قانون تجارت ،درباره اخذ تصمیم شرکاء اکثریتی را مقرر نمی کند . ولی مواردی از قبیل تقویم سهم الشرکه های غیرنقدی ، انتقال سهم الشرکه ، تبدیل شرکت به شرکت سهامی ، انحلال شرکت قبل از موعد را به رضایت همه شرکاء یعنی به اتفاق آراء آنها موکول می نماید .

به طور کلی می توان گفت ، جز در  مواردی از جمله  موارد مزبور ، که قانون تجارت صریحاً اتفاق آراء شرکاء را لازم دانسته ، در سایر موارد اخذ تصمیم به اکثریت مطلق آراء شرکاء خواهد بود . در هر حال شرکت نامه یا اساسنامه شرکت تضامنی یا شرکتی نسبی ، می تواند برای موارد اخیر ، ترتیبی را که برای اخذ تصمیم لازم می داند ، تعیین کند .