بر سرمایه ای که گذاشته اند ، مسئولیت مالی دیگری متوجه آنها گردد .
شرکا در شرکت مختلط
گفتاری در مورد شرکت های مختلط ، همان طور که ( شماره 694 و 729 و بعد ) ملاحظه شد ، از اختلاط دو نوع شریک ، تشکیل می شوند .
- شریک یا شرکای ضامن .
- شریک یا شرکای عادی ، ( با عنوان شریک با مسئولیت محدود در شرکت مختلط غیرسهامی و شریک سهامدار در شرکت مختلط سهامی ) .
در هر دو شرکت شریک یا شرکای ضامن ، مسئول کلیه بدهی های شرکت هستند ، و شرکای عادی ، از این بابت هیچ مسؤولیت ندارند و مسؤولیت آنها در برابر بدهی های شرکت ، در حد و میزان همان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند .
سوابق تاریخی این دو نوع شرکت ، چنین حکایت می کند که آنها ، در بدو امر ، برای اختلاط و امتزاج مدیریت و سرمایه ایجاد شده اند .
ویژگی شرکت بازرگانی مختلط
در ایران ، با وجود این که شرکت مختلط غیرسهامی و شرکت مختلط سهامی ، در قانون تجارت ( مصوب 1311 ) پیشس بینی شده است ، لکن مورد توجه و التفات چندانی قرار نگرفته و تعداد شرکت های بازرگانی که تحت این دو عنوان تشکیل شده ، قلیل بوده اند .
می توان گفت که از علل عدم استقبال صاحبان سرمایه ایران از شرکت های مختلط ، این بوده که اولاً ، در قانون تجارت ، به همراه شرکت های مختلط ، از جمله شرکت سهامی و شرکت مسؤولیت محدود نیز پیش بینی شده ، و افراد تشکیل دادن و سرمایه گذاری در این نوع شرکت ها را ترجیح داده اند . ثانیاً ، وجود « مضاربه » از رغبت اشخاص به تشکیل شرکت های مختلط ، کاسته است .
مضاربه ، همان طور که می دانیم ، عقدی از عقود اسلامی است و قرن ها ، قبل از این که مقررات قانونی آن در سال 1307 به وسیله قانون مدنی ( مواد 546 تا 560 ) ، ارائه گردد . بر اساس فقه اسلامی ، بین مردم مورد عمل بوه و سرمایه آنها از طریق آن ، در راه تجارت جریان داشته و از سود شرعی آن استفاده می شده است .
هرچند شرکت های مختلط ، « مضاربه » نیستند ، لیکن بخصوص بین شرکت مختلط غیرسهامی و مضاربه ، در کلیات امر، شباهت ظاهرالصلاحی قابل رؤیت است. بدین شرح که ، قانون مدنی در تعریف مضاربه می گوید ، « مضاربه عقدی است که به موجب آن ، احد متعاملین ، سرمایه می دهد با قید این که طرف دیگر با آن تجارت کند و در سود آن شریک باشند » .
در شرکت های مختلط نیز می تواند وضع ، همین باشد . زیرا می توان شرکت را بر این قرار تشکیل داد که شرکای عادی سرمایه بدهند و شرکای ضامن ، که مدیریت و ، اداره شرکت در اختیار آنهاست ، با آن تجارت کنند و در منافع حاصله سهیم باشند.
اهمیت شرکت مختلط
باید گفت که نمی توان از یادآوری اهمیت و کارایی شرکت های مختلط که می توانست و می تواند در عرصه فعالیت های تجارتی کشور داشته باشد، خودداری کرد: تلفیق سرمایه و مدیریت در این شرکت ها، هرگاه منصفانه و بنا بر اعتماد و اطمینان و تعاون صورت گیرد، می تواند مفید و مؤثر و ثمربخش باشد.