1.  هرگوهه محدودیت راجع به اختیارات مدیران شرکت ، اگر در اساسنامه صراحتاً بیان شود ، در مقابل اشخاص ثالث نیز ملاک و معتبر است .
  2. اساسنامه می تواند ، اکثریتی را که قانون برای تصمیم گیری شرکاء راجع بع امور شرکت معین کرده است ، ملاک قرار نداده ، و ترتیب دیگری را برای تصمیم گیری شرکاء مقرر دارد .
  3. به موجب قانون ، هر یک از شرکاء به نسبت سهم الشرکه خود دارای حق رأی می باشد . ولی اساسنامه می تواند ترتیب دیگری را در این خصوص ، پیش بینی کند .
  4.  طبق قانون ، تقسیم سود بین شرکاء ، به نسبت سهم الشرکه آنها صورت می گیرد . لیکن اساسنامه می تواند رد مورد تقسیم سود ،دارای مقررات خاصی باشد .
  5.  قانون ، برای تغییر برخی مطالب اساسنامه ، اکثریتی را تعیین کرده ولی متذکر شده است که اساسنامه می تواند در این خصوص اکثریت دیگری تعیین نماید .
  6.  قانون، فوت شریک را موجب انحلال شرکت قرار نمی دهد ولی مقرر می دارد که اساسنامه می تواند فوت هر یک از شرکاء را ، از موارد انحلال شرکت با مسؤولیت محدود ،  پیش بینی کند.