شرکت های تجارتی را به سه گروه تقسیم کرده اند : شرکت های سرمایه ، شرکت های شخص و شرکت های مختلط .

گروه بندی شرکت های تجارتی

1- « شرکت های سرمایه » عبارتند از شرکت سهامی عام ، شرکت سهامی خاص و شرکت با مسؤولیت محدود . وجه تسمیه این گروه شرکت ها ، به شرکت سرمایه و مشخصه آنها ، این است که ، فقط سرمایه و دارائی شرکت ، وثیقه طلب طلبکاران شرکت است و سهامداران یا شرکای آنها ، هیچ گونه مسؤولیتی در برابر بدهی های شرکت ندارند . اگر شرکت منحل شود و دارائی آن ، کافی برای پرداخت طلب طلبکاران نباشد ، آنها حق مراجعه به سهامداران یا شریک شرکت و مطالبه باقی مانده طلب خود را از دارائی شخصی او ، ندارند . بدین ترتیب بقیه طلب آنها از شرکت لاوصول مانده و سوخت می شود .

2- « شرکت های شخص » از شرکت تضامنی و شرکت نسبی تشکیل می شود . در این شرکت ها ، برعکس شرکت های سرمایه ، فقط دارائی شرکت نیست که وثیقه طلب طلبکاران شرکت می باشد ، بلکه دارائی هر یک از شرکاء نیز ، وثیقه طلب مزبور به شمار می رود . بدین ترتیب ، شخصیت و دارائی شرکاء ، در اعتبار شرکت و رابطه معامله  کنندگان با آن نقش و اهمیت دارد . به همین علت این شرکت ها را ، شرکت های شخص نامیده اند . هرگاه شرکت منحل شود و دارائی شرکت ، برای پرداخت دیون شرکت ، کافی نباشد ، طلبکاران شرکت می توانند برای باقی مانده طلب خود ، به شرکاء مراجعه و آن را از دارائی شخصی آنها وصول نمایند . وجه ا فتراق شرکت تضامنی با شرکت نسبی این است که در شرکت تضامنی هر یک از شرکاء به تنهائی و قطع نظر از سرمایه ای که در شرکت دارد ، مسؤول پرداخت تمام دیون شرکت است و شرکاء در برابر طلبکاران شرکت مسؤولیت تضامنی دارند . ولی در شرکت نسبی ، هر یک از شرکاء فقط به نسبت سرمایه ای که در شرکت دارد ، مسؤول دیون شرکت است و طلبکار شرکت برای مطالبه و وصول باقی مانده طلب خود از دارائی شخصی شرکاء ، می تواند به هر یک از آنها به نسبت سرمایه او به کل سرمایه شرکت ، رجوع نماید .

3- « شرکت های مختلط » مرکب است از شرکت مختلط غیرسهامی و شرکت مختلط سهامی . در این شرکت ها ، همان طور که از بودن کلمه « مختلط » در اسم شرکت پیداست ، اختلاط و آمیختگی شریک وجود دارد . – شرکاء بر دو نوع اند : - شریک ضامن و شریک با مسؤولیت محدود در شرکت مختلط غیرسهامی ، شریک ضامن و شریک سهامدار در شرکت مختلط سهامی . شریک با مسؤولیت محدود و شریک سهامدار در برابر بدهی های شرکت ، هیچ مسؤولیتی ندارد ، و دارائی شخصی آنها ، به هیچ عنوان وثیقه طلب طلبکاران شرکت نیست . وضع آنان از این لحاظ ، عیناً همان وضع سرمایه گذاران یعین شرکاء و سهامداران ، در شرکت های سرمایه است . لیکن شریک ضامن ، قطع نظر از مقدار سرمایه خود در شرکت ، مسؤول پرداخت دیون شرکت است و دارائی شخصی او ، مانند دارائی شرکت ، وثیقه طلب طلبکاران شرکت می باشد .

هرگاه شریک ضامن دو نفر یا بیشتر باشد ، در این صورت مسؤولیت آنها تضامنی بوده و در مقابل طلبکاران شرکت ، عیناً همان وضع شرکای شرکت تضامنی را خواهند داشت .

با توجه به آنچه که در مورد شریک یا شرکای ضامن گفته شد ، در واقع شرکت مختلط غیرسهامی و شرکت مختلط سهامی را نیز می توان در زمره شرکت های شخص قرار داد .