ارتباط رأی با سهام در شرکتها اگرچه لایحه اصلاح قانون تجارت ، همان طور که ( شماره 39 ) ذکر شد ، فقط در مورد مجمع عمومی مؤسس مقرر می دارد  که « هر سهم دارای یک رأی است » ، و چنین حکمی را در مورد مجمع عمومی فوق العاده و عادی بیان نمی کند . لیکن می توان گفت که به « اتحاد طریق » در مجامع عمومی اخیر نیز ، مانند مجمع عمومی مؤسس ، هر سهم دارای یک رأی خواهد بود .

 توضیح این که « اتحاد طریق » آن است که در مورد حکم موضوعی ، نصی در دست باشد و علت حکم از آن نص ، استنباط گردد و همان علت در مورد موضوع دیگری که حکم آن مسکوت است ، موجود باشد . در این صورت حکم موضوع دوم نیز همان حکم موضوع اول خواهد بود . نص موجود در مورد حق رأی در مجمع عمومی مؤسس ، تبصره ماده 75 قانون مزبور است که مقرر می دارد « در مجمع عمومی مؤسس ، کلیه مؤسسین و پذیره نویسان حق حضور و حق رأی دارند و هر سهم دارای یک رأی است » . چنین استنباط می شود که علت هر سهم یک رأی داشتن در مجمع عمومی مؤسس ، این است که کلیه مؤسسین و پذیره نویسان در ابراز رأی جهت تصمیم گیری مجمع مزبور ، به نسبت سهم و سرمایه خود ، امکان مشارکت و عمل داشته باشند و همن علت در حضور و ابراز رأی در مجمع عمومی عادی و فوق العاده نیز وجود دارد . لذا حکم تبصره ماده 75 در مورد این دو مجمع نیز قابل اجرا بوده و در آنها هر سهم یک رأی خواهد داشت .

 لازم است به امر دیگری هم توجه شود و آن این که شرکت سهامی ، یک شرکت سرمایه می باشد. و در شرکتهای سرمایه اصولاً میزان رأی به نسبت سرمایه است . کما این که در شرکت با مسؤولیت محدود که از شرکتهای سرمایه ای است قانون تجارت ، در درجه اول ، میزان رأی شرکاء را به نسبت سرمایه مقرر داشته است .