قانون تجارت به صراحت در لزوم مجامع عمومی برای شرکت با مسؤولیت محدود ، بیانی ندارد و فقط در یک مورد با مقرر داشتن این که « هر شرکت با مسؤولیت محدود ، که عده شرکای آن بیش از دوازده نفر باشد ، باید دارای هیأت نظار بوده و هیأت مزبور لااقل سالی یک مرتبه ، مجمع عمومی شرکاء را تشکیل دهد ... هیأت نظار می تواند شرکاء شرکت را ، برای انعقاد مجمع عمومی فوق العاده دعوت نماید » ، به وجود مجامع عمومی در شرکت با مسؤولیت محدود ، اشاره می کند . مستفاد از این بیان قانون این است که وجود مجامع عمومی در شرکت های با مسؤولیت محدودی که تعداد شرکای آن سیزده نفر یا بیشتر است ، مانند هیأت نظار ، لازم است . ولی از آنجا که در هر صورت ، هر جلسه عمومی که با دعوت قبلی شرکاء برای اخذ تصمیمات راجع به شرکت تشکیل شود ، همان مجمع عمومی خواهد بود ، پس صواب آن است که اساسنامه ، مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده و مقررات مربوط به دعوت و تشکیل آن را پیش بینی نماید . اکثریت لازم برای اتخاذ تصمیم در این مجامع ، همان است که در مواد 106 و 110 تا 112 و غیره قانون تجارت بیان گردیده و اخیراً ( شماره 596 و بعد ) درباره آن گفتگو شد .