حق نظارت شرکت مختلط غیر سهامی : شریک با مسؤولیت محدود ، همان طور که ( شماره 718 ) ذکر شد ، حق اداره کردن شرکت را ندارد . ولی حق نظارت و حق اطلاع از وضعیت مالی شرکت را دارد . زیرا به بیان قانون « هر شریک با مسؤولیت محدود حق نظارت در امور شرکت داشته و می تواند از روی دفاتر و اسناد شرکت ، برای اطلاع شخص خود راجع به وضعیت مالی شرکت ، صورت خلاصه ترتیب دهد . هر قراردادی که بین شرکاء برخلاف این ، ترتیب داده شود از درجه اعتبار ساقط است » . بنابراین ، مقررات قانون در برقراری حق نظارت و حق اطلاع از وضعیت مالی شرکت ، جنبه امری دارد و قرارداد بین شرکاء نمی تواند این حقوق را از شریک یا شرکاء با مسؤولیت محدود ، سلب کند یا آن را محدود نماید .

هرگاه شریک با مسؤولیت محدود ، در اثر اعمال حق نظارت و حق اطلاع از وضعیت مالی شرکت ، از سوء جریان در اداره امور شرکت ، مطلع گردد ، می تواند موضوع را به مدیر یا مدیران شرکت ، جهت اقدام لازم ، اعلام دارد . و نیز در صورت لزوم می تواند با استفاده از بند « ج » ماده 136 قانون تجارت ، به طوی که ( شماره 726 ) بیان خواهد شد ، انحلال شرکت را از دادگاه خواستار شود . هرگاه دادگاه دلیل یا دلایل وی را موجه تشخیص دهد ، حکم انحلال شرکت را صادر خواهد کرد .

 یادآوری می شود که نظارت شریک با مسؤولیت محدود در امور شرکت مختلط غیرسهامی ، « نظارت اطلاعی » خواهد بود نه « نظارت استصوابی » . توضیح این که ، همان طور که می دانیم ، نظارت ، که عبارت است از مراقبت در اجرای امور ، بر دو نوع می تواند باشد :

- نظارت استصوابی و نظارت اطلاعی . در نظارت استصوابی ، ناظر ، مراقب اقدامات عامل بوده و باید پیش از انجام ، آنها را تصویب کند . بدین صورت که اقدامات عامل ، قبلاً باید مورد موافقت ناظر قرار گیرد و وی نباید بدون موافقت قبلی ناظر ، بکاری اقدام نماید . در نظارت اطلاعی ، ناظر از اقدامات عامل اطلاع پیدا می کند ، لیکن تصویب اقدامات وی از طرف ناظر لازم نیست ، و وی بدون نیاز به موافقت ناظر ، کارهای خود را انجام می دهد . از آنجا که شریک با مسؤولیت محدود حق اداره شرکت و مداخله در امور آن را ندارد ، لذا حق نظارت وی بر شرکت نظارت اطلاعی بوده و نمی تواند از نوع نظارت استصوابی باشد .