توضیحاتی کامل در ضمینه ثبت علامت تجاری ، برند - علائم تجاری - نشان و لوگوی تجاری - اسم تجاری - آرم تجاری

 تعریف علامت تجاری

علامت تجاری نمادی است جهت تمایز و معرفی کالاهای تولیدی یا خدمات ارائه شده توسط اشخاص حقیقی و حقوقی (نهادها ، موسسات، شرکتها)

براساس قوانین تجارت تعریف علامت‌، علامت جمعي و نام تجاري از این قرار است :

الف ـ علامت يعني هر نشان دیداری و به نوعی گرافیکی كه معرف و تمیز دهنده كالاها يا خدمات اشخاص حقيقي يا حقوقي از یکدیگرباشد.

ب ـ علامت جمعي یا اشتراکی يعني هر نشان قابل رویت و تصویری كه تحت عنوان علامت جمعي در اظهارنامه ثبت معرفي شود و معرف کالاها و خدمات اعضای اتحادیه، کانون ، صنف، گروه یا انجمن خاصی باشد و حاکی از خصوصیات مشترک مانند کیفیت و ماهیت کالاها یا خدمات اعضای این گروها باشد.

 ج ـ نام تجارتي يعني اسم يا عنواني كه معرف و شناساننده شخص حقيقي ياحقوقي باشد.

فواید ثبت علائم تجاری

  •  تضمین تمیز دادن محصولات از یکدیگر توسط مشتریان
  • شرکت‌ها را قادر می سازد که محصولات‌شان را از یکدیگر متمایز سازند.
  • بهترین ابزار بازاریابی و اساس تبلیغات و کسب اعتبارو شهرت برای شرکت‌ها هستند.
  • با اعطایی مجوز استفاده از آنها به اشخاص ثالث منبع درآمدی از محل امتیازها برای مالک علامت محسوب می شوند.
  • جز لاینفک عقد توافق نامه اعطای نمایندگی هستند.
  • دارایی ذهنی و معنوی اشخاص و شرکتها محسوب می شوند.
  •  مشوق شرکت‌ها برای حفظ یا بهینه سازی کیفیت و ویژگی های محصولات هستند.
  • با استفاده از آنها ممکن است روند اخذ وام تسهیل گردد.

دلایل حمایت از علائم تجاری و حقوق حاصله از ثبت علامت تجاری

امروزه اکثریت تجارو فعالین اقتصادی به اهمیت استفاده ازعلائم تجاری به منظور تمایز دادن محصولات و خدماتشان پی برده‌اند، اما بسیاری از این افراد هنوز متوجه اهمیت حمایت ازعلائم تجاری از طریق ثبت نمی باشند.

پس از ثبت علامت مالک آن طبق قانون ثبت علائم تجاری از حقوق حمایتی برخوردار می شود که به موجب آن می‌تواند از عرضه کالاهای یکسان یا مشابه توسط اشخاص ثالث با علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده‌ای مشابه علامت تجاری وی هستند ممانعت به عمل آورد.

اگر علامت تجاری خود را ثبت نکنید و رقبا از همان علامت یا علامتی که شباهت آن با علامت مزبور به اندازه‌ای است که موجب اشتباه می گردد برای همان کالا یا کالاهای مشابه استفاده کنند ، سرمایه‌گذاری شما در بازاریابی یک محصول ممکن است برای شما بی فایده باشد و به نفع رقبا تمام شود. . زیرا اگر یکی از رقیبان از علامت تجاری یکسان یا مشابه علامت تجاری ثبت شده دیگری استفاده کند، ممکن است مصرف کنندگان تصور کنند آن محصول متعلق ��ه همان شرکت است و در نتیجه کالای رقیب راخریداری کند. این امر نه تنها از سود شخص یا شرکت کاسته و مشتریان را گمراه می کند ، بلکه به شهرت و اعتبارصاحب علامت نیز خدشه وارد می کند ، خاصه اگر محصول رقیب کیفیت نازلتر از کیفیت کالای شما داشته باشد.

با توجه به نقش علائم تجاری درتعیین میزان رشد و موفقیت یک محصول در بازار ، ضمانت اینکه در بازارهای هدف به ثبت رسمی باشد لازم است.

مضاف بر اینکه اعطای اجازه استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده به شرکت‌های دیگر بسیار آسان‌تر است و در نتیجه می‌تواند منبع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص بوجود آورد یا مبنای عقد قررداد اعطای نمایندگی فروش باشد.

گاهی اوقات، یک علامت تجاری ثبت شده که در میان مشتریان معرفی شده و بازار خاص خود را دارد، ممکن است به منظوردریافت منابع مالی یا وام ازموءسسات مالی استفاده شود که به طرز موثری از اهمیت علائم برای موفقیت مشاغل به حساب می آید.

مدت زمان اعتبارعلائم تجاری

 مدت اعتبار قانونی گواهی ثبت علامت تجاری معادل ده سال است. اين مدت با درخواست صاحب علامت براي دوره‌هاي متوالي ده ساله با پرداخت هزينه مربوطه ، قابل تمديد است‌. يك مدت زمان ارفاقي برابر با شش ماه كه از زمان پايان اعتبار علامت شروع مي‌شود، براي پرداخت هزينه تمديد، به همراه پرداخت جريمه تأخير برای تمدید علامت منقضی شده درنظر گرفته مي‌شود.

علائم تجاری که قابلیت ثبت دارند

هر واژه، حرف یا حروف، ارقام، ترسیمات، عکس، شکل، رنگ، تصویر، برچسب یا آمیزه ای از آنها که برای معرفی کالاها یا خدمات بکار رود، علامت تجاری به حساب می آید. در برخی کشورها‌، لوگوهای تبلیغاتی نیز جز علامت تجاری به حساب می آیند و در ادارات ملی ثبت علائم تجاری به عنوان علامت تجاری به ثبت می رسند. امروزه بالارفتن تعداد کشورها اجازه می‌دهد شکل‌هائی از علائم تجاری که قبلا مرسوم نبوده‌اند نیز ثبت شوند ماز قبیل رنگ‌ها، علائم سه بعدی (شکل یا بسته‌بندی کالاها)، نشان‌های سمعی (صداها) یا نشان‌های بویایی با اینحال، بسیاری از کشورها برای آنچه که بعنوان علامت تجاری قابل ثبت هستند محدودیت‌هایی در نظر گرفته اند وعموما" اجازه ثبت نشان‌هائی را می‌دهند که قابل رویت یا گرافیکی هستند.

علائم تجاری که ممنوعیت ثبت دارند

اسامی عام که به همه انواع یک محصول اشاره دارند قابل ثبت نیستند. برای مثال، اگر شرکت شما قصد دارد علامت تجاری «سرامیک » را برای فروش سرامیک ثبت کند، تقاضانامه ثبت این علامت ردخواهد شد چون «سرامیک » لغتی عام برای این محصول است.

واژه‌هایی که به جای موصوف می نشینند. اینها کلماتی هستند که معمولآ در تجارت به منظور توصیف محصول مورد نظر بکار می‌روند. برای مثال، ثبت کلمه چرم برای تولیدی اجناس چرمی قابل قبول نخواهد بود چون محصول را توصیف می‌کند.در واقع اگر به تولیدکننده لباس و لوازم چرمی برای عرضه محصولاتش حق استفاده انحصاری از کلمه «چرم» داده شود، کاری منصفانه نیست . به همین ترتیب واژه‌های کیفی مانند «نو »، «برتر»، یا «مبتکرانه» به احتمال مردود خواهند شد مگر اینکه به عنوان بخشی از یک علامت به ثبت برسند. به عنوان مثال « مارال چرم » که در این صورت ، لازم است در اظهارنامه ثبت اذعان گردد که نسبت به آن بخش از علامت که کلمه توصیفی است (در اینجا چرم ) تقاضای ثبت انحصاری نمی گردد.

علائم گمراه کننده (فریبنده): علائم تجاری هستند که مشتری را درمورد هویت، جنس کالا یا منشا جغرافیایی آن دچار اشتباه می کنند . برای مثال، عرضه مارگارین به بازار با علامت تجاری که تصویر یک گاو داشته باشد رد خواهد شد چون علامت موجب اشتباه مصرف کنندگان خواهد شد و مصرف کنندگان احتمالا"، تصور خواهند کرد که این علامت به محصولات لبنی یا کره حیوانی مربوط است.

علائمی که ناقض انتظام جامعه و اخلاقیات معنوی و اسلامی می باشند. بطورکلی کلمات یا تصاویری که در تضاد با عرف و هنجارهای اخلاقی و مذهبی که عموما" پذیرفته شده‌ باشند بعنوان علامت تجاری ممنوع الثبت هستند.

پرچم‌ها، سمبل ها و علائم سلطنتی، علائم رسمی دولتی و نشان‌های کشورها و نهادهای بین المللی که نمونه‌ای از آنها به دفتر بین‌المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی (wipo) ارسال شده است قابلیت ثبت ندارند.

براساس نص قانون علامت درموارد زير ممنوع الثبت است :

 الف ـ وجه تمایز كالاها يا خدمات يك مؤسسه از كالاها و خدمات مؤسسه ديگر نباشد.

 ب ـ خلاف موازين اسلامی و در تضاد با نظم عمومي يا اخلاق حسنه باشد.

 ج ـ مراكز تجاري يا اذهان عمومي را به ويژه درمورد منشا جغرافيايي كالاها يا خدمات يا کیفیات آنها دچار اشتباه كند.

 د ـ عين يا کپی برداری ازعلائم نظامي‌، پرچم‌، يا ساير نمادهای مملكتي يا نام يا نام اختصاري يا حروف اول يك نام يا نشان رسمي متعلق به كشور، سازمانهاي بين‌الدولي يا سازمانهايي كه تحت كنوانسيونهاي بين‌المللي ثبت شده‌اند، بوده يا موارد مذكور يكي از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن كه توسط مقام ذی صلاح كشور مربوط يا سازمان ذي‌ربط مجوزاستفاده از آن صادر شود.

هـ ـ عين يا به طرز فریب دهنده ای شبيه يا ترجمه يك علامت يا نام تجاري باشد كه براي همان كالاها يا خدمات مشابه متعلق به مؤسسه ديگري در ايران شناخته شده است‌.

 و ـ عين يا شبيه آن قبلاً براي خدمات غيرمشابهی ثبت و مشهور شده باشد مشروط بر آن كه عرفاً ميان استفاده از علامت و مالك علامت معروف ارتباطی وجود نداشته و ثبت آن به منافع مالك علامت قبلي آسیب بزند

 ز ـ عين علامتي باشد كه قبلاً به نام مالك ديگري ثبت شده و يا تاريخ تقاضاي ثبت آن مقدم يا داراي حق تقدم براي همان كالا و خدمات باشد.

مدارک مورد نیاز جهت تقاضای ثبت علامت تجاری

قبل از هر چیز لازم به ذکر است، که می توانید علامت تجاری را به دو شکل حقیقی و حقوقی به ثبت برسانید . تنها تفاوت بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد. لازم است قبل از شروع ثبت برند مدارک ذیل را تدارک دیده و آن ها را اسکن نمایید.

مدارک اشخاص حقوقی

 1.کپی اسناد ثبتی شرکت به همراه آگهی تاسیس و و آخرین آگهی تغییرات

 2. کپی از مجوز فعالیت شرکت ، این مجوز ممکن است به نام مدیر عامل نیز باشد.

3.  کپی کارت بازرگانی برای ثبت برند به شکل لاتین

4.  کپی مدارک شناسایی مدیرعامل شرکت

5.  نمونه تصویری علامت تجاری مد نظر با ابعاد 10*10

6.  مهرشرکت

 مدارک ثبت برند به نام اشخاص حقیقی

1.  کپی مدارک احراز هویت شخص متقاضی

2.  کپی جواز کسب یا مجوز فعالیت مرتبط با زمینه تولید و خدمات

3.  کپی کارت بازرگانی برای ثبت برند به زبان انگلیسی

4.  نمونه علامت تجاری در ابعاد 10*10

قابل ذکر است، اسم یا عنوانی که ماهیت یا طریقه ی استفاده از آن بر خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد و یا موجبات فریب عامه مردم را فراهم کند، نمی تواند به عنوان یک نام تجاری به کار رود و غیر قانونی تلقی می گردد. علاوه براین موارد، هر گاه خواهان ثابت کند که مالک علامت ثبت شده از آن به تنهایی و یا بر خلاف ضوابط مندرج در قانون استفاده کرده و یا اجازه ی استفاده از علامت جمعی را غیر قانونی صادر نموده یا به نحوی از علامت جمعی استفاده کند یا اجازه ی استفاده از آن را بدهد که موجب فریب مراکز تجاری یا عمومی نسبت به مبدا و یا هر خصوصیت مشترک دیگر کالا و خدمات مربوط گردد، دادگاه علامت جمعی را لغو و باطل اعلام می کند.

مراحل ثبت علامت تجاری

هر یک از تولیدکنندگان که محصول خود را به بازار عرضه می کنند می تواند علامت تجارتی مخصوصی برای آن محصول داشته باشند ، بشرطی که علامت مزبور را طبق قانون در اداره ی ثبت شرکت ها و علائم و اختراعات به ثبت رساند و پس از آن از حق انحصااری استفاده از آن برخوردار شوند. برای ثبت علامت تجاری لازم است که کلیه ی مدارک لازم قانونی فراهم باشد و با رعایت کامل مقررات ،مراحل قانونی ثبت آن طی شده باشد.

پس از تهیه مدارکی که در بالا ذکر شد باید به ثبت نام در سایت اداره مالکیت صنعتی به آدرس زیر اقدام نمایید.sherkat.ssaa.ir

در بخش سمت چپ به قسمت مرکز مالکیت معنوی رجوع کنید.بعد از آن در قسمت خدمات الکترونیک به بخش اداره ثبت علائم تجاری رفته و از قسمت اظهار نامه ی الکترونیکی به قسمت اول ثبت اظهارنامه ی علامت مراجعه نمایید. گزینه موافق هستم را انتخاب نمایید.مراحل ثبت اظهارنامه به شما نشان داده خواهد شد.وارد قسمت اول ( ورود اطلاعات اظهارنامه) شوید.اطلاعات شخصیت حقوقی(شرکت) ویا حقیقی (شخصی ) را به طور کامل تایپ کنید.درقسمت ورود اطلاعات فرد ابلاغ گیرنده شماره تماس وارد شده رمز و ابلاغیه های بعدی را دریافت می کند.سپس در قسمت ورود اطلاعات وکیل اگر وکالت خود را به شخصی دیگر واگزارمی کنید گزینه وکیل دادگستری را کلیک کرده و در غیر این صورت یکی از مدیران " انتخاب می شودپس از پایان مراحل ،کد رهگیری را دریافت خواهید کرد و در صورت تایید مدارک توسط کارشناس مربوطه ،دو نسخه قرارداد به آدرس شما ارسال خواهد شد.شما باید پس از امضا ی هر دو نسخه یکی از نسخ را به همراه مدارک برابر اصل شده و فیش واریزی به آدرس مرکز ارسال کرده و پس از دریافت مدارک مراحل ثبت شروع خواهد شد.

بررسی اظهارنامه صرفاً بر اساس اولویت زمان ثبت آن ها در سامانه می باشد.لذا حضور متقاضیان محترم در اداره تاثیری در فرآیند انجام کار ندارد.پس از تکمیل فرم مربوطه توسط متقاضی در سامانه، اداره ی مالکیت صنعتی ،اظهارنامه را از لحاظ انطباق با شرایط و مقررات مندرج در این قانون بررسی می کند ، در صورتی که اداره به دلیل رعایت الزامات قانونی و عدم وجود مشابه و یا عین علامت درخواستی ، علامت را قابل ثبت بداند ، اجازه ی انتشار آگهی مربوط به آن را صادر می کند و در صورتی که در مدارک ارسالی و یا تنظیم محتوای اظهارنامه نقصی وجود داشته باشد ابلاغیه ی رفع نقص می فرستد.ابلاغیه ی رد اظهارنامه نیز زمانی اتفاق می افتد که در عنوان و یا تصویر علامت ،الزامات قانونی رعایت نشده باشد یا اینکه پس از بررسی مشابه و یا عین علامت درخواستی برای کالاهای مورد نظر شما، قبلاً به نام شخص دیگری ثبت شده باشد وحالت دیگر نیز ممکن است زمانی پیش آید که بخشی از کالاها و یا خدمات قابل ثبت نباشد که در این صورت ابلاغیه ی رد بخشی از موارد خواسته شده در اظهارنامه صادر می شود. در ضمن ،تاریخ ابلاغیه ای که در خلاصه پرونده رویت می شود به منزله ی تاریخ ابلاغ قانونی تلقی می شود.

لذا چنانچه گفته شد ، اداره ی مالکیت صنعتی ،اظهارنامه را از لحاظ انطباق با شرایط و مقررات مندرج در این قانون بررسی می کند و در صورتی که علامت را قابل ثبت بداند ، اجازه ی انتشار آگهی مربوط به آن را صادر می کند. لازم به یادآوری است مطابق قانون ، ثبت علائم تجاری اختیاری است ، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید. تبصره ی ماده ی یک قانون ثبت ،ثبت علائم و اختراعات مواردی را که دولت ، داشتن و ثبت علامت تجارتی را که اجباری و از قاعده ی فوق مستثنی دانسته اعلام کرده و در اجرای این تبصره تصویبنامه ی مورخه 3/2/28 هیئت وزیران ثبت علائم کالاهای زیر را اجباری کرده است:داروهای اختصاصی مورد استعمال طبی ،مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصصوص باشند ،نوشیدنی ها و آب های گازدار ،لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.

طبق قانون اظهارنامه ی ثبت علامت به همراه نمونه علامت و فهرست کالاها یا خدماتی که ثبت علامت تجاری برای آن ها درخواست شده و بر اساس طبقه بندی قابل اجرا یا طبقه بندی بین المللی باشد به اداره ی مالکیت صنعتی تسلیم می شود.پرداخت هزینه های ثبت علامت، بر عهده ی متقاضی است و تمامی هزینه ها برای اظهارنامه با مالک ایرانی فقط از طریق همین سامانه قابل پرداخت است.لذا امکان ثبت درخواست هایی که هزینه ی مربوطه در بانک پرداخت شده باشد وجود ندارد.

پس از انتشار آگهی اظهارنامه و تا زمان ثبت علامت ، متقاضی از امتیازات و حقوقی برخوردار است که در صورت ثبت برخوردار خواهد بود.با این حال هرگاه به وسیله ی متقاضی ثبت ، درباره ی عملی که پس از آگهی اظهارنامه انجام شده دعوایی مطرح شود و خوانده ثابت کند که در زمان انجام عمل ، علامت قانوناَ قابل ثبت نبوده است ، به دفاع خوانده رسیدگی و در مورد ثبت یا عدم علامت تصمیم مقتضی اتخاذ می شود.در صورتی که اداره ی مالکیت صنعتی تشخیص دهد که شرایط مندرج در این قانون رعایت شده است علامت را ثبت کرده و آگهی مربوط به ثبت آن را منتشر و گواهینامه ی ثبت را به نام متقاضی صادر می نماید.مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی ثبت آن می باشد.این مدت با درخواست مالک آن برای دوره های متوالی ده ساله با پرداخت هزینه ی مقرر قابل تمدید است.یک مهلت ارفاقی شش ماهه که از پایان دوره شروع می شود ، برای پرداخت هزینه ی تمدید با پرداخت جریمه ی تاخیر در نظر گرفته می شود.هر ذی نفع می تواند از دادگاه ، ابطال ثبت علامت را درخواست نماید.رسیدگی به اختلافات ناشی از اجرا این قانون و آئین نامه ی اجرایی آن ،طبق ماده ی 59 ،در صلاحیت شعبه یا شعب خاصی از دادگاه های عمومی تهران می باشد.

چنانچه کسی تقاضای ثبت علامت بازرگانی معینی را کند و دیگری آن را عین علامت ثبت شده ی خود بداند یا آن را شبیه علامت خود تشخیص دهد به طوری که شباهت مذکور مصرف کنندگان عادی اجناس وی را به اشتباه اندازد می تواند به ثبت علامت او اعتراض کند.سیستم ثبت علامات تجارتی در ایران طریقه ی اعلامی است.رسیدگی اداره ی ثبت محدود است به اینکه علامت مقررات قانونی نباشد و شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی نداشته باشد.چون تشخیص شباهت بین دو علامت امری است نظری، ممکن است علامت طوری معرفی شده که در بدو امر شباهت با علامت ثبت شده ی قبلی معلوم نگردد یا اینکه صاحب علامت قبلی راجع به درجه ی شباهت با اداره ی ثبت موافق نباشد.زیرا قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات تصریح می کند که شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه اندازد.علاوه بر آن ممکن است شخصی هنوز تقاضای ثبت علامت خود را ننموده باشد و قبل از آن که او اقدام کند شخص دیگری همان علامت را بخواهد به نام خود ثبت کند.به این جهت ماده ی 16 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد:

  • اشخاص ذیل می توانند نسبت به علامتی که تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده است اعتراض کنند:

1)کسانی که آن علامت را علامت تجارتی خود می دانند.

2)کسانی که آن علامت با علامت آن ها به اندازه ای شباهت دارد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه می اندازد.

در هر یک از دو صورت فوق الذکر اگر معترض کسی باشد که علامت قبلاَ به اسم او ثبت نشده است باید در حین اعتراض برای خود مطابق مقررات این قانون تقاضای ثبت کرده،حق الثبت و تمام مخارج مربوط به آن را قبلاَ تادیه نماید.در مورد کسانی که موسسه ی آن ها در خارج از ایران واقع است حق اعتراض مشروط به شرط معامله ی متقابل مذکوره در فقره ی دوم ماده ی 4 می باشد.بنابراین اعتراض به ثبت ممکن است قبل از ثبت به عمل آید و یا بعد از ثبت آن.

  • اعتراض قبل از ثبت علامت :

اعتراض قبل از ثبت علامت باید در ظرف 30 روز از تاریخ انتشار آگهی مربوط به تقاضای ثبت علامت به عمل آید.معترض باید علاوه بر ذکر اسم و شغل و اقامتگاه خود کلیه ی دلایل و مدارک خود را نیز توضیح داده و ضمیمه کند.اداره ی ثبت موظف است در ظرف ده روز از تاریخ وصول اعتراض نامه مراتب را به درخواست کننده ی ثبت ابلاغ کند.چنانچه معترض ظرف 60 روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه به متقاضی ثبت اعتراض خود را تعقیب ننمایند علامت تقاضا شده به نام درخواست کننده ی آن به ثبت خواهد رسید.

  • اعتراض بعد از ثبت علامت :

چون ممکن است اشخاص ذی نفع متوجه آگهی تقاضای ثبت نشوند یا آنکه بعد از ثبت علامت طریقه ی استعمال آن طوری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد طبق ماده ی 22 قانون ثبت علائم و اختراعات اشخاص ذی نفع می توانند در ظرف سه سال بعد از تاریخ ثبت علامت نسبت به آن اعتراض کنند.

  • اعتراض به رد تقاضای ثبت از طرف اداره ی ثبت:

اداره ی ثبت قبل از قبولی تقاضای ثبت موظف است رسیدگی کند که آیا تقاضای ثبت مطابق اصول پیش بینی شده در قانون تنظیم شده و جزء علایم ممنوعه نیست و همچنین شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی ندارد و چنانچه تشخیص دهد که علامتی واجد شرایط لازم برای ثبت نیست اختیار دارد تقاضای ثبت علامت را رد کند.برای حفظ حقوق اشخاص در مورد مقابل تصمیمات اداره ی ثبت قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد: در صورتی که تقاضای ثبت رد شود علل رد باید صریحاَ ذکر گردد.

قوانین و مقررات ثبت علامت ، علائم ، برند و نشان تجاری

ماده30

علامت‌، علامت جمعي و نام تجاري عبارتند از:

الف ـ علامت يعني هر نشان قابل رؤيتي كه بتواند كالاها يا خدمات اشخاص حقيقي يا حقوقي را از هم متمايز سازد.

ب ـ علامت جمعي يعني هر نشان قابل رؤيتي كه باعنوان علامت جمعي در اظهارنامه ثبت معرفي شود و بتواند مبدأ و يا هرگونه خصوصيات ديگر مانند كيفيت كالا ياخدمات اشخاص حقيقي و حقوقي را كه از اين نشان تحت نظارت مالك علامت ثبت شده جمعي استفاده مي‌كنند متمايز سازد.

ج ـ نام تجارتي يعني اسم يا عنواني كه معرف و مشخص‌كننده شخص حقيقي ياحقوقي باشد.

ماده31

حق استفاده انحصاري از يك علامت به كسي اختصاص دارد كه آیا علامت را طبق مقررات اين قانون به ثبت رسانده باشد.

ماده32

 علامت درموارد زير قابل ثبت نيست‌:

الف ـ نتواند كالاها يا خدمات يك مؤسسه را از كالاها و خدمات مؤسسه ديگر متمايز سازد.

ب ـ خلاف موازين شرعي يا نظم عمومي يا اخلاق حسنه باشد.

ج ـ مراكز تجاري يا عمومي را به ويژه درمورد مبدأ جغرافيايي كالاها يا خدمات يا خصوصيات آنها گمراه كند.

د ـ عين يا تقليد نشان نظامي‌، پرچم‌، يا ساير نشانهاي مملكتي يا نام يا نام اختصاري يا حروف اول يك نام يا نشان رسمي متعلق به كشور، سازمانهاي بين‌الدولي يا سازمانهايي كه تحت كنوانسيونهاي بين‌المللي تأسيس شده‌اند، بوده يا موارد مذكور يكي از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن كه توسط مقام صلاحيتدار كشور مربوط يا سازمان ذي‌ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.

هـ ـ عين يا به طرز گمراه‌كننده‌اي شبيه يا ترجمه يك علامت يا نام تجاري باشد كه براي همان كالاها يا خدمات مشابه متعلق به مؤسسه ديگري در ايران معروف است‌.

و ـ عين يا شبيه آن قبلاً براي خدمات غيرمشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن كه عرفاً ميان استفاده از علامت و مالك علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالك علامت قبلي لطمه وارد سازد.

ز ـ عين علامتي باشد كه قبلاً به نام مالك ديگري ثبت شده و يا تاريخ تقاضاي ثبت آن مقدم يا داراي حق تقدم براي همان كالا و خدمات و يا براي كالا و خدماتي است كه به‌لحاظ ارتباط و شباهت موجب فريب و گمراهي شود.

ماده33

اظهارنامه ثبت‌علامت به همراه نمونه علامت وفهرست كالاها يا خدماتي كه ثبت علامت براي آنها درخواست شده و براساس طبقه‌بندي قابل اجراء يا طبقه‌بندي بين‌المللي باشد، به اداره مالكيت صنعتي تسليم مي‌شود. پرداخت هزينه‌هاي ثبت علامت بر عهده متقاضي است‌.

ماده34

 درصورتي كه اظهارنامه دربردارنده ادعاي حق تقدم به شرح مذكور در كنوانسيون پاريس براي حمايت از مالكيت صنعتي باشد كه توسط متقاضي يا سلف او در هر كشور عضو كنوانسيون تقاضا شده است‌، طبق مفاد ماده (9) اين قانون رفتار مي‌شود.

ماده35

متقاضي مي‌تواند تا زماني كه اظهارنامه او هنوز ثبت‌نشده‌، آن را مسترد كند.

ماده36

 اداره مالكيت صنعتي‌، اظهارنامه را ازلحاظ انطباق با شرايط و مقررات مندرج در اين قانون بررسي و درصورتي كه علامت را قابل ثبت بداند، اجازه انتشار آگهي مربوط به آن را صادر مي‌كند.

ماده37

 هر ذي‌نفع مي‌تواند حداكثر تا سي روز از تاريخ انتشار آگهي‌، اعتراض خود را مبني بر عدم رعايت مفاد بند (الف‌) ماده (30) و ماده (32) اين قانون به اداره مالكيت صنعتي تسليم نمايد. دراين صورت :

1ـ اداره مالكيت صنعتي رونوشت اعتراض‌نامه را به متقاضي ابلاغ كرده و بيست روز به او مهلت مي‌دهد تا نظر خود را اعلام كند. متقاضي درصورت تأكيد بر تقاضاي خود يادداشت متقابلي را به همراه استدلال مربوط به اداره مذكور مي‌فرستد. درغير اين‌صورت اظهارنامه وي مسترد شده تلقي خواهد شد.

2ـ اگر متقاضي يادداشت متقابلي بفرستد، اداره مالكيت صنعتي رونوشت آن را دراختيار معترض قرار مي‌دهد و با درنظر گرفتن نظرات طرفين و مواد اين قانون تصميم مي‌گيرد كه علامت را ثبت و يا آن را رد كند.

ماده38

 پس از انتشار آگهي اظهارنامه و تا زمان ثبت علامت‌، متقاضي از امتيازات و حقوقي برخوردار است كه درصورت ثبت برخوردار خواهد بود. با اين حال هرگاه به وسيله متقاضي ثبت درباره عملي كه پس از آگهي اظهارنامه‌انجام شده‌، دعوايي مطرح شود و خوا��ده ثابت كند كه در زمان انجام عمل‌، علامت، قانوناً قابل ثبت نبوده است‌، به دفاع خوانده رسيدگي و درمورد ثبت يا عدم ثبت علامت تصميم مقتضي اتخاذ مي‌شود.

ماده39

 هرگاه اداره مالكيت صنعتي تشخيص دهد كه شرايط مندرج در اين قانون رعايت شده است علامت را ثبت كرده و آگهي مربوط به ثبت آن را منتشر و گواهينامه ثبت را به‌نام متقاضي صادر مي‌نمايد.

ماده40

حقوق ناشي از ثبت علامت‌، مدت اعتبار و تمديد آن به شرح زير است‌:

الف ـ استفاده از هر علامت كه در ايران ثبت شده باشد، توسط هر شخص غيراز مالك علامت‌، مشروط به موافقت مالك آن مي‌باشد.

ب ـ مالك علامت ثبت شده مي‌تواند عليه هر شخصي كه بدون موافقت وي از علامت استفاده كند و يا شخصي كه مرتكب عملي شود كه عادتاً منتهي به تجاوز به حقوق ناشي از ثبت علامت گردد، در دادگاه اقامه دعوي نمايد. اين حقوق شامل موارد استفاده از علامتي مي‌شود كه شبيه علامت ثبت شده است و استفاده از آن براي كالا ياخدمات مشابه‌، موجب گمراهي عموم مي‌گردد.

ج ـ حقوق ناشي از ثبت علامت‌، اقدامات مربوط به كالاها و خدماتي را كه توسط مالك علامت يا با موافقت او به كشور وارد و در بازار ايران عرضه مي‌گردد، شامل نمي‌شود.

د ـ مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاريخ تسليم اظهارنامه ثبت آن مي‌باشد. اين مدت با درخواست مالك آن براي دوره‌هاي متوالي ده ساله با پرداخت هزينه مقرر، قابل تمديد است‌. يك مهلت ارفاقي شش ماهه كه از پايان دوره شروع مي‌شود، براي پرداخت هزينه تمديد، با پرداخت جريمه تأخير، درنظر گرفته مي‌شود.

ماده41

هر ذي‌نفع مي‌تواند از دادگاه ابطال ثبت علامت را درخواست نمايد. دراين‌صورت بايد ثابت كند مفاد بند (الف‌) ماده (30) و ماده (32) اين قانون رعايت نشده است‌.

ابطال ثبت يك علامت از تاريخ ثبت آن مؤثر است و آگهي مربوط به آن نيز دراولين فرصت ممكن منتشر مي‌شود.

هر ذي‌نفع كه ثابت كند كه مالك علامت ثبت شده شخصاً يا به وسيله شخصي كه از طرف او مجاز بوده است‌، آن علامت را حداقل به مدت سه سال كامل از تاريخ ثبت تا يك ماه قبل از تاريخ درخواست ذي‌نفع استفاده نكرده است‌، مي‌تواند لغو آن را از دادگاه تقاضا كند. درصورتي كه ثابت شود قوه‌قهريه مانع استفاده از علامت شده‌است‌، ثبت علامت لغو نمي‌شود.

ماده42

با رعايت اين ماده و ماده (43)، مواد (31) تا (41) اين قانون درمورد علائم جمعي نيز قابل اعمال است‌.

در اظهارنامه ثبت علامت جمعي‌، ضمن اشاره به جمعي بودن علامت‌، نسخه‌اي از ضوابط و شرايط استفاده از آن نيز ضميمه مي‌شود. مالك علامت جمعي ثبت شده‌، بايد اداره مالكيت صنعتي را از هرگونه تغيير در ضوابط و شرايط مذكور در صدر اين ماده مطلع كند.

ماده43

علاوه بر موجبات ابطال مذكور در ماده (41)، هرگاه خواهان ثابت كند كه مالك علامت ثبت شده از آن به تنهايي و يا برخلاف ضوابط مندرج در ذيل ماده(42) از آن استفاده كرده و يا اجازه استفاده از آن را صادر مي‌كند يا به نحوي از علامت جمعي استفاده كند يا اجازه استفاده از آن را بدهد كه موجب فريب ‌مراكز تجاري يا عمومي نسبت به مبدأ و يا هرخصوصيت مشترك ديگر كالا و خدمات مربوط گردد، دادگاه علامت جمعي را باطل مي‌كند.

ماده44

 قرارداد اجازه بهره‌برداري از ثبت يا اظهارنامه ثبت علامت بايد به طور مؤثر كنترل اجازه دهنده ‌بر كيفيت و مرغوبيت كالا و ارائه خدمات توسط استفاده‌كننده را در برداشته باشد. درغير اين صورت يا درصورتي كه كنترل به طور مؤثر انجام نگيرد، قرارداد اجازه بهره‌برداري فاقد اعتبار خواهد بود.

ماده45

ثبت علامت جمعي يا اظهارنامه آن نمي‌تواند موضوع قرارداد اجازه بهره‌برداري باشد.

ماده46

اسم يا عنواني كه ماهيت يا طريقه استفاده از آن برخلاف موازين شرعي يا نظم عمومي يا اخلاق حسنه باشد و يا موجبات فريب مراكز تجاري يا عمومي را نسبت به ماهيت مؤسسه‌اي فراهم كند كه اسم يا عنوان معرف آن است‌، نمي‌تواند به عنوان يك نام تجارتي به كار رود.

ماده47

 با رعايت قوانين و مقررات ثبت اجباري نامهاي تجارتي‌، اين قبيل نامها حتي بدون ثبت‌، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمايت مي‌شوند.

هرگونه استفاده از نام تجارتي توسط اشخاص ثالث‌، به صورت نام تجارتي يا علامت يا علامت جمعي‌، يا هرگونه استفاده از آنها كه عرفاً باعث فريب عموم شود، غيرقانوني تلقي مي‌شود.

آیین نامه اجرایی ثبت علائم تجاری​

ثبت علامت مستلزم تسليم اظهارنامه به مرجع ثبت است.

ماده 106

اظهارنامه ثبت علامت بايد در دو نسخه و در فرم مخصوص (ع – 1) و به زبان فارسي تنظيم شده و پس از ذكر تاريخ، توسط متقاضي يا نماينده قانوني وي امضاء شود.

تبصره- در صورتي كه اسناد ضميمه اظهارنامه و ساير اسناد مربوط به زبان ديگري غير از فارسي باشد، ارائه اصل مدارك مورد نياز همراه با ترجمه عادي كامل آن الزامي است. مرجع ثبت در صورت لزوم مي‌تواند در جريان بررسي اظهارنامه، ترجمه رسمي مدارك مذكور را مطالبه كند.

ماده 107

متقاضي بايد اظهارنامه ثبت علامت را به صورت حضوري يا با پست سفارشي و يا در چارچوب ماده 167 اين آيين‌نامه به مرجع ثبت تسليم نمايد.

ماده 108

اظهارنامه ثبت علامت بايد حاوي نكات زير باشد:

1-اسم، شماره ملي، نشاني، كدپستي و تابعيت متقاضي و در صورتي كه متقاضي شخص حقوقي است، ذكر نام، نوع فعاليت، اقامتگاه، محل و شماره ثبت، تابعيت، مركز اصلي و عنداللزوم هر شناسه ديگر آن الزامي است.

2-اسم، شماره ملي، نشاني و كدپستي نماينده قانوني متقاضي،در صورت وجود؛

3-اسم، نشاني و كد پستي شخص يا اشخاصي كه صلاحيت دريافت ابلاغ‌ها در ايران را دارند، در صورتي كه متقاضي مقيم ايران نباشد؛

4-الصاق نمونه‌اي از علامت در كادر مربوط؛

5-توصيف و تعيين اجزاء علامت و تعيين حروف مشخص در صورتي كه علامت مورد درخواست ثبت مشتمل بر حروف خاص باشد؛

6-ذكر كالاها و خدماتي كه علامت براي تشخيص آن‌ها به كار مي‌رود، با تعيين طبقه يا طبقات درخواست شده طبق طبقه‌بندي بين‌المللي؛

7-ذكر حق تقدم، در صورت درخواست؛

8-رشته فعاليت مالك علامت؛

9-ذكر علامت جمعي در صورتي كه ثبت آن مورد درخواست باشد؛

10-در صورتي كه علامت مشتمل بر كلمه يا كلماتي غير از فارسي باشد، درج آوانويسي و ترجمه آن؛

11-ذكر رنگ، در صورتي كه رنگ به عنوان صفت مشخصه و يا ويژگي‌خاص علامت باشد؛

12-ذكر سه بعدي بودن علامت در صورت درخواست ثبت آن؛

13-تعيين ضمائم.

تبصره 1- در صورت تسليم اظهارنامه و ساير اسناد مربوط توسط اشخاص حقوقي، امضاء آن‌ها از طرف اشخاص مجاز، ضروري است.

تبصره 2- در صورت تعدد متقاضي ثبت، شخصي كه به نمايندگي از سايرين حق مراجعه و مكاتبه با مرجع ثبت و انجام ساير تشريفات اداري لازم، جز دريافت گواهي‌نامه علامت، را دارد، بايد با ذكر اقامتگاه، تعيين شود.

تبصره 3- اسم و نشاني متقاضي مقيم خارج از كشور علاوه بر فارسي بايد به حروف لاتين نيز نوشته و با همان حروف نيز ثبت و آگهي شود.

تبصره 4 – در كليه امور راجع به ثبت و انتشار علائم، مرجع ثبت طبقه‌بندي كالا و خدمات را براساس طبقه‌بندي بين‌المللي مورد بررسي قرار مي‌دهد. در صورت وجود عناصر تصويري در علامت، رعايت طبقه‌بندي مربوط الزامي و به عهده مرجع ثبت است.

ماده 109

براي ثبت هر علامت بايد از اظهارنامه‌ جداگانه استفاده شود. استفاده از يك اظهارنامه براي ثبت يك علامت جهت كالا‌ها و خدمات مندرج در يك يا چند طبقه بلامانع است.

ماده 110

شخصي كه تقاضاي ثبت چندين علامت را به طور همزمان مي‌نمايد بايد براي هريك از آن‌ها مطابق مقررات اين آيين‌نامه، اظهارنامه جداگانه‌اي تسليم كند. در اين صورت، اگر تقاضا‌ها توسط نماينده قانوني به عمل آمده باشد، مدرك اصلي نمايندگي به يكي از اظهارنامه‌ها و يك رونوشت مصدق آن به هريك از اظهارنامه‌هاي ديگر بايد ضميمه شود.

ماده 111

مدارك زير بايد ضميمه اظهارنامه شود:

1-با لحاظ ماده 110 اين آيين‌نامه، نسخه اصلي نمايندگي، در صورتي كه تقاضا توسط نماينده قانوني به عمل آيد؛

2-ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافيكي كه با علامت الصاق شده روي اظهارنامه يكسان بوده و ابعاد آن‌ حداكثر 10 ´ 10 ‌سانتي‌متر باشد. اگر ارائه علامت به صورت گرافيكي نباشد ده نمونه از كپي يا تصوير علامت حداكثر در همين ابعاد و به نحوي كه مرجع ثبت مناسب تشخيص دهد، ارائه خواهد شد.

چنانچه مرجع ثبت نمونه علامت ارائه شده را مناسب تشخيص ندهد، تسليم نمونه مناسب را درخواست مي‌نمايد. درهرحال، علامت بايد به همان نحو كه درخواست و ثبت مي‌شود استعمال گردد؛

3-در صورت سه بعدي بودن علامت، ارائه علامت به صورت نمونه‌هاي گرافيكي يا تصوير دوبعدي روي برگه به نحوي كه از شش زاويه متفاوت تهيه و در مجموع يك نمونه واحد كه همان علامت سه بعدي را تشكيل دهند، الزامي است؛

4-مدارك مربوط به حق تقدم كه بايد همزمان با تسليم اظهارنامه يا حداكثر ظرف 15 روز از آن تاريخ تسليم شود؛

5-ارائه مدارك دال بر فعاليت در حوزه ذي‌ربط بنابه تشخيص مرجع ثبت؛

6-نسخه‌اي از ضوابط و شرايط استفاده از علامت جمعي و ارائه گواهي مقام صلاحيتدار، اتحاديه يا دستگاه مرتبط، در صورتي كه ثبت علامت جمعي مورد درخواست باشد؛

7-مدارك مثبت هويت متقاضي؛

8-رسيد مربوط به پرداخت هزينه‌هاي قانوني؛

9-مدارك نمايندگي قانوني، در صورتي كه تقاضا توسط نماينده قانوني به عمل آيد.

ماده112

در صورتي كه متقاضي طبق ماده 9 قانون درخواست حق تقدم كرده باشد، هنگام تقاضاي ثبت علامت بايد درخواست خود را به همراه مداركي كه حاكي از اين حق باشد، به مرجع ثبت تسليم نمايد. اين درخواست بايد مشتمل بر موارد زير باشد:

1-تاريخ و شماره اظهارنامه اصلي؛

2-كشوري كه اظهارنامه اصلي در آنجا تسليم شده و يا در صورت منطقه‌اي يا بين‌المللي بودن اظهارنامه، اداره‌اي كه اظهارنامه در آنجا تسليم شده است؛

تبصره 1- درخواست حق تقدم بايد همزمان با تاريخ تسلیم اظهارنامه تسليم شود.

تبصره 2- هرگاه حق تقدم دو يا چند اظهارنامه اصلي ادعا شود، مي‌توان با رعايت تبصره (1) فوق، اطلاعات آن‌ها را در يك درخواست قيد و تسليم نمود. در اين صورت مبناي احتساب حق تقدم تاريخ تسليم نخستين اظهارنامه خواهد بود.

تبصره 3- در صورتي كه حق تقدم ادعايي شامل كليه كالاها و خدمات مندرج در اظهارنامه قبلي نباشد، اشاره به كالاها يا خدماتي كه مورد ادعا است، ضروري است.

ماده 113

مدت زمان حق تقدم در ث��ت علامت، 6 ماه از تاريخ تسليم اظهارنامه اصلي خواهد بود. در اين مورد روز تسليم جزء مدت محسوب نخواهد شد و اگر آخرين روز مصادف با روز تعطيل باشد، اين مدت تا آخرين ساعت اولين روز اداري بعد از تعطيل محاسبه خواهد شد.

ماده 114

تاريخ اظهارنامه‌ همان تاريخ وصول اظهارنامه يا تاريخ داده پيام است، مشروط بر اينكه در زمان تسليم حاوي اطلاعات زير باشد:

متقاضي مي‌تواند تا قبل از انتشار آگهي موضوع ماده 120 اين آيين‌نامه ضمن درخواست كتبي از مرجع ثبت نسبت به اصلاح نشاني، تغيير نماينده قانوني و كاهش كالاها و خدمات موضوع علامت اقدام نمايد. اعمال اين اصلاح منوط به پرداخت هزينه مقرر در جدول هزينه‌ها خواهد بود.

ماده 116

متقاضي يا نماينده قانوني وي در هر زمان قبل از ثبت علامت مي‌‌تواند ضمن درخواست كتبي از مرجع ثبت، اظهارنامه خود را مسترد دارد. در صورت استرداد اظهارنامه، هزينه‌هاي پرداختي مسترد نخواهد شد.

ماده 117

مرجع ثبت پس از دريافت اظهارنامه و ضمائم مربوط، و احراز شرايط مقرر در ماده 114 اين آيين‌نامه، آن را در دفتر ثبت وارد و برروي هريك از نسخ اظهارنامه، تاريخ دريافت اظهارنامه و شماره آن را قيد نموده و نسخه دوم آن را كه داراي همان مشخصات نسخه اصلي است، بعد از امضا و مهر و قيد تاريخ (ساعت، روز، ماه، سال) وصول آن با تمام حروف، به عنوان رسيد به متقاضي مسترد خواهد كرد.

تبصره – درخصوص اظهارنامه‌هايي كه با پست سفارشي ارسال مي‌شوند، در صورت ثبت اظهارنامه‌ها، نسخه دوم آن‌ها همراه با ضمائم توسط و به هزينه مرجع ثبت با پست سفارشي به عنوان رسيد به متقاضيان مسترد خواهد شد. در صورت عدم ثبت نيز مراتب به همين ترتيب به اطلاع متقاضيان خواهد رسيد. پاسخ اظهارنامه‌هاي واصله درچارچوب ماده 167 اين آيين‌نامه به صورت الكترونيكي خواهد بود.​

مرجع ثبت ظرف 30 روز از تاريخ وصول اظهارنامه و ضمائم، آن را از لحاظ رعايت جنبه‌هاي شكلي و شرايط مقرر در قانون و اين آيين‌نامه و همچنين تطبيق طبقه يا طبقات اعلامي با طبقه‌بندي بين‌المللي مورد بررسي قرار مي‌دهد.

ماده 119

مرجع ثبت چنانچه پس از بررسي، ايرادات و نواقصي را در اظهارنامه و ضمائم آن مشاهده نمايد، مراتب را به صورت مكتوب و با قيد جزييات به متقاضي ابلاغ مي‌كند تا ظرف مهلت مقرر اقدام به رفع نقص نمايد.

چنانچه متقاضي در مهلت مقرر قانوني به هر علتي نتواند نقايص اعلامي را رفع نمايد، مرجع ثبت، اظهارنامه را رد و مراتب را كتباً با ذكر علت يا علل رد به متقاضي ثبت ابلاغ

خواهد كرد.

تبصره – مهلت رفع نقص براي اشخاص مقيم در ايران 30 روز و براي اشخاص مقيم در خارج از كشور 60 روز از زمان ابلاغ محاسبه مي‌شود.

ماده 120

مرجع ثبت پس از پذيرش اظهارنامه ثبت علامت، مراتب را به متقاضي ابلاغ وآگهي مربوط را جهت اطلاع عموم منتشر مي‌نمايد. آگهي مزبور بايد شامل موارد ذيل باشد:

1 –تاريخ و شماره اظهارنامه؛

2 –در صورت ادعاي حق تقدم، تاريخ و شماره اظهارنامه و كشوري كه درخواست ثبت اوليه در آنجا صورت گرفته است؛

3 –نمونه علامت؛

4-اجراء علامت با ذكر رنگ، در صورتي كه رنگ به عنوان صفت مشخصه و يا ويژگي علامت باشد؛

5–فهرست كالاها و خدماتي كه علامت براي تشخيص آن‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد؛ با اشاره به طبقه يا طبقات مربوط طبق طبقه‌بندي بين‌المللي؛

6 -نام و نشاني متقاضي؛

7 –نام و نشاني نماينده قانوني در صورتي كه اظهارنامه توسط نماينده تسليم شده باشد.

تبصره – در صورتي كه متقاضي ظرف 30 روز پس از دريافت ابلاغ، هزينه انتشار آگهي فوق را پرداخت نكند، اظهارنامه كان لم يكن تلقي خواهد شد.

ماده 121

در صورت رد اظهارنامه ثبت علامت به استناد بندهاي (الف) و (ب) ماده 30 و ماده 32 قانون، مرجع ثبت ملزم است دلايل رد را كتباً به متقاضي ابلاغ نمايد.

از لحاظ مواد اشاره شده، در مواردي علامت عين يا شبيه علامت ديگر تشخيص داده شده و رد مي‌گردد كه علامت مذكور قبلاً به اسم ديگري ثبت يا تقاضاي ثبت شده باشد يا شباهت آن از لحاظ شكل ظاهر يا تلفظ يا كتابت و يا ساير ويژگي‌ها با علامت ديگري كه قبلا ثبت يا تقاضاي ثبت شده به اندازه‌اي باشد كه مصرف‌كنندگان عادي را به اشتباه بيندازد.

متقاضي مي‌تواند ظرف مهلت مقرر نسبت به رد اظهارنامه اعتراض خود را در دو نسخه و با پرداخت هزينه رسيدگي به رد ثبت، از طريق مرجع ثبت به كميسيون موضوع ماده 170 اين آيين‌نامه تسليم نمايد.پس از ثبت اعتراض‌نامه، نسخه دوم آن با قيد تاريخ و شماره وصول به معترض مسترد مي‌گردد.

مهلت اعتراض براي اشخاص مقيم ايران 30 روز و براي اشخاص مقيم خارج از كشور60 روز از تاريخ ابلاغ خواهد بود.

تبصره – در صورت رد اعتراض در كميسيون، هزينه رسيدگي به رد ثبت قابل استرداد نخواهد بود.​

انتقال حق مالكيت ناشي از تسليم اظهارنامه يا اعطاي اجازه بهره‌برداري از آن بايد به درخواست كتبي هر ذي‌نفع، به مرجع ثبت اعلام و در پرونده مربوط درج گردد. اعمال اين تغيير منوط به پرداخت هزينه مقرر در جدول هزينه‌ها خواهد بود.

تبصره – انتقال جزئي حق مالكيت ناشي از تسليم اظهارنامه مستلزم تسليم اظهارنامه جداگانه توسط منتقل‌اليه است.

ماده 123

بعد از انتشار آگهي موضوع ماده 120 اين آيين‌نامه، هر گونه اصلاحي كه به وسيله متقاضي در خود علامت و یا درکالاها یا خدمات مربوط به آن صورت گيرد مستلزم تسليم اظهارنامه جدید است. چنین اظهارنامه ای به ترتیب مقرر در قانون و این آیین نامه بررسی می‌گردد. هرگاه اصلاحات تقاضا شده مورد پذیرش مرجع ثبت قرار گيرد موضوع آگهی می شود.

ماده 124

هر شخصي كه نسبت به تقاضاي ثبت علامت اعتراض داشته باشد بايد ظرف مهلت 30 روز از تاريخ انتشار آگهي موضوع ماده 120 اين آيين‌نامه اعتراض خود را در دو نسخه مبني بر عدم رعايت مفاد بندهاي (الف) و (ب) ماده 30 و ماده 32 قانون به مرجع ثبت تسليم نمايد.

پس از ثبت اعتراض نامه، نسخه دوم آن با قيد تاريخ و شماره وصول به معترض مسترد مي‌گردد. اعتراض نامه بايد همراه با دلايل و مدارك استنادي و رسيد پرداخت هزينه رسيدگي به اعتراض باشد. چنانچه پس از بررسي اعتراض‌نامه و مدارك استنادي، تكميل مدارك منضم به اعتراض‌نامه ضرورت داشته باشد، مرجع ثبت با تعيين موارد، كتباً از متقاضي مي‌خواهد كه ظرف 30 روز از تاريخ ابلاغ نسبت به رفع نواقص اقدام نمايد. در غير اين صورت، اعتراض‌نامه كان لم يكن تلقي خواهد شد.

تبصره – مهلت‌ رفع نقص براي اشخاص مقيم خارج از كشور 60 روز مي‌باشد.

ماده 125

هرگاه اعتراض معترض مبني بر ادعاي حق مالكيت نسبت به علامتي باشد كه اظهارنامه ثبت آن تسليم مرجع ثبت و آگهي شده است، در صورتي كه علامت قبلاً به نام او ثبت نشده است، بايد همزمان با اعتراض، براي علامت خود، مطابق قانون و اين آيين‌نامه تقاضاي ثبت كرده و حق ثبت اظهارنامه و علامت برحسب طبقات و تمام مخارج مربوط به آن را تأديه نمايد. مرجع ثبت موظف است با رعايت ماده 124 اين آيين‌نامه، ظرف 10 روز از تاريخ وصول اعتراض نسخه‌اي از اعتراض نامه را به انضمام رونوشت مدارك و دلايل استنادي به متقاضي ثبت ابلاغ نمايد. متقاضي مكلف است از تاريخ ابلاغ اعتراض‌نامه، پاسخ مكتوب خود را ظرف 20 روز نسبت به اعتراض وارده به مرجع ثبت تسلیم نمايد. عدم پاسخ متقاضي به ابلاغ در مهلت مقرر به منزله تمكين وي خواهد بود.

هرگاه متقاضي كتباً به اعتراض معترض تمكين نمايد درخواست او براي ثبت علامت مسترد شده تلقي مي‌گردد و مراتب كتباً به معترض ابلاغ مي‌شود تا در صورتي كه علامت وي به ثبت نرسيده باشد، بر طبق اظهارنامه‌اي كه همزمان با اعتراض تسليم كرده است نسبت به ثبت آن اقدام كند. در صورت عدم تمكين متقاضي، مرجع ثبت مراتب را ظرف 10 روز به معترض ابلاغ كرده و وي از اين تاريخ 20 روز مهلت دارد كه اعتراض خود را از طريق مرجع ثبت تسليم كميسيون موضوع ماده 170 اين آيين‌نامه نمايد. همين ترتيب در موردي نيز بايد رعايت شود كه اعتراض معترض مبني بر ادعاي داشتن برخي حقوق، غيراز حق مالكيت، نسبت به علامتي باشد كه اظهارنامه ثبت آن تسليم مرجع ثبت شده ولي هنوز در ايران به ثبت نرسيده است، مگر اينكه علامت قانوناً قابل ثبت نباشد. در اين فرض نيازي به تسليم اظهارنامه ثبت علامت به مرجع ثبت نخواهد بود. تصميم كميسيون طبق ماده 172 اين آيين‌نامه قابل اعتراض در دادگاه صالح مقرر در ماده 59 قانون است.

تبصره 1– در صورتي كه اظهارنامه تسليمي به هر دليلي منتهي به ثبت علامت نشود مبالغ پرداختي از اين بابت، قابل استرداد نخواهد بود.

تبصره 2- در صورت رد اعتراض در كميسيون، هزينه رسيدگي به اعتراض، قابل استرداد نخواهد بود.

تبصره 3- چنانچه معترض مقيم ايران نباشد،‌ مهلت‌هاي مذكور در اين ماده به دو برابر افزايش مي‌يابد.​

پس از انتشار آگهي ثبت علامت، موضوع ماده 120 اين آيين‌نامه و تحويل نسخه منتشر شده يا منعكس در سايت روزنامه رسمي توسط متقاضي به مرجع ثبت، ظرف 30 روز از تاريخ انتشار، در صورتي كه مرجع ثبت تشخيص دهد شرايط مندرج در قانون و اين آيين‌نامه رعايت شده و نسبت به تقاضاي ثبت علامت نيز اعتراض نشده و يا اعتراض رد شده است، علامت را پس از پرداخت هزينه‌هاي مربوط در دفتر ثبت علامت، ثبت می‌کند.

تبصره – در صورت عدم تحويل نسخه منتشر شده يا منعكس در سايت روزنامه‌رسمي به مرجع ثبت ظرف مهلت مقرر در اين ماده، اظهارنامه كان لم يكن تلقي خواهدشد.

ماده 127

متقاضي بايد ظرف مدت 30 روز پس از اعلام كتبي مرجع ثبت مبني بر تأييد نهايي علامت، نسبت به پرداخت هزينه‌هاي ثبت علامت و انتشار آگهي موضوع ماده 129 اين آيين‌نامه اقدام نمايد. در صورت عدم پرداخت هزينه‌ها در مهلت مقرر فوق، اظهارنامه كان لم يكن تلقي مي‌گردد. اين مهلت براي متقاضيان مقيم خارج از كشور 60 روز مي‌باشد.

ماده 128

ثبت علامت در دفترثبت طبق فرم (ع- 2) با قيد مراتب ذيل به عمل خواهد آمد:

1 – اسم و نشاني و تابعيت مالک علامت؛

2 – اسم و نشاني نماينده قانوني او، در صورت وجود؛

3 – الصاق يك نمونه از علامت در محلي كه به اين امر اختصاص داده شده است؛

4 - تعیین اجزا علامت با ذكر رنگ، در صورتي كه رنگ به عنوان صفت مشخصه و يا ويژگي‌ علامت باشد؛

5 – تاريخ كامل (ساعت، روز، ماه و سال) و شماره ثبت اظهارنامه و تاريخ و شماره ثبت علامت؛

6 - فهرست كالاها و خدماتي كه علامت براي تشخيص آن‌ها استفاده مي‌شود ، با اشاره به طبقه يا طبقات آن‌ها طبق طبقه‌بندي بين‌المللي؛

7 – در صورت ادعاي حق تقدم و پذيرش آن، تاريخ، شماره و محل تسليم اظهارنامه مقدم؛

8- مدت اعتبار ثبت علامت.

تبصره 1 – در دفتر ثبت برای هرعلامت دو صفحه اختصاص مي‌يابد و هر تغيير و اصلاح و همچنين نقل و انتقالاتي كه جزئاً يا كلاً نسبت به علامت صورت مي‌گيرد، در صفحات مزبور قيد مي‌گردد. در صورت نياز به صفحات اضافي مرجع ثبت مي‌تواند از دفتر متممي به اين منظور استفاده نمايد.

تبصره 2 – درج مراتب فوق پس از تكميل بايد به امضاء مالک علامت يا نماينده قانوني وي و همچنين رئيس اداره ثبت علائم تجاري برسد.

 ماده 129

مرجع ثبت مكلف است ظرف 30 روز پس از ثبت علامت، آگهي حاوي كليه مراتب مندرج در ماده 128 اين آيين‌نامه را جهت اطلاع عموم منتشر نمايد.

ماده130

پس از ثبت علامت و انتشار آگهي آن و تحويل نسخه منتشر شده يا منعكس در سايت روزنامه رسمي، گواهي‌نامه‌اي طبق فرم (ع – 3) كه حاوي موارد مذكور در بندهاي (1) (3) (4)(5)(6)(7) ماده 128 اين آيين‌نامه و همچنين مدت اعتبار علامت ثبت شده و تاريخ انقضاي آن باشد، پس از امضاء و مهر رئيس اداره ثبت علائم تجاري، به مالك علامت يا نماينده قانوني او تسليم مي‌شود.

تبصره - گواهي‌نامه علامت با استفاده از فناوري روز تهيه مي‌شود.

ماده 131

با توجه به بند د ماده 40 قانون، مالك علامت مي‌تواند با پرداخت هزينه مقرر، درخواست تمديد اعتبار ثبت علامت را براي دوره‌هاي متوالي ده ساله بنمايد. درخواست تمديد ثبت ظرف يك سال قبل از انقضاي مدت اعتبار ثبت علامت در هر دوره، به عمل خواهد آمد.

تبصره – در صورت عدم درخواست تمدید ثبت ظرف مهلت يادشده، امکان درخواست آن ظرف مهلت 6 ماه پس از پایان اعتبار ثبت علامت، با پرداخت جريمه تأخير به ميزان نصف هزينه ثبت علامت وجود دارد، والا ثبت علامت از درجه اعتبار ساقط خواهد شد.

ماده 132

درخواست تمديد ثبت علامت در دو نسخه توسط مالك علامت ثبت شده يا نماينده قانوني او تهيه و پس از امضاء به مرجع ثبت تسليم مي‌شود.

مرجع يادشده پس از دريافت درخواست تمديد ثبت و ضمائم، آن را در دفتر مربوطه وارد و برروي هريك از نسخ درخواست، تاريخ دريافت و شماره آن را قيد و نسخه دوم آن را كه داراي همان مشخصات نسخه اصلي است بعد از امضاء و مهر به عنوان رسيد به درخواست كننده مسترد خواهد كرد.

ماده 133

درخواست تمديد ثبت بايد حاوي موارد ذيل باشد:

1 – شماره و تاريخ ثبت اظهارنامه و علامتي كه تمديد آن مورد درخواست است؛

2 – طبقه يا طبقات كالاها و خدماتي كه علامت براي تشخيص آن‌ها ثبت شده است؛

3- اسم و نشاني كامل مالك علامت ثبت شده يا نماينده قانوني وي، در صورتي كه درخواست توسط نماينده به عمل آيد.

تبصره1 – درخواست تمديد ثبت وقتي پذيرفته مي‌شود كه هزينه تمديد پرداخت شده باشد.

تبصره 2- در موقع تمديد ثبت، مرجع ثبت مكلف است طبقه كالاها و خدمات را مطابق با جديدترين ويرايش طبقه‌بندي بين‌المللي علامت، در دفتر ثبت و گواهي‌نامه تمديدثبت علامت را براساس آن تصحيح نمايد. هزينه تغيير طبقات ناشي از اعمال ويرايش جديد طبقه‌بندي بين‌المللي به عهده مالك علامت خواهد بود.

تبصره 3- مالك علامت مي‌تواند ضمن درخواست تمديد، درخواست جداگانه‌اي را براي تقليل طبقه يا كالاها و خدماتي كه علامت براي آن به ثبت رسيده است، بدون پرداخت هزينه ثبت تغيير، تسليم مرجع ثبت نمايد.

تبصره 4- در صورت تغيير طبقات يا كالاها، مندرجات اين ماده با انجام تغييرات لازم، به هزينه مالك علامت، در روزنامه‌رسمي آگهي مي‌شود.

ماده 134

مدارك زير بايد به درخواست تمديد ضميمه گردد:

1-  مدارك مثبت هويت متقاضي؛

2-  حداقل شش نمونه از علامت با رعايت ماده 108 اين آيين‌نامه؛

3-  رسيد مربوط پرداخت هزينه‌ها ؛

4-  مدارك نمايندگي قانوني، در صورتي كه درخواست توسط نماينده به عمل آيد.

ماده 135

با رعايت تبصره‌هاي 2 و 3 ماده 133 اين آيين‌نامه، تمديد ثبت علامت نمي‌تواند هيچ تغييري در آخرين شكل ثبت آن به وجود آورد. در غير اين صورت مقررات تغيير علامت قابل اعمال خواهد بود.

ماده 136

تمديد ثبت علامت دنباله ثبت اصلی در دفتر ثبت مي‌شود و گواهي‌نامه تمديد ثبت طبق فرم (ع – 4) صادر و تسليم مالک علامت يا نماينده قانوني وي مي‌گردد.

گواهي‌نامه تمديد ثبت شامل مندرجات گواهي‌نامه اصلي با انجام تغييرات لازم، و نيز مدت اعتبار و تاريخ انقضاي آن خواهد بود.

ماده 137

مقررات مواد 105 تا 136 اين آيين‌نامه، با انجام تغييرات لازم، و به شرط رعايت موارد زير در مورد علائم جمعي نيز قابل اعمال است:

1- اظهارنامه ثبت علامت جمعي در صورتي پذيرفته خواهد شد كه مطابق ماده 42 قانون، در اظهارنامه به جمعي بودن علامت اشاره شده و نسخه‌اي از ضوابط و شرايط استفاده از آن نيز ضميمه گردد؛

2-  در ضوابط و شرايط استفاده از علامت جمعي، بايد خصوصيات مشترك يا كيفيت كالاها و خدمات توليدي در يك منطقه جغرافيايي معين يا مورد تاييد كه تحت آن‌ها اشخاص مي‌توانند از علامت مذكور استفاده ‌كنند و همچنين ضمانت اجراهاي مربوط به عدم رعايت شرايط و ضوابط يادشده تعيين گردد؛

 3- آگهي ثبت علامت جمعي كه مطابق ماده 120 اين آيين ‌نامه انجام خواهد شد، بايد همچنين شامل خلاصه‌اي از ضوابط و شرايط استفاده از آن علامت باشد؛

4-  هرگونه تغيير در ضوابط و شرايط حاكم بر استفاده از علامت جمعي بايد به صورت مكتوب توسط مالك آن علامت به مرجع ثبت اعلام شود. اعلاميه ياد شده بايد در دفتر ثبت قيد شود. تغييرات مذكور قبل از ثبت هيچگونه اثري ندارد.

خلاصه‌اي از تغييرات به عمل آمده بايد توسط مرجع ثبت آگهي شود.

5- علاوه بر مالك علامت جمعي ثبت شده، ساير اشخاص مجاز نيز مي‌توانند با رعايت شرايط و ضوابط مربوط، از علامت يادشده استفاده نمايند.

تبصره – متقاضي ثبت علامت جمعي در ارتباط با بندهاي (1) و (2) فوق مكلف است گواهي مقام صلاحيتدار، اتحاديه‌ يا دستگاه مرتبط را اخذ و به مرجع ثبت تسليم نمايد.​

مالك علامت مكلف است هرنوع تغيير راجع به اسم، نشاني، تابعيت و اقامتگاه يا اعطاء اجاره بهره‌برداري از علامت يا انتقال و يا اعراض از علامت ثبت شده را كتباً و همراه با مدارك مربوط جهت ثبت در سوابق به مرجع ثبت اعلام نمايد. اعمال اين تغييرات با رعايت مقررات قانون و اين آيين‌نامه خواهد بود.

تبصره – چنانچه در طبقه‌بندي بين‌المللي علامت ثبت شده تغييراتي به وجود آيد، مالك علامت مي‌تواند از مرجع ثبت درخواست كند كه تغييرات مذكور در گواهي‌نامه علامت اعمال شود.

ماده139

هرگونه انتقال مالكيت علامت ثبت شده بايد در مرجع ثبت به ثبت برسد. در درخواست كتبي براي ثبت انتقال بايد نكات زير صريحاً قيد شود:

1- شماره و تاريخ ثبت علامت در ايران؛

2- اسم و نشاني و تابعيت منتقل‌اليه (مالك جديد) يا نماينده قانوني وي، در صورت وجود؛

3- در صورت انتقال جزئي، بيان كالاها و خدماتي كه علامت نسبت به آن‌ها منتقل شده است.

اصل آخرين گواهي‌نامه معتبرعلامت، سند انتقال علامت كه به امضاء مالک پیشین علامت و منتقل‌الیه رسيده است، مدارك نمايندگي قانوني، در صورت وجود، و رسيد مربوط به پرداخت هزينه‌ها بايد ضميمه درخواست شود.

تبصره 1 – تا زمانی که انتقال انجام شده در دفتر مربوط ثبت نشده باشد، مرجع ثبت فقط شخصی را که علامت به نام او ثبت شده مالک خواهد شناخت.

تبصره 2 – انتقال قهری علامت با رعایت مقررات این ماده توسط ورثه و با ارایه رونوشت مصدق گواهی انحصار وراثت با تعیین سهم الارث به ثبت می‌رسد.

ماده140

اگر انتقال راجع به قسمتي از كالاها يا خدمات موضوع علامت ثبت شده باشد، خروج آن از مالكيت مالك اوليه علامت، به صورت مشخص درپي علامت ثبت شده در دفتر ثبت علامت تجاري، ثبت و چنانچه با انتقال مزبور طبقه، يا طبقاتي كلاً از حيطه علامت ثبت شده خارج گردد، در اين صورت به آن طبقه يا طبقات شماره يا شماره‌هاي فرعي از شماره (1) به تعداد طبقات مزبور تعلق مي‌گيرد و هرگاه انتقال صرفاً مربوط به كالا‌ها يا خدمات، بدون انتقال كلي طبقه مربوط واقع شده باشد، بدواً به طريق فوق شماره‌‌گذاري شده و پس از آن شماره فرعي از شماره فرعي طبقه مرتبط محسوب و به همين طريق به دنبال علامت ثبت شده درج مي‌‌گردد.

تبصره 1- هرگاه انتقالات موضوع اين ماده در دفتر متمم منعكس گردد، مي‌بايست به شماره ثبت اصلي علامت ثبت شده و صفحه و دفتر مربوط اشاره شود.

تبصره 2– در صورت انتقال جزیی كالاها و خدمات موضوع علامت، مدت اعتبار بخش منتقل شده نمی‌تواند بیشتر از مدت اعتبار باقی مانده علامت ثبت شده در گواهی‌نامه ثبت آن باشد.

تبصره 3- در صورت انتقال جزئي كالاها و خدمات موضوع علامت، منتقل‌اليه مي‌تواند درخواست صدور گواهي‌نامه علامت براي مدت باقي مانده از دوره اعتبار علامت ثبت شده را نمايد.

تبصره 4- چنانچه علامت ثبت شده در موعد مقرر تمديد نگردد، مانع از تمديد علامت براي آن دسته از كالاها و خدماتي كه قبل از موعد تمديد جزئاً منتقل شده‌اند، نخواهد بود.

تبصره 5- نقل و انتقالات جزئي كالاها و خدمات موضوع علامت بايد در ظهر آخرين گواهي‌نامه معتبر علامت نيز منعكس گردد.

ماده 141

مالک علامت می‌تواند اجازه بهره برداری از علامت ثبت شده خود را به هر شكل قانوني به دیگری اعطا نماید.

در مجوز بهره برداری همچنین باید صریحاً به این نکته اشاره شود که آیا اجازه به صورت انحصاری صادر می‌شود یا خیر و نیز این که آیا اجازه گیرنده فعلی حق اعطاي اجازه‌های بعدی را دارد یا خیر. اگر انحصاري يا غير انحصاري بودن بهره‌برداري از علامت در مجوز ذكر نشود هر مجوز بهره‌برداري كه به ثبت مي‌رسد، غير انحصاري تلقي مي‌گردد.

ماده 142

مرجع ثبت مكلف است وجود شرايطي را در زمينه کنترل اجازه دهنده بر کیفیت و مرغوبیت کالاها یا خدمات موضوع علامت توسط اجازه گیرنده را در مجوز بهره‌برداري احراز كند، در غیر این صورت، مجوز بهره برداری قابل ثبت نخواهد بود.

ماده 143

درخواست ثبت مجوز بهره برداری باید توسط مالک علامت با تصريح به موارد ذيل تسليم مرجع ثبت شود:

1 – اسم و نشانی و تابعیت اجازه گیرنده و نماینده قانونی وی در صورت وجود؛

2- بيان كالاها يا خدماتي كه اجازه بهره‌برداري نسبت به آن‌ها اعطاء شده است، در صورتي كه اجازه فقط نسبت به بخشي از كالاها يا خدمات باشد.

تبصره 2- مراتب فسخ يا خاتمه پيش از موعد مجوز بهره‌برداري در صورتي كه در چارچوب متن قرارداد و مطابق قوانين و مقررات مربوط باشد، نيز به موجب مقررات اين ماده، با انجام تغييرات لازم، قابل ثبت خواهد بود.

ماده 144

مالك علامت مي‌تواند با تسليم درخواست كتبي به مرجع ثبت، از حقوق خودنسبت به علامت ثبت شده معتبر اعراض حاصل نما��د. مدارك ذيل بايد به درخواست اعراض منضم گردد:

تبصره 2- در صورت اعراض، حق ثبت و ساير هزينه‌هاي پرداختي به مرجع ثبت مسترد نخواهد شد.

ماده 145

در صورتي كه انتقال، اعطاء اجازه بهره‌برداي، فسخ و خاتمه پيش از موعد مجوز بهره‌برداري يا اعراض از مالكيت علامت ثبت شده در خارج از كشور انجام شده باشد، اصل يا رونوشت مصدق سند مربوط كه در آن شماره و تاريخ علامت ثبت شده در ايران قيد و به تأييد نمايندگي‌ جمهوري اسلامي ايران رسيده باشد، دليل انتقال، اعطاء اجازه بهره‌برداري، فسخ و خاتمه پيش از موعد مجوز بهره‌برداري يا اعراض از مالكيت علامت، براي ثبت آن در ايران خواهد بود.

ماده 146

كليه تغييرات و انتقالات يا فسخ و خاتمه و يا اعراض از علامت ثبت شده در صفحه مخصوص مربوط به ثبت علامت، ثبت و در ظهر گواهي‌نامه علامت درج مي‌گردد و جز در مورد تغيير نشاني، به هزينه ذي‌نفع ظرف 30 روز از تاريخ ثبت در روزنامه رسمي آگهي مي‌شود. موارد مذكور تا زماني كه به ثبت نرسيده‌اند در مقابل اشخاص ثالث قابل استناد نمي‌باشند. ثبت آن‌ها منوط به پرداخت هزينه‌هاي مقرر در جدول هزينه‌ها و در صورت لزوم هزينه انتشار آگهي‌ مربوط خواهد بود.​

 ابطال ثبت علامت مطابق مواد 41 و 43 قانون در دادگاه صالح مقرر در ماده 59 قانون و با تقديم دادخواست به عمل مي‌آيد.

دادخواست ابطال بايد داراي ضمائم زير باشد:

ماده 148

هرگاه دادگاه در مورد ابطال علامت ثبت شده رأي نهايي صادر نمايد مراتب را به مرجع ثبت ابلاغ مي‌كند و مرجع مذكور موظف است مطابق حكم دادگاه، بخشي از علامت يا ثبت علامت را به‌طور کامل یا فقط نسبت به بعضي از كالاها و یا خدمات مورد حكم در دفتر مربوط ابطال و مراتب را در روزنامه رسمي آگهي نمايد.

ماده 149

 آگهي مربوط به ابطال براساس مفاد رأي دادگاه با درج موارد زير منتشر خواهد شد:

1- ذكر علامت و شماره و تاريخ ثبت آن؛

2 – اشاره به ابطال بخشي از علامت يا اينكه علامت به‌طور کامل یا در ارتباط با بعضي از كالاها و یا خدمات ابطال شده است؛

3 – اعلام عدم اعتبار گواهي‌نامه‌‌اي كه به موجب رأي نهايي دادگاه باطل شده است.

تبصره- هزينه آگهي مزبور به عهده محكوم‌له مي‌باشد. وي مي‌تواند هزينه مذكور را در جزء خسارت از محكوم‌عليه مطالبه نمايد.​

ثبت بین المللی علامت مستلزم تسلیم اظهار نامه به مرجع ثبت است.

ماده 151

اتباع ايراني يا اشخاصي كه در ايران اقامت داشته وياداراي يك مقر واقعي و موثر صنعتي و تجاري باشند، مي‌توانند حسب مورد به استناد اظهارنامه يا علامت ثبت شده در مرجع ثبت، تقاضاي ثبت بين‌المللي نماييد.

ماده 152

اظهارنامه ثبت بین المللی علامت در فرم رسمی و حسب مورد به زبان‌های تعيين شده، در سه نسخه تهيه و تسلیم مرجع ثبت خواهد شد.

تبصره - اظهارنامه ثبت بین المللی توسط مرجع ثبت و متقاضي امضاء مي‌شود.

ماده 153

اظهارنامه ثبت بین‌المللی وقتی پذیرفته می‌شود که مدارك زير به آن ضميمه شده باشد:​

مرجع ثبت مكلف است مشخصات اظهارنامه ثبت بین‌المللی را با مشخصات علامت يا اظهارنامه ثبت شده در ایران مطابقت نمايد.

در صورت احراز مطابقت مشخصات و پس از پرداخت هزينه‌هاي مقرر طبق موافقت‌نامه و پروتكل مادريد توسط متقاضي، مرجع ثبت اظهارنامه ثبت بين‌المللي را در دفتر ثبت اظهارنامه وارد و برروي هريك از نسخ اظهارنامه تاريخ دريافت و شماره آن را قيد نموده و با امضاء آن، نسخه اول اظهارنامه را كه حاوي اعلاميه مذكور در آيين‌نامه مشترك مي‌باشد به متقاضي جهت ارسال به دفتر بين‌المللي تسليم مي‌نمايد. اظهارنامه مذكور بايد حداكثر ظرف 15 روز از تاريخ ثبت در دفتر ثبت اظهارنامه به دفتر بين‌المللي فرستاده شود. نسخه دوم اظهارنامه كه داراي همان مشخصات نسخه اول است، به عنوان سابقه در مرجع ثبت بايگاني مي‌شود. نسخه سوم به عنوان رسيد به متقاضي مسترد مي‌گردد.

در صورت عدم مطابقت مشخصات، متقاضي بايد آن را اصلاح نمايد. در غير اين صورت اظهارنامه بين‌المللي پذيرفته نخواهد شد.

ماده 155

هرگاه اظهارنامه اصلی، ثبت ناشی از آن یا ثبت اصلی حسب مورد ظرف 5 سال از تاریخ ثبت بین‌المللی اعتبار خود را در ایران از دست دهد، مرجع ثبت مراتب را طي اطلاعيه‌اي به دفتر بین‌المللی اعلام كرده و در آن کالاها و خدماتی که مشمول تصمیم لغو قرار گرفته‌اند ذکر و از دفتر بین‌المللی درخواست خواهد کرد که ثبت بین‌المللی را در حدود لازم باطل نماید.

هرگاه اقدام قانوني مربوط به لغو اعتبار مذکور در فوق پس از انقضای 5 سال همچنان در جریان باشد و منتهي به يك تصميم قطعي نگردد، مرجع ثبت باید مراتب را به دفتر بین‌المللی اطلاع دهد. در صورت اتخاذ تصمیم قطعی، مرجع ثبت باید مراتب را ضمن ذكر كالاها يا خدماتي كه مشمول تصميم مربوط قرار گرفته‌اند، به دفتر بين‌المللي اطلاع داده و از آن درخواست كند كه ثبت بین‌المللی را در حدود لازم باطل نمايد.

ماده 156

چنانچه براساس اطلاعيه واصله از دفتر بین المللی، ایران به عنوان یکی از کشورهای تعیین شده در اظهارنامه ثبت بین‌المللی باشد، مرجع ثبت ضمن رعايت تشريفات مقرر در موافقت‌نامه و پروتكل مادريد، اظهارنامه مذكور را طبق قانون و اين آيين‌نامه از لحاظ ماهوي مورد بررسي قرار مي‌دهد. بررسي تغييرات بعدي علامت پذيرفته شده نيز مشمول همين ترتيبات است.

ماده 157

مرجع ثبت پس از انتشار آگهي اظهارنامه ثبت بين‌المللي در روزنامه رسمي و انقضاي مهلت 30 روز، در صورت نبودن معترض مكلف به پذيرش علامت است و در اين صورت شماره و تاريخ ثبت اظهارنامه در دفتر بين‌المللي، در حكم شماره و تاريخ ثبت علامت در ايران خواهد بود.

ماده 158

متقاضي ثبت بین‌المللی علامت، در صورت رد پذيرش اظهارنامه يا اعتراض به تقاضاي ثبت، می‌تواند اعتراض خود را در چارچوب مواد 121، 124 و 125 اين آيين‌نامه تسلیم كميسيون موضوع ماده 170 اين آئين‌نامه نماید.

ماده 159

هرگاه متقاضي ثبت بین‌المللی علامت، در ایران اقامت نداشته باشد، جهت تسلیم اعتراض یا هرگونه پاسخ یا اطلاعیه ای باید وكيلي که در ایران اقامت دارد را به مرجع ثبت معرفی نماید.

ماده 160

هرگاه مالک علامت ثبت شده در ایران متعاقباً ثبت بین‌المللی همان علامت که در ایران نیز مشمول حمایت است را کسب کند، ثبت بین‌المللی آن علامت بنابه درخواست و اعراض متقاضي از مالكيت علامت ثبت شده در ايران، جایگزین ثبت در ایران مي‌گردد، مشروط بر اینکه تمامی کالاها و خدمات موضوع علامت ثبت شده در ایران در فهرست کالاها و خدمات مشمول ثبت بین المللی نیز باشد.

جایگزینی ثبت بین‌المللی، به حقوق مکتسبه‌ی علامت ثبت شده ی قبلی هیچ لطمه‌ای وارد نخواهد کرد.

در صورت درخواست مالک، مراتب جایگزینی يادشده، توسط مرجع ثبت در دفتر ثبت وارد و در روزنامه رسمي آگهی می شود.

لیست طبقه بندی و طبقات علامت علائم و برند تجاری

طبقه 1 – مواد شيميايي مورد استفاده در صنايع، علوم، عكاسي و همچنين كشاورزي، باغباني و جنگلباني؛ رزين‌هاي مصنوعي پردازش نشده؛ پلاستيك‌هاي پردازش نشده؛ كودهاي گياه؛ تركيبات اطفاء حريق؛ مواد آبكاري و جوشكاري فلزات؛ مواد شيميايي براي نگهداري مواد غذايي؛ مواد دباغي؛ چسب‌هاي صنعتي.

طبقه 2 – رنگ، روغن؛ جلا؛ لاك؛ موادضدرنگ زدگي و جلوگيري كننده از فاسد شدن چوب؛ مواد رنگي؛ مواد تثبيت رنگ، رزين يا صمغ‌هاي خام طبيعي؛ فلزات به صورت پودر يا ورق براي نقاشان ساختمان، چاپگرها و هنرمندان.

طبقه 3 – تركيبات سفيدكننده و ساير مواد مخصوص شستشوي لباس؛ مواد مخصوص تميز كردن، براق كردن، لكه‌گيري و سائيدن؛ صابون؛ عطريات، روغن‌هاي اسانس، مواد آرايشي؛ لوسيون‌هاي مو؛ گرد و خمير دندان.

طبقه 4 – روغن‌ها و گريس‌هاي صنعتي؛ روان‌كننده‌ها، تركيبات گردگيري، مرطوب كردن و جذب رطوبت؛ انواع سوخت (شامل سوخت موتور) و مواد روشنايي؛ انواع شمع و فتيله چراغ.

طبقه 5 – مواد داروئي و بيطاري؛ مواد بهداشتي براي مصارف پزشكي؛ مواد رژيمي براي مصارف پزشكي، غذاي كودكان؛ انواع گچ شكسته‌بندي، لوازم زخم‌بندي؛ مواد پركردن دندان، موم د ندانسازي؛ ضدعفوني كننده‌ها؛ مواد نابودكننده حشرات موذي؛ قارچ كش، مواد دفع نباتات هرزه.

طبقه 6 – فلزات عادي و آلياژهاي آن‌ها؛ مواد ساختماني فلزي؛ ساختمان‌هاي فلزي قابل حمل؛ مواد فلزي خطوط راه‌آهن؛ كابل و سيم‌هاي غيربرقي از جنس فلزات عادي؛ آهن‌آلات، اقلام كوچك فلزي؛ لوله و مجراهاي فلزي؛ گاوصندوق؛ اجناس ساخته شده از فلزات عادي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ سنگ‌هاي معدني فلزات.

طبقه 7 – انواع ماشين و ماشين‌هاي افزار؛ انواع موتور (به استثناء موتور وسائط نقليه زميني)؛ قفل و بست حلقه‌هاي اتصال قطعات ماشين‌ها و قطعات انتقال قوه (به غير از اتصالات و اجراء انتقال قوه وسائط نقليه زميني)؛ لوازم و ابزار كشاورزي (به استثناي ابزارهاي دستي)؛ ماشين جوجه كشي.

طبقه 8 – انواع ابزار و لوازم دستي (كه با دست كار مي‌كنند)؛ سرويس كارد و قاشق و چنگال، سلاح كمري، تيغ.

طبقه 9 – اسباب و آلات علمي، دريانوردي، مساحي، عكاسي، سينمايي، بصري، وزن كردن، اندازه‌گيري، علامت دادن، كنترل و مراقبت (نظارت)، نجات و آموزش؛ اسباب و لوازم هدايت، قطع و وصل، تبديل، ذخيره‌سازي، تنظيم يا كنترل جريان برق؛ آلات و اسباب ضبط، انتقال يا تكثير صوت يا تصوير؛ اسباب ذخيره اطلاعات مغناطيسي، ديسك‌هاي قابل ضبط؛ ماشين‌هاي فروش خودكار و مكانيسم دستگاه‌هايي كه به سكه كار مي‌كنند؛ صندوق‌هاي ثبت مبلغ دريافتي، ماشين‌هاي حساب، تجهيزات داده‌پردازي و رايانه‌اي؛ دستگاه آتش نشاني.

طبقه 10 – آلات و ابزار جراحي، پزشكي، دندانسازي و بيطاري، اندام‌هاي مصنوعي، دندان و چشم‌مصنوعي؛ اقلام ارتوپدي؛ مواد بخيه زني.

طبقه 11 – دستگاه‌هاي روشنايي، حرارتي، مواد بخار، طبخ، خنك كردن، تهويه، تأمين آب بهداشتي.

طبقه 12 – وسائط نقليه، دستگاه‌هاي حمل و نقل زميني، دريايي يا هوايي.

طبقه 13 – اسلحه گرم؛ مهمات و انواع پرتابه (از قبيل موشك، خمپاره و غيره)؛ مواد منفجره؛ مواد وسايل آتشبازي.

طبقه 14 – فلزات گرانبها و آلياژهاي آن‌ها و كالاهايي كه با فلزات گرانبها ساخته شده يا با آن‌ها روكش شده‌اند و در ساير طبقات ذكر نشده‌اند؛ جواهرات، سنگ‌هاي گرانبها؛ اسباب و لوازم ساعت‌سازي و زمان سنجي.

طبقه 15 – آلات موسيقي.

طبقه 16 – كاغذ، مقوا و كالاهاي ساخته شده از آن‌ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ مطالب چاپ شده، مواد صحافي؛ عكس؛ نوشت‌افزار؛ چسب براي مصارف تحريري يا خانگي؛ لوازم نقاشي؛ قلم مو نقاشي؛ ماشين تحرير و لوازم ملزومات دفتري (به استثناي مبلمان) مواد آموزشي و تدريس ( به استثناي دستگاه‌ها)؛ مواد پلاستيكي براي بسته‌بندي (كه در ساير طبقات ذكر نشده‌اند)؛ حروف و كليشه چاپ.

طبقه 17 – لاستيك، كائوچو، صمغ، آزبست (پنبه نسوز)، ميكا (سنگ طلق) و كالاهاي ساخته شده از اين مواد كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ پلاستيك داراي شكل و قالب خاص براي استفاده در توليد ساير كالاها؛ مواد بسته‌بندي، درپوش‌گذاري، انسداد و عايق‌بندي؛ لوله‌هاي قابل ارتجاع غيرفلزي.

طبقه 18 – چرم و چرم مصنوعي و كالاهاي ساخته شده از آن‌ها كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ پوست حيوانات؛ چمدان، كيسه و كيف‌هاي مسافرتي؛ چتر، چتر آفتابگير و عصا؛ شلاق، يراق و زين و برگ.

طبقه 19 – مواد و مصالح ساختماني (غيرفلزي)؛ لوله‌هاي غيرفلزي سخت و غيرقابل انعطاف براي استفاده در ساختمان؛ آسفالت، قير و قطران؛ ساختمان‌هاي متحرك غيرفلزي؛ بناهاي يادبود غيرفلزي.

طبقه 20 – مبلمان و اثاثيه، آيينه، قاب عكس؛ كالاهاي ساخته شده از چوب، چوب پنبه، ني، حصير، شاخ، استخوان، عاج، استخوان آرواره نهنگ، صدف، كهربا، صدف مرواريد، كف دريا و بدل كليه اين مواد يا ساخته شده از پلاستيك (كه در ساير طبقات ذكر نشده‌اند).

طبقه 21 – ظروف خانگي يا لوازم آشپزخانه (كه از فلزات قيمتي ساخته يا روكش نشده‌اند)؛ شانه و ابر و اسفنج؛ انواع برس قلم مو(به استثناي قلم موهاي نقاشي)؛ مواد ساخت برس؛ لوازم نظافت و تميزكاري؛ سيم ظرفشويي؛ شيشه كار شده يا نيمه كار شده (به استثناي شيشه مورد استفاده درساختمان‌ها) شيشه آلات، اشياء ساخته شده از چيني و سفال كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند.

طبقه 22 – طناب، رسيمان، تور، چادر، سايبان، برزنت (تارپولين)، بادبان و شراع، كيسه و گوني كه در طبقات ديگر ذكر نشده است؛ مواد لايي و لايه‌گذاري و پوشال (به استثناي لاستيك و پلاستيك)؛ مواد خام ليفي براي نساجي.

طبقه 23 – انواع نخ و رشته براي مصارف پارچه بافي و نساجي.

طبقه 24 – محصولات نساجي و پارچه‌اي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ انواع روتختي و روميزي.

طبقه 25 – انواع لباس و پوشاك، پاپوش و پوشش سر.

طبقه 26 – انواع توري و قلابدوزي، روبان، بند (نوار) حاشيه و قيطان؛ دكمه، قزن قفلي، سنجاق و سوزن ته‌گرد؛ گل‌هاي مصنوعي.

طبقه 27 – انواع فرش، قاليچه، حصير و زيرانداز، لينوليوم و ساير كف پوش‌ها، آويزهاي ديواري (غيرپارچه‌اي).

طبقه 28 – انواع بازي و اسباب بازي؛ لوازم ورزشي و ژيمناستيك كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ تزئينات درخت كريسمس.

طبقه 29 – گوشت، گوشت ماهي، گوشت طيور و شكار؛ عصاره گوشت؛ سزيجات و ميوه‌جات به صورت كنسرو، خشك شده و پخته شده؛ انواع ژله، مربا و كمپوت؛ تخم مرغ، شير و محصولات لبني؛ روغن‌ها و چربي‌هاي خوراكي.

طبقه 30– قهوه، چاي، كاكائو، شكر، برنج، نشاسته كاسار يا مانيوك (تاپيوكا)، نشاسته نخل خرما (ساگو)، بدل قهوه؛ آرد و فراورده‌هاي تهيه شده از غلات، نان، نان شيريني، شيريني‌جات، شيريني يخي؛ عسل، ملاس يا شيره قند؛ مايه خمير، گرد مخصوص شيريني‌پزي يا پخت نان؛ نمك، خردل؛ سركه، انواع سس (چاشني) ادويه جات، يخ.

طبقه 31 – محصولات كشاورزي، باغداري و جنگلباني و دانه‌هايي كه در طبقات ديگر ذكر نشده‌اند؛ حيوانات زنده؛ ميوه و سبزيجات تازه؛ بذر؛ گياهان و گل‌هاي طبيعي؛ غذاي حيوانات؛ مالت (جو سبز خشك شده).

طبقه 32 – ماءالشعير؛ آب‌هاي معدني وگازدار و ساير نوشيدي‌هاي غيرالكلي؛ آبميوه و شربت‌هاي ميوه‌اي؛ شربت و تركيبات مخصوص ساخت نوشابه.

طبقه 33 – ....

طبقه 34– تنباكو، لوازم تدخين؛ كبريت.

طبقه 36 – بيمه؛ امور مالي؛ امور پولي؛ امور مربو به معاملات املاك و مستغلات.

طبقه 37 – ساختمان‌سازي؛ تعمير و بازسازي؛ خدمات نصب.

طبقه 38 – مخابرات از راه دور.

طبقه 39 – حمل و نقل؛ بسته‌بندي و نگهداري كالاها؛ تهيه مقدمات و ترتيب دادن مسافرت‌ها.

طبقه 40 – بهسازي و عمل‌آوري مواد.

طبقه 41 – آموزش و پروش؛ دوره‌هاي كارآموزي وتعليمي؛ تفريح و سرگرمي؛ فعاليت‌هاي ورزشي و فرهنگي.

طبقه 42 – خدمات علمي و فناوري و تحقيق و پژوهش و طراحي در اين زمينه؛ خدمات تجزيه و تحليل و تحقيقات صنعتي؛ طراحي و توسعه نرم‌افزار و سخت افزارهاي رايانه‌اي.

طبقه 43 – خدمات عرضه اغذيه و نوشابه؛ تأمين مسكن و محل اقامت موقت.

طبقه 44 – خدمات پزشكي؛ خدمات بيطاري؛ مراقبت‌هاي بهداشتي؛ و زيبايي براي انسان‌ها ياحيوانات؛ خدمات كشاورزي، باغداري و جنگلداري.

طبقه 45 – خدمات شخصي يا اجتماعي كه توسط ديگران براي رفع نيازهاي افراد ارائه مي‌شوند؛ خدمات امنيتي براي محافظت از افراد، اموال و دارايي‌ها؛ خدمات حقوقي...

برندینگ چیست؟

برندینگ نام ونشان تجاری می باشد که برای معرفی کالا و خدمات یک محصول و تشخیص آن با سایر کالاها و خدمات مشابه ،به ثبت می رسد.

راهبرد نام و نشان تجاری اجزای خاص یک شرکت می باشد. خدمات و محصولات مختلف که می فروشد و یا استفاده می کند که از آن بهره می گیرد. نام و نشان تجاری نشان دهنده ابزاری نو و موجودیت یافته می باشد. راهبرد نام و نشان تجاری تصویری ایجاد خواهد کرد که هر فعال اقتصادی آن را هدف می نامد. برند معیاری را انتخاب می کند که هر کمپانی را متمایز می کند. حق انتخاب نام و نشان تجاری راهبردی بسیار مهم در بازارهای صنعتی می باشد. راهبرد نام گذاری برند انتخاب اجزای خاص و معمول نام و نشان تجاری برای محصولات و خدمات مختلفی که برای شرکت و همچنین خدمات که ارائه می دهند به کار می رود. اصول اولیه طرح راهبرد نام و نشان تجاری نوعی از اصول زیربنایی می باشد. بطور کلی به نوع ماهیت کسب و کار و راهبردی که در آن صنعت پیشرو دارد نام و نشان تجاری به همان سو سوق پیدا می کند. هر شرکت جهت بهره مندی از سهم بیشتر بازار باید چندین نام و نشان تجاری داشته باشد. که هر کدام از این نام و نشان تجاری باید در عرض عمق و طول باید متمایز باشد.این نام معمولا شامل تمام محصولات و خدمات یک فعال اقتصادی و کسب و کار میباشد.

به منظور اثربخش بودن کسب و کار یک برنامه ریزی اولیه به وسیله مدیریت برند باید ایجاد گردد. ارزش نوآوری به جای کنترل ساده هزینه برند لازم است. راهبرد به سمت یک برند برتر باید شروع شود. هر شکل از مسیر روابط با خریدار آن کالا یا خدمات باید برنامه ریزی شود و د رجهت وفاداری مشتری تنظیم شود. کانال های توزیع با کیفیت بالا و رویکردهایی برای برند ایجاد گردد. برنامه های جامع تبلیغاتی و راهبرد هر برند ایجاد گردد. این برنامه هاحضور در بازارها از طریق محصولات در کانال های توزیع دارای کیفیت بالا نشان می دهد. تمرکز بر ارتباط با گروه های تاثیر گذار برند پیوسته اهمیت دارد. نقش برند در ایجاد هویت و اعتماد مشتریان ارزیابی گردد و تمامی ارتباطات به توسعه شرکت و تصویر ذهنی برند منجر می گردد. حفظ شهرت برند یک اولویت اساسی می باشد زیرا یکی از ارزشمندترین دارایی یک شرکت می باشد. نقش اصلی در ایجاد هویت یک شرکت و رساندن آن به جایگاه ویژه اقتصادی بازار، ساختار متفاوت برند می باشد. در بازاری که شرکتی ساختار برندی واضح و قابل فهم داشته باشد. عنصر موفقیت یک خلق ساختار برند منسجم و هماهنگی در تمام سطوح می باشد .تمرکز محدودی بر برند در یک کمپانی و ثبت ساختار در بازارهای جهانی اعم این مورد است . نوع برند نباید به تنهایی و بدون پشتوانه کیفی اغاز شود .در طول زمان باید شکل گرفته و به تدریج اصلاح و اصلاحاتی صورت پذیرد.که با این فرایند رسالت ساختار برند به تدریج شکل میگیرد.آگاهی عمیق با وسعت عمیق تر از برند –ایجاد نقطه تمایز در برند عکس العمل های مثبت و قابل حس در برند –ایجاد رابطه خوب با برند همگی با دستیابی این چهار مرحله در ساختار برند تصویر سازی ذهنی برند ایجاد خواهد شد.

ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری

توضیحاتی در خصوص ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری

کارگروه تخصصی ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری در موسسه حقوقی بین الملل مفتخر است تا درراستای جلب رضایت متقاضیان و موکلان محترم ، کلیه خدمات مربوط به انتخاب ، طراحی و ثبت برند ، لوگو، آرم و علائم تجاری را به بهترین شکل ممکن به انجام رساند تا متقاضیان بتوانند بدون نگـرانی ازدغدغه های مربوط به پروسه تخصصی و زمان بر ثبت برند، با تکیه برتوان و سوابق حرفه ای وکلای مجرب خود دراین زمینه ، اقدام به ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری نمایند .

موارد قابل توجه در ضمینه ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری

• ارائه خدمات طراحی لوگو و آرم ، تاییدیه و ثبت برند و نام تجاری در موسسه حقوقی بین الملل انجام می گیرد. لذا چنانچه برای طراحی لوگو مراجعه نمودید همکاران ما را از قصد خود مبنی بر ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری نیز مطلع سازید.

• پس از به ثبت رسیدن ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری جهت دریافت گواهی انحصاری علامت تجاری در زمان ومکان تعیین شده توسط مشاوران ما حاضرشوید.

موارد ذیل به عنوان لوگو ، آرم وعلائم تجاری قابل ثبت نمی باشد

1. عین یا مشابه علامت مسبوق به ثبت

2. علامتی که، در تضاد با شئونات جمهوری اسلامی ایران و نظم عمومی باشد

3. علائم مبنی بر نشانه ها و علائم جغرافیایی زیرا که مصرف کننده عادی را نسبت به مبدأ و کیفیت محصولات گمراه می سازد .

4. علامتی که برند مشهور و شناخته شده باشد

5. علامتی حاوی اسامی مقدس و متبرکه

6. درخواست علامتی که حاوی نمادها یا نشان های کشوری ، لشکری و دولتی باشد (نشان نظامی، پرچم ، علائم دولتی و بین المللی، باستانی ، نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشورو …))

7. علامتی که توصیف کننده مرغوبیت کالا باشد.

8. علامتی که ، حاوی اسامی، عناوین و اصطلاحات لاتین باشد .

9. درخواست نامی که شامل اسم مشاهیر باشد .

10. برندی که با امنیت ملی در تضاد باشد.

11. ثبت علامتی که ، با ماده 21 قانون پشتیبانی از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان متغایر باشد.

12. علامتی که، اصولا" مشمول شرایط لوگو ، آرم وعلائم تجاری نمی باشد و یا باتوجه به نوع کالا بصورت عام و فاقد صفت مشخصه باشد .

13. استفاده از نام، نام خانوادگی اشخاص ثالث به عنوان علامت تجارتی ممنوع می باشد.

14. چنانچه اظهارنامه ای مبنی برتقاضای ثبت عین یا مشابه علامت مورد نظر شما پیش از شما و مقدم بر شما به ثبت رسیده باشد.

مدارک موردنیازجهت ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری

مدارک لازم جهت ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری به نام شخص حقوقی (شرکت – موسسه)

• تصویر اولین روزنامه رسمی شرکت (آگهی تاسیس)

• (اعلام دارندگان حق امضاء مجاز) کپی روزنامه رسمی آخرین تغییرات هیات مدیره شرکت که دوره آن منقضی نشده باشد.

• امضای وکالتنامه دادگستری توسط دارندگان حق امضای اوراق بهادار ممهوربه مهر شرکت

• فتوکپی برابر اصل مدارک احراز هویت دارندگان حق امضاء اوراق بهادار شرکت

• طرحی ازلوگو ، آرم وعلائم تجاری مورد نظر به اندازه 10*10سانتیمتر به تعداد 12 عدد و شرح و تفسیر درعلامت

• برابر اصل شده کارت بازرگانی (در صورتیکه علامت مورد نظر انگلیسی بوده ویا صادرات جزوخدمات مورد درخواست باشد)

• ارائه کپی برابر اصل پروانه بهره برداری یا جوازتولید یا پروانه کسب یا هر نوع مجوز دال بر فعالیت

نکته :به همراه داشتن اصل کلیه مدارک درخواستی درجلسه انعقادقراداد باوکیل دادگستری وحضورصاحبان امضای مجاز به همراه مهرشرکت لازم است .

مدارک لازم جهت ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری به نام شخص حقیقی 

• کپی برابر اصل شده مدارک مثبت هویت دارنده جواز (متقاضی ثبت لوگو ، آرم وعلائم تجاری)

• تصویربرابر اصل پروانه بهره برداری یا مجوز تولید یا جواز کسب یا هر نوع مجوز از واحد صنفی مربوطه

• امضای وکالتنامه دادگستری توسط دارنده جوازیا درخواست کننده

• برابر اصل شده کارت بازرگانی (در صورتیکه علامت مورد نظر انگلیسی بوده ویا صادرات جزوخدمات مورد درخواست باشد)

• طرح علامت مد نظر به ابعاد 10*10 سانتیمتر به تعداد 12 عدد و شرح و بسط علامت.

ثبت برند فارسی و لاتین

توضیحاتی در خصوص ثبت علائم تجاری / برند فارسی یا لاتین

انجمن بازاریابی آمریکا (American Marketing Association ) تعریف برند را اینگونه بیان می دارد : یک نام تجاری (اصطلاح حقوقی رایج برای Brand) عبارت است از یک اسم ، اصطلاح ، علامت ، نشان یا طرح یا آمیزه ای از این موارد که برای شناساندن و معرفی کالاها یا خدمات فروشنده یا گروهی از فروشندگان و متمایز ساختن این کالاها یا خدمات از محصولات و خدمات سایر رقبا استفاده می شود.به طور خلاصه نام تجاری سبب شناسایی فروشنده یا سازنده از سوی مصرف کننده می شود. یک نام تجاری در حقیقت بیانگر تعهد دائمی یک فروشنده برای ارائه مجموعه ای از خصوصیات ، کیفیت و خدمات ویژه به خریداران است. به هر روی تا زمانی که یک کالا/خدمت دارای وجه تمایزمشخصی نباشد نمی توان به سادگی آن را به برندی پایدار و با دوام تبدیل ساخت .این تمایزها می تواند کارکردی منطقی یا ملموس و یا حتی غیرقابل لمس داشته باشد. اکثر نام های تجاری تضمین کننده سطح مشخصی از کیفیت و مزایای محصول هستند . اما یک نام تجاری می تواند نماد موارد خاص و پیچیده دیگری نیز باشد از جمله: هویت محصول ، اصالت محصول ، فرهنگ استفاده ازآن و شخصیت استفاده کننده از محصول. برندها و علائم تجاری دارایی های نامشهود شرکتها هستند و بر ارزش نهایی محصول نزد مشتریان می افزایند ،برای سهامداران ایجاد ارزش افزوده سهام می کند و در کل موجب افزایش درآمد شرکت می شود.

برند مجموعه ای از تداعی و تجسمات ذهنی بازار هدف و کارکردهای احساسی و منطقی مصرف کنندگان را به خود اختصاص می دهد. پیوند تصاویر و علامت با کیفیات محصول و خدمات و تداعی معانی از امتیازات انحصاری برند می باشد.

در ایران و در زبان فارسی کلمه برند یا مارک معمولاً برای اشاره به محصول یا خدمتی به‌ کار می‌رود که از اعتبار ومحبوبیت بالایی در سطح اجتماع برخوردارباشد. به بیان دیگر «برند» دارای هویت اجتماعی است و برندهای ارزشمند آنهایی هستند که افراد نسبت به آنها احساس تعلق دارند و به عنوان مثال می‌گویند: «لباسهای من همه از این مارک هستند و یا این مارک یا برند مارک دلخواه من است ». برندهای قدرتمند و برترمی‌توانند هیجان و عواطف مصرف‌کنندگان را تحریک کنند و مشتریان نیز به این نام‌ها اعتماد داشته و ازاین برندها توقع آفرینش ایده‌های جدید وابتکار در محصولات و خدماتشان را دارند.

در این مسیر موضوع وفاداری به برند از با اهمیت ترین موضوعات مورد علاقه شرکت‌ها می‌باشد و شرکت‌ها همواره به دنبال راه کارهایی برای کسب و جلب وفاداری مشتریان می‌باشند.یکی از مهمترین معیارهای محبوبیت برند و وفاداری به آن ، معیار یادآوری و بازآوری برند با گروه کالایی خاص میباشد که بستر مناسبی را برای خریدهای مجدد مشتریان فراهم می‌آورد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند فارسی و لاتین برای اشخاص حقیقی

1. تصوير برابر اصل شده شناسنامه و كارت ملي

2. پروانه بهره برداري يا مجوز توليد یا پروانه کسب برابر اصل شده یا نامه موافقت اصولی از اتحادیه یا صنف مربوطه مبنی بر ارائه خدمات جهت اداره ثبت علائم تجاری

3. تصوير علامت مورد نظر در اندازه 10*10 سانتيمتر و ارائه توضیحات در برگی جداگانه درخصوص علامت و توصیف آن و مستند معنایی نام تجاری مورد نظر با ارجاع به واژه نامه های معتبر فارسی

4. كارت بازرگاني بنام شخص دارنده جواز (در صورتيكه ثبت برند به شکل لاتین باشد )

5. امضاء وکالتنامه در صورتی که از وکیل موسسه حقوقی بین الملل استفاده نمایید.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند فارسی و لاتین برای اشخاص حقوقی یا شرکتها

1. تحویل پروانه بهره برداري يا مجوز توليد یا جواز کسب برابر اصل شده

2. تصوير اولين روزنامه رسمي قوه قضائیه (آگهی تاسیس) و روزنامه رسمي آخرين تغييرات هیات مدیره شركت (تاریخ آن به انقضا نرسیده باشد و از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)

3. تصوير برابر اصل شده مدارک شناسایی حق امضا داران شرکت

4. کارت بازرگاني برابر اصل شده شناسنامه شخص حقوقی (در صورتي كه علامت مورد نظر لاتين باشد)

5. تصوير علامت مورد نظر در کادر 10*10 سانتی متر و تدوین شرحی از علامت و توصیف آن و مستند معنایی نام مورد نظر در فرهنگ لغات فارسی

6. امضاء وکالتنامه توسط دارندگان حق امضای اوراق بهادار و مهر شرکت در صورتی که ثبت برند را به وکیل بسپارید.

برند؛ معیار اصلی اعتبار و برتری در رقابت

صدور گواهی علامت تجاری یا برند از اداره مالکیت صنعتی به منزله صدور یک سند معتبر است که امتیازات گوناگونی را برای مالک خود به همراه می آورد.

ثبت برند در کلیه گروه های مشاغل مختلف با محصولات متفاوت در زمینه های بازرگانی، تولیدی، فروشگاهی و خدمات ممکن می باشد که می تواند به طور مستقیم بر اعتبار کالا وخدمات عرضه شده تاثیر گذارد وانحصار وحمایت دولت را در پشتیبانی از صاحب برند را به ارمغان بیاورد.

در صورت ثبت نام تجاری یا برند درصنف کاری خود می توانید انحصار یک محصول را درآن بازاردر اختیار خود گرفته و اجازه استفاده غیر مجاز وهرگونه تقلید را ازرقبای خود بگیرید.

ارزش مالی برند زمانی آشکار می گردد که برخی مسائل در مورد آن اعمال گردد . مسائلی مانند : نوع انتخاب نام تجاری که با توجه واحد و اتحادیه مربوطه باید متفاوت باشد ، فارسی یا انگلیسی بودن برند ، نوع کالایی که تحت آن برند به ثبت می رسد ، توجه به مقررات جاری کشور در رابطه با ثبت علائم تجاری و در آخر نحوه تبلیغات و بازاریابی برند عوامل موثر در ارزشمند بودن برند می باشند.

ثبت برند

در این مقاله به صورت کامل به مباحث تعریف برند ، مزایای ثبت برند ، مراحل ثبت برند و... پرداخته شده است. در صورت لزوم با کارشناسان موسسه حقوقی بین الملل تماس حاصل نمایید.

برند (BRAND) چیست؟

در میان تمام محصولاتی که از ابتدای تاریخ و به ویژه در عصر شکوفایی صنعتی اختراع، ابداع و و تولید شده تنها تعداد محدودی توانسته اند به محبوبیت و شهرت در بازار داخلی و در بازارهای جهانی برسند و در این عرصه ها حضوری دائمی داشته باشند. عواملی مانند مرغوبیت ، قیمت و خدمات بعد از فروش، ارزشمندی و اعتبار اجتماعی خاص و غیرسرمایه ای این گونه کالاها و خدمات موجب گردیده که این محصولات را اصطلاحا" « برند» بنامند.

به طور کلی برند دارایی نامحسوس (پنهان ) یک محصول یا یک خدمت می باشد که شامل فراسنج های زیادی از جمله نام، اصطلاح، علائم، نماد، آرم، طرح، تجسم ذهنی مشتریان و مصرف کنندگان، پایداری در بازار، هویت (کپی برداری نبودن)، و داشتن اعتماد و ارزش همیشگی بین مصرف کنندگان می باشد. برند فقطبه اجناس محدود نمی شود بلکه خدمات بانکی، بیمه ای ، مدیریتی و سیستم های مالی و نرم افزاری را نیز پوشش می دهد.

محصولی به برند تبدیل می شود که ازسطح بالای اعتبارو محبوبیت اجتماعی برخوردار باشد و با رعایت اصول متنوعی که منجر به رضایت دائم مشتریان می شود، اعتماد بازار مصرف را به خود جلب کرده باشد.کیفیت و ثبات آن ، قیمت مناسب و نوسان اندک آن، دسترسی آسان به خدمات بعد از فروش، عدم نگرش سودآوری صرف مالکین در عرضه عمومی محصول و به طور کلی توانمندی و صداقت حرفه ای دست اندرکاران می تواند محصول یا خدمت را به یک برند تبدیل نماید.

امروزه، سرزمینهایی را توسعه یافته و دارای اقتصاد قوی می بینیم که در چرخه تولید آنها محصولات و خدماتی که به یک برند محبوب تبدیل شده باشند، زیاد است. کشور آلمان با داشتن برندهایی چون مرسدس بنز (MERCEDES BENZ) و بی، ام، و (B.M.W)؛ انگلستان در سایه برندهای بیمه ای و بانکی خود چون لویدز ( LLOYDS) ؛ کره با برندهای اتوموبیل چون هیوندایی ( HYUNDAI) و نیز ال، جی (LG) و سامسونگ ( SAMSUNG)؛ ژاپن با برندهایی چون تویوتا (TOYOTA) ، سونی (SONY)، پاناسونیک (PANASONIC) ؛ و فرانسه با برندهایی چون ایرباس (AIRBUS)، صنعت عطر و ادکلن و لباس، پژو (PEUGEOT) و پورشه ( PORSCHE)؛ و آمریکا با برندهایی چون جنرال موتورز (ْGM)، جنرال الکتریک (GE)، مک دونالد (Mc Donald) ، کاترپیلار(CATERPILLAR)، کوکاکولا (COCACOLA)، مایکروسافت (MICROSOFT)، آی.بی.ام (IBM)، بوئینگ (BOEING)؛ فنلاند بر مبنای برندی چون نوکیا (NOKIA)؛ سوئد با برندی چونIKEA؛ هلند با برندی چون فیلیپس (PHILIPS) ؛ سوئیس بابرندی چون نستله (NESTLE) ؛ و هند بر مبنای صنعت چای و برنج خود ، حجم عظیمی از بازار مصرف را در اختیار خود گرفته اند و از این دسته کشورها محسوب می شوند. این برندها توانسته اند تا عمق جنگل های دور افتاده آفریقا و محل سکونت اسکیموها در قطب جنوب و شمال نفوذ نمایند.از 21 برند مشهور و محبوب در جهان 12 برند آمریکایی، 3 مورد ژاپنی، 3 مورد آلمانی و بقیه متعلق به سایر کشورها می باشد. ارزش برند (BRAND VALUE) کوکاکولا در سال 2009 شصت و هشت میلیارد دلار ، برند گوگل 32 میلیارد ، تویوتا 32 میلیارد، دایملر بنز 24 میلیارد، سامسونگ 5/17 میلیارد و فراری 5/3 میلیارد دلار بوده است.

بی تردید در هر سرزمینی به دلیل وجود منابع طبیعی و موهبات الهی و بعضا" اکتسابی ، امک��ن برندسازی وجود دارد اما آگاهی، تجربه ، مدیریت، هدایت و پشتیبانی ویژه ای برای این امر باید وجود داشته باشد.

در جمهوری اسلامی ایران نیز با وجود پیش زمینه و زیر ساخت ها و استعدادهای فراوان در زمینه برندینگ متاسفانه به علت عدم نگرش سیستماتیک به این موضوع شاهد نابسامانی فراوان و از دست رفتن فرصت های بیشمار در این حوزه می باشیم.

عده ای با بهره برداری از سرمایه خود محصولات معتبر را کپی کرده و یا اقدام به وارد کردن آنها از خرج از کشور کرده و به جای محصول اصل و یا محصول مرغوب داخلی با استفاده از تبلیغت فراوان آن را روانه بازار می کنند و حقوق مصرف کنندگان ومالکان اصلی برند را نقض می کنند. این درحالی است که بسیاری از برندهای ملی و قدیمی ما که پایبند به اصول هستند بدون توسل به جوسازی ها و ارتباطات ویژه و تبلیغات گسترده برای قبضه بازار ،در سایه به راه خود ادامه می دهند.

قطعا" در صورت شناسایی این افراد و حمایت از آنها می توان قدم های بزرگی در راستای برند سازی در کشور و نفوذ به بازارهای رقابتی بین المللی برداشت برای سامان دهی به نیازهای فوق الذکر اخیرا" کمیسیونی در سازمان توسعه تجارت بنام کمیسیون «برند» شکل گرفته که در آن نمایندگانی از نهادهای زیر گرد هم آده اند : وزارتخانه های بازرگانی، صنایع، جهاد کشاورزی، دادگستری، وزارت ارشاد و فرهنگ اسلامی، ثبت و اسناد، صدا و سیما، و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران و اتاق تعاون که امید است این کمیسیون با اتکاء به اختیارات قانونی بتواند به آشفتگی در این مقوله ارزشمند پایان بدهد و دستاوردهای قابل قبولی برای احقاق حقوق واجدین شایستگی برای «برند» شدن و کسب حقوق حقه آنها در بازارهای بین المللی داشته باشد.

تعریف دیگری از برند

تعریف ارائه شده از سوی انجمن بازاریابی امریکا برای برند به این شکل است که:

برند به انگلیسی (Brand) با عنوان قانونی نشان تجاری، یک طرح، نماد، عبارت، نام ، تصویر ، اصطلاح و .... است که ارائه دهنده خدمات یا فروش محصول خاصی است که به وسیله آن، از سایر محصولات و خدمات مشابه قابل تشخیص می گردد.

نشان تجاری و یا برند همان چیزی است که مخاطب هنگام برخورد با آن صفات و ویژگی‌های محصول مرتبط با آن را با دیدن، شنیدن، حس کردن و غیره، به صورت ذهنی (Conceptual)، دیداری (Visual) یا شنیداری (Verbal) در ذهن خود تجسم می‌کند.

در حقیقت برند همه احساسات، مفاهیم و ویژگی‌هایی که با یک نام عجین شده است را دربر می گیرد.

واژه برند در جامعه ما و زبان فارسی به محصول یا خدمتی گفته می‌شود که در سطح جامعه ارزشمند بوده و از اعتبار وشهرت بسیاری برخوردار باشد. فی الواقع برندهای محبوب آنهایی هستند که دارای حسن شهرت و قدرت اجتماعی بالایی بوده و افراد نسبت به آنها حس مالکیت دارند.

بی تردید بارها شنیده‌اید که می گویند " این مارک یا برند مورد علاقه من است". هنگامی که یک محصول برند یا مارک می شود که دارای هویت اجتماعی گردد به شکلی که بتواند هیجان و عواطف مشتریان را برانگیخته و اعتماد آنها را جلب کند.

پس یکی از مهمترین استراتژی ها برای هر شرکت، یافتن راهی برای جلب توجه و کسب وفاداری دائم مصرف کنندگان است. جذابیت، الهام بخش بودن، منحصربه فرد بودن بودن، تناسب، و.....از ویژگی هایی است که به یک برند قدرت می بخشد.

از نظر مصرف‌کننده خرید از یک برند یعنی:

  • مرغوبیت
  • خطر پذیری کمتر
  • منشا معتبر
  • تعهد نسبت به تولید کننده
  • هزینه پرس و جوی کمتر
  • سپردن مسئولیت به صاحب برند
  • نمادی برای اظهار شخصیت
  • و.......

برند بهترین ابزار بازاریابی و موفقیت یک سازمان، شرکت یا موسسه است که معرفی کننده یک سازمان یا شرکت با همه ابعادش است. فی الواقع یک برند معرفی کننده کالاها، خدمات و اهداف شرکت شما بوده و آن را در ذهن بیننده، مشتری و مصرف کننده مجسم می سازد

اولین قدم در تجارت اعتماد بین تولید کننده و مصرف کننده یا خریدار و فروشنده است و علامت تجاری به وسیله برند سازی به این اعتماد و تعهد قوام می‌بخشد.

اکثر برندها با یک نماد خاص که به منظور یادآوری تعهد، عمل می‌کند، شناخته می شوند. در این نماد از رنگ، شکل، حروف و تصاویر، عبارات، موسیقی و ... برای ایجاد یک تجسم خاص و متفاوت استفاده شده تا نظر مشتری را جلب کرده و او را به سمتی که مد نظر است، هدایت کند.

هدف از ثبت علامت (ثبت برند، ثبت لوگو، ثبت آرم تجاری، ثبت اسم) چیست؟

 هر برند یا علامت تجاري به تولیدات و خدمات حقوق انحصاری بخشیده و با اجبار ديگران مبني بر استفاده از آن کالا یا خدمت در ازاء پرداخت هزینه از محل اخذ امتیاز ،سبب حراست ازمالکین برند می گردد. مدت اعتبار ثبت برند پس از ثبت آن متغیر است ،اما قابلیت تمدید آن به صورت دائم پس از پرداخت هزینه های مربوطه وجود دارد. در اغلب کشورها به منظور جلوگیری از سوء استفاده ازبرند ، حراست از آن به صورت سیستماتیک انجام می گردد. به عبارت دیگر، علائم تجاري با به رسميت شناختن صاحبین اثر و ایجاد منافع اقتصادي برای آنها بر روی آن کالا یا خدمت در سطح کلان سرمایه گذاری می کنند و سبب ترویج ابتکار عمل مالکین برند در دیگر کشورها و بازارهای خارجی می گردند. ثبت آرم تجاری مانعی برای افرادسوجومی باشد که با فروش کالای نامرغوب با همان نام و یا ارائه خدمات با کیفیت پایین درپی کسب درآمد هستند . با ثبت برند و علامت تجاری آگاهي و امنیت لازم به منظور سرمايه‌گذاري جهت توليد و فروش اجناس و خدمات در بستری منصفانه برای آحاد مردم ایجاد شده و از اين راه مسیر تجارت بين‌المللي و نفوذ به بازارهای جهانی نیز هموار تر می گردد.

چه نوع علائم تجاری قابلیت ثبت شدن دارند؟

 برند یا علامت تجاری می تواند آمیزه ای از واژه ها ، حرف یا حروف، ارقام، ترسیم، طرح ، رنگ و در برخی کشورها علائم سه بعدی (فرم کالا)، موزیک و اصوات یا نشان‌های بویایی را شامل شود.

به جز علائم تجاری كه معرف منشأ كالا یا خدمات هستند، چند دسته علامت دیگر نیز وجود دارد.

1.علائم جمعی : مختص اتحادیه های مختلف بوده و بیانگرویژگی های مشترک آن اتحادیه یا صنف می باشند , به عنوان مثال نظام مهندسی یا انجمن حسابداری این علائم مشترکا" به خدمات و یا محصولات ارائه توسط این صنوف تعلق گرفته و به نام آنها ثبت می گردند.

2. تصدیق‌نامه‌ مرتبط با استانداردها : این علائم تجاری به منزله تایید استاندارد بودن یک محصول و تطابق آن با خصوصیات کیفی تحت آن تصدیق نامه می باشد. و به هر شخص حقیقی یا حقوقی که اثبات کند كالاها و خدمات او مطابق استاندارد هستند، اعطا می گردد. برای نمونه، گواهی‌نامه یا علامت استاندارد كیفیت "ISO 9001" یك گواهی‌نامه و نشان معتبر بین المللی است.

برند چگونه به ثبت می ‌رسد؟

برای ثبت برند یا علامت ابتدا باید در اداره مربوطه در کشور مبدا آن را به ثبت رساند. بدین جهت تقاضا نامه ای باید مشتمل بر لیست كالاها و خدمات درخواستی برای ثبت تحت برند موردنظر به همراه تصویر منعکس کننده تمام ابعاد برند شامل رنگ، طرح، خطوط گرافیکی و... ارائه شود.

برند جهت کسب حمایت قانونی تحت عنوان علامت تجاری باید واجد شرایط خاصی باشد که علاوه بر معرفی یك محصول مخصوص، جدید و ابتکاری نیز باشد به طوری كه تشخیص محصول از سوی مصرف کننده را تسهیل کند ، به علاوه نباید سبب گمراهی مشتریان گردد و یا ناقض حقوق مصرف کننده یا سایر تجار باشد . با پرس و جو و استعلام در سامانه ثبت برند و نیز اعتراض اشخاص ثالث مبنی بر تشابه برند می توان از این امر اجتناب نمود و سپس با اطمینان بیشتر نسبت به ثبت برند اقدام کرد.

محدوده حفاظت از برند تا کجاست؟

در تمامی کشورها، نظام حراست و حمایت از برند وجود دارد. مرجع مربوطه در هر کشور پرونده ثبت برند را كه حاوی اطلاعات كامل درخواست برای ثبت و تمدید است،‌ نگهداری می‌كنند، البته این ثبت تنها به منطقه جغرافیایی تحت آن حوزه ثبتی محدود می شود و لذا به دلیل برخورداری از حمایت از برند در بازارهای جهانی، سامانه بین المللی ثبت برند از سوی اداره مالکیت معنوی WIPO راه اندازی شده است که تحت پروتکل مادرید عمل می کند ، براساس این پروتکل صاحبان برند به واسطه استقرار یا تابعیت یکی از کشورهای عضو معاهده مادرید می توانند نسبت به ثبت بین‌المللی مؤثری در چند یا تمام كشورهای عضو اتحادیه مادرید اقدام کنند.

برندها به دوصورت حقیقی، ثبت برند به نام شخص و برند حقوقی ثبت علامت تجاری به نام شرکت، قابلیت ثبت دارند.

تفاوت بین این دو تنها درارائه مدارک است. در ثبت برند حقیقی همه مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت ذکر شده در جواز کسب او باشد.

 برای ثبت علامت تجاری حقوقی تمام مدارک و مجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه مورد نظر باید در در اساسنامه شرکت و در قسمت موضوع فعالیت قید شده باشد. اگر طبقه مورد نظردرموضوع شرکت نباشد می‌تواند موضوع مورد نظر را به موضوعات شرکت الحاق کند و بعد از آن برای ثبت برند اقدام نماید.

 علائم تجاری و برند ممنوع کدامند؟

انتخاب و ثبت علامت تجاری درهر کشور پیرو شرایط و قوانین آن است در ایران نیز علائمی که خلاف موازین شرعی و اسلامی ، عرف و قوانین جمهوری اسلامی باشند ، قابل ثبت نمی باشند.

به موجب ماده ٥ قانون، ثبت علائم و اختراعات زیر ممنوع است:

آرم هلال احمر، نشان و نمادهای دولت ایران

پرچم رسمی ایران با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار الله اكبر

پرچم‌های منتسب به دولت و کشور ایران و هر پرچم منع شده توسط دولت ایران

علامت تجاری نهادهای رسمی مانند سازمان انتقال خون ، صلیب سرخ، رجاء، همراه اول و نظایر آن

كلمات و یا عباراتی كه موهوم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد مانند ملی ،دولتی، ایران و امثال آن‌ها

  • اسم عام:

اسم های عام را نمی توان برای ثبت برند به ثبت رساند ، به عنوان نمونه کلمه "چرخ" و یا " دوربین" به تنهایی غیرقابل ثبت هستند، زیرا این کلمات واژه‌هایی عام هستند که به همه انواع این محصول اشاره داردو نمی‌توان استفاده از این کلمات را انحصاری نمود.

  • واژه‌های توصیفی ( صفت‌ها):

واژه‌های توصیفی واژه هایی هستند که محصول یا خدمت را توصیف می کنند ثبت این کلمات به عنوان برند ممنوع است ، زیرا موجب نقض حقوق سایر تولیدکنندگان می گردد. برای مثال، ثبت کلمه « گوارا » برای نوشیدنی قابل قبول نخواهد بود چون توصیفی از همه نوع نوشیدنی است و ثبت انحصاری آن برای یک شخص کاری غیر منصفانه خواهد بود .

  • واژه‌های کیفی:

کلماتی مانند «عالی»، «ت��د»، «برتر» و ... به تنهایی برای ثبت برند پذیرش نمیشوند اما می توان آنها را در قالب ترکیب با دیگر کلمات به ثبت رساند با ذکر این جمله که در خصوص آن واژه کیفی حق استفاده انحصاری نخواهید داشت .

  • علائم گمراه کننده (فریب دهنده):

برخی از علائم تجاری سبب قضاوت اشتباه مصرف کننده در مورد کیفیت یا منشا محصول می گردد..برای مثال، عرضه مبل و میز چوبی به بازار با برند گردو به همراه تصویر گردو می تواند موجب گمراهی مصرف کنندگان گردد زیرا آنها به اشتباه ممکن است تصور کنند که کلیه محصولات تولیدی آن فرد یا شرکت از چوب گردو می باشد و به احتمال زیاد برای ثبت برند مردود می گردد.

  • علائم خلاف نظم عمومی و اخلاق حسنه:

 علائمی که در تضاد با موازین نظم عمومی ،اخلاق حسنه اسلامی ، شرع و عرف رایج در جامعه هستند. این نوع تصاویر یا کلمات برای ثبت برند ممنوع هستند.

پرچم‌ کشورها، نشان‌های سلطنتی، علامات دولتی ، نماد ممالک مختلف ، و یا آرم سازمان‌های بین المللی که نمونه‌ای از آنها قبلا" به دفتر بین‌المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی WIPO اعلام شده است از علائم تجاری ممنوع است .

 همچنین عین یا تقلیدی از نشان نظامی یا سایر نشان های کشوری و لشکری , نشانهای بین المللی و سلطنتی نام و یا نام اختصاری کشورها و ارگانهای دولتی و بین الدولی یا بین المللی یا ارگانهایی که تحت کنوانسیون بین المللی ثبت شده اند و یا علامتی که بخشی از موارد فوق الذکر باشد مگر اینکه اجازه رسمی ثبت آنها توسط سازمانها یا مراجع ذی صلاح صادر شده باشد

  • همچنین موارد زیر نیز قابل ثبت نخواهند بود:

در صورت شباهت بیش از حد برند دو موسسه یا نهاد با یکدیگر به طوری که تشخیص تولیدات و خدمات این دو از یکدیگر را دشوار سازد ، این برند به ثبت نمی رسد. برخی مواقع ممکن است یک علامت ترجمه یا تقلیدی از برند دیگری باشد که پیش از آن به ثبت رسیده و یا به دلیل تقاضای زودتر در سامانه اداره مربوطه دارای اولویت است در این صورت ثبت برند رد می گردد. به ویژه اگر هر دو این برندها مربوط به کالاها و خدمات متشابه و مربوط به یک طبقه کالا باشد.

طبقه بندی های علامت تجاری چگونه است؟

• پس از ثبت برند ، گواهی صادر خواهد شد.

• مدت اعتبار گواهی ثبت برند معادل ۱۰ سال است.

• برای ثبت چند برند به طور همزمان باید به تعداد آنها اظهار نامه جداگانه تکمیل شود .

• تفویض اختیار استفاده از برند ثبت شده به اشخاص غیر در داخل کشور باید رسما " به ثبت برسد.

• تغییرات آدرس شخص حقیقی یا حقوقی مالک برند رسمیت نخواهد داشت مگر اینکه به ثبت رسیده باشد.

• ثبت برند تجاری اختیاری است مگر در مواردی که دولت آن را اجبار کند.

• نقل و انتقال برند طبق قوانین تجارت جایزاست و باید مطابق مقرارت قانون ثبت علایم و اختراعات ایران به ثبت برسد.

• حقوق بهره برداری انحصاری علامت تجاری فقط به افرادی تعلق می گیرد که برند خود را به ثبت رسانده باشند.

مدارک مورد نیاز ثبت برند و علامت تجاری

برندها به دوصورت حقیقی، ثبت برند به نام شخص و برند حقوقی ثبت علامت تجاری به نام شرکت، قابلیت ثبت دارند. تفاوت بین این دو تنها درارائه مدارک است. در ثبت برند حقیقی همه مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت ذکر شده در جواز کسب او باشد. برای ثبت علامت تجاری حقوقی تمام مدارک و مجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه مورد نظر باید در در اساسنامه شرکت و در قسمت موضوع فعالیت قید شده باشد. اگر طبقه مورد نظردرموضوع شرکت نباشد می‌تواند موضوع مورد نظر را به موضوعات شرکت الحاق کند و بعد از آن برای ثبت برند اقدام نماید.

 لازم است قبل از شروع ثبت برند مدارک ذیل را فراهم کنید و تصویری از آنها تهیه نمایید.

  • شخص حقیقی:

1. کپی شناسنامه و کارت ملی شخص متقاضی

2. کپی جواز کسب یا مجوز فعالیت مرتبط در زمینه خدمات

3. کپی کارت بازرگانی

4. نمونه برند و علامت تجاری و لوگو در کادر 10 در 10

  • شخص حقوقی:

1. کپی مدارک شرکت (آگهی تاسیس ، هر نوع تغییرات (تغییر نام ، تغییر آدرس ، تغییر مدیرعامل شرکت )، روزنامه تاسیس و تغییرات )

2. کپی مجوز های شرکت (پروانه بهره برداری ، جواز تاسیس )(در صورت نداشتن مجوز بنام شرکت اگر رئیس هیات مدیره یا مدیرعامل به صورت شخصی داشته باشند قابل قبول برای ثبت می باشد ).

3. کپی کارت بازرگانی ( بنام شرکت یا بنام مدیرعامل شرکت (

4. کپی شناسنامه و کارت ملی مدیرعامل شرکت

5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا ( در کادر 10 در 10 (

6. مهر شرکت

نکته:کارت بازرگانی برای ثبت برند به انگلیسی لازم است و در صورتی که ثبت برند شما تنها به زبان فارسی باشد احتیاجی به ارائه کارت بازرگانی ندارید.

هزینه ثبت برند

هزینه های واریزی بر اساس حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت برند متغیر می باشد.

علاوه بر هزینه های واریزی برای ثبت برند چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور نیز هزینه دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن محاسبه می شود.

در مورد متقاضیان خارجی که در اجرای مقررات کنوانسیون پاریس،تقاضاهای خود را مستقیماَ تسلیم مرجع ثبت(اداره ثبت علائم اداره کل مالکیت صنعتی)می نمایند،می بایست معادل ارزی مبلغ ریالی تعیین شده در جدول هزینه ها را مطابق نرخ رسمی بپردازند.

اقلام هزینه:1-حق ثبت اظهارنامه به ازاء یک طبقه

  • شخص حقیقی:200.000
  • شخص حقوقی:400.000
  • اقلام هزینه:هر طبقه اضافی
  • شخص حقیقی:20.000
  • شخص حقوقی:40.000
  • اقلام هزینه:2-حق ثبت علامت به ازاء یک طبقه
  • شخص حقیقی:1.200.000
  • شخص حقوقی:2.400.000
  • اقلام هزینه:حق ثبت هر طبقه اضافی
  • شخص حقیقی:100.000
  • شخص حقوقی:200.000
  • اقلام هزینه:3-حق ثبت تمدید دوره های ده ساله
  • شخص حقیقی-شخص حقوقی:معادل حق ثبت علامت
  • اقلام هزینه:4-جریمه ی تاخیر در تمدید ثبت
  • شخص حقیقی-شخص حقوقی:معادل نصف حق ثبت علامت
  • اقلام هزینه :5-هزینه استعلام برای انتقال،اجازه ی بهره برداری یا اعراض
  • شخص حقیقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:6-حق ثبت انتقال قراردادی و قهری به ازاء هر طبقه(با هر تعدادکالا و خدمات)
  • شخص حقیقی:100.000
  • شخص حقوقی:200.000
  • اقلام هزینه:حق ثبت انتقال برای هر طبقه اضافی
  • شخص حقیقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:7-حق ثبت مجوز بهره برداری یا فسخ و خاتمه ی آن به ازاء یک طبقه(با هر تعداد کالا و خدمات)
  • شخص حقیقی:100.000
  • شخص حقوقی:200.000
  • اقلام هزینه:حق ثبت اجازه ی بهره برداری یا فسخ و خاتمه ی آن به ازای هر طبقه اضافی
  • شخص حقیقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:8-هزینه ی هر بار اصلاح اظهارنامه و ضمائم آن
  • شخص حقوقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:9-حق ثبت انتقال اظهارنامه یا اجازه ی بهره برداری از آن
  • شخص حقیقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:10-حق ثبت تغییرات(غیر از انتقال مالکیت و اجازه ی بهره برداری)
  • شخص حقیقی:50.000
  • شخص حقوقی:100.000
  • اقلام هزینه:11-هزینه صدور گواهی المثنی
  • شخص حقیقی:100.000
  • شخص حقوقی:200.000
  • اقلام هزینه:12-هزینه رونوشت مصدق
  • شخص حقیقی:5000
  • شخص حقوقی:10.000
  • اقلام هزینه:13-هزینه اخذ تاییدیه تسلیم اظهارنامه یا صدور گواهی نامه
  • شخص حقیقی:15.000
  • شخص حقوقی:30.000
  • اقلام هزینه:14-هزینه رسیدگی به اعتراض به رد ثبت
  • شخص حقیقی:500.000
  • شخص حقوقی:750.000
  • اقلام هزینه:15-هزینه ی رسیدگی به اعتراض به تقاضای ثبت
  • شخص حقیقی:1.500.000
  • شخص حقوقی:3.000.000
  • اقلام هزینه:16-ودیعه ی تسلیم دادخواست ابطال به دادگاه
  • شخص حقیقی:3.000.000
  • شخص حقوقی:4.500.000
  • اقلام هزینه:17-هزینه بررسی اظهارنامه ی ثبت بین المللی به عنوان اداره مبدا
  • شخص حقیقی:200.000
  • شخص حقوقی:400.000

مراحل ثبت برند

هر یک از صاحبان مشاغل و تجار که محصول یا خدمت خود را به بازار عرضه می کند می تواند برند مخصوصی برای آن محصول در نظر بگیرد، بشرطی که آن برند و علامت تجاری را طبق قانون در اداره ی مالکیت صنعتی به ثبت رساند .بر همین اساس ماده ی 2 قانون ثبت علائم و اختراعات تصریح می کند که: «حق بهره برداری انحصاری از برند فقط برای کسی شناخته خواهد شد که آن برند را به نام خود یا شرکت خود به ثبت رساند. ».برای ثبت علامت تجاری لازم است که کلیه ی مدارک لازم قانونی فراهم باشد و با رعایت کامل مقررات ،مراحل قانونی ثبت آن طی شده باشد.

متقاضیان جهت ثبت اظهارنامه ی علائم تجاری می بایست با ورود به سامانه اقدام به ثبت برند نمایند.این سامانه جهت ثبت برند و علائم تجاری در نظر گرفته شده است و شما می توانید بدون مراجعه ی حضوری به اداره ی ثبت علائم تجاری ،علامت خود را ثبت نمایید.

پس از ورود به سامانه پیش گفته می بایست با کلیک روی لینک ثبت نام کلیه ی مراحل را گام به گام به جلو بروید. لازم است قبل از شروع مراحل ،مدارک مورد نیازکه در بالا ذکر شد را آماده نمایید و آن ها را اسکن کنید.

پس از پایان مراحل سامانه کد رهگیری را به شما می دهد که از آن پس می توانید برای پیگیری اظهارنامه خود و رویت پرونده و سایر درخواستها از این کد استفاده نمایید. در صورتی که مدارک بارگذاری شده تایید گردد دو نسخه قرارداد به آدرس شما ارسال خواهد شد.شما باید پس از امضا ی هر دو نسخه یکی از نسخ را به همراه مدارک برابر اصل شده و فیشپرداخت هزینه ثبت برند به آدرس مرکز ارسال کرده و پس از دریافت مدارک مراحل ثبت آغاز می گردد.

بررسی اظهارنامه های تسلیم شده براساس حق تقدم آنها است بدین معنی که اظهارنامه هایی که زودتر ثبت نام شده باشد برای بررسی در اولویت است..پس از تکمیل فرم مربوطه توسط متقاضی در سامانه، کارشناس اداره ی مالکیت صنعتی ،اظهارنامه را از لحاظ انطباق با شرایط و مقررات مندرج در قوانین این سازمان مورد مطالعه قرار می دهدو سپس در صورتی که آن را تایید کند ، اجازه ی انتشار آگهی مربوط به آن را صادر می کند و چنانچه به نقص یا ایراد یا تشابهی در مدارک یا تنظیم محتوای اظهارنامه برخورد کند ، ابلاغیه ی رفع نقص می فرستد.ابلاغیه ی رد اظهارنامه می تواند ناشی از سه حالت باشد : 1- عدم رعایت موارد لازم در عنوان برند یا طرح آن 2- وجود سابقه ثبت عین برند یا شبیه به آن 3- بخشی از محصولات یا خدمات درخواستی در آن طبقه قابل ثبت نباشد. که در این صورت ابلاغیه ی رد بخشی از موارد خواسته شده در اظهارنامه صادر می شودضمنا" ،تاریخ ابلاغیه ای که در خلاصه پرونده مشاهده می شود به منزله ی تاریخ ابلاغ قانونی تلقی می شود.

بنابراین همانطور که گفته شد در صورت تطابق اظهارنامه با قوانین مرتبط اجازه انتشار آگهی از سوی کارشناس اداره مالکیت صنعتی داده می شود. لازم به یادآوری است مطابق قانون ، ثبت علائم تجاری اختیاری است ، مگر در مورد محصولاتی که دولت ثبت برند را اجباری نموده است.این محصولات عبارتند از : داروهای اختصاصی به ویژه داروهای بیماریهای خاص ،مواد غذایی که در پوشش و کاور مخصصوص باشند ،نوشیدنی ها و آب های گازدار ،لوازم آرایشی و بهداشتی که برای مستقیما" بر روی پوست انسان استعمال می شود.

طبق قانون اظهارنامه ی ثبت علامت به همراه نمونه علامت و فهرست کالاها یا خدماتی که ثبت علامت تجاری برای آن ها درخواست شده و بر اساس طبقه بندی قابل اجرا یا طبقه بندی بین المللی باشد به اداره ی مالکیت صنعتی تسلیم می شود.پرداخت هزینه های ثبت علامت، بر عهده ی متقاضی است و تمامی هزینه ها برای اظهارنامه با مالک ایرانی فقط از طریق همین سامانه قابل پرداخت است.لذا امکان ثبت درخواست هایی که هزینه ی مربوطه در بانک پرداخت شده باشد وجود ندارد.

پس از انتشار آگهی اظهارنامه و تا زمان ثبت علامت ، متقاضی از امتیازات و حقوقی برخوردار می شود که پس از ثبت برند خواهد داشت.با این حال هرگاه درخواست کننده ثبت ، درباره ی عملی که پس از آگهی اظهارنامه ثبت برند انجام شده ادعایی را مطرح کند و خوانده ثابت کند که در زمان انجام عمل ، برند قانوناَ قابل ثبت نبوده است ، به دفاع خوانده رسیدگی و در مورد ثبت یا عدم ثبت برند تصمیم مقتضی گرفته می شود.در صورتی که اداره ی مالکیت صنعتی ثبت برند را بلامانع تشخیص دهد علامت را ثبت کرده و آگهی مربوط به ثبت آن را منتشر و گواهینامه ثبت را به نام متقاضی صادر می نماید.مدت اعتبار گواهی ثبت برند ده سال بعد از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی ثبت آن می باشد.این مدت با درخواست مالک آن برای دوره های متوالی ده ساله با پرداخت هزینه ی مقرر قابل تمدید است.پس از انقضا مدت گواهی ثبت برند یک مهلت ارفاقی شش ماهه که از زمان انقضا شروع می شود ، برای پرداخت هزینه ی تمدید با پرداخت جریمه ی تاخیر در نظر گرفته می شود.هر ذی نفع می تواند از دادگاه ، ابطال ثبت برند را درخواست نماید.رسیدگی به اختلافات ناشی از اجرای آیین نامه ثبت برند بر عهده دادگستری یا یکی از شعبات آن در حوزه تهران بزرگ می باشد.

چنانچه کسی تقاضای ثبت برند خاصی را داشته باشد و دیگری آن را عین یا به طرز گمراه کننده شبیه برند ثبت شده ی خود بداند این حق را دارد که به ثبت برند او اعتراض کند.سیستم ثبت برند تجارتی در ایران طریقه ی اعلامی است.رسیدگی اداره ی ثبت محدود است به اینکه علامت برخلاف مقررات قانونی نباشد و شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی نداشته باشد.به هر روی همانطور که گفته شد اشخاص ذیل می توانند نسبت به علامتی که تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده است اعتراض کنند.

اعتراض قبل از ثبت برند:

اعتراض قبل از ثبت برند باید حداکثر ظرف 30 روز از تاریخ انتشار آگهی اول ثبت برند به عمل آید.معترض باید علاوه بر ذکر اسم و شغل و اقامتگاه خود کلیه ی دلایل و مدارک خود را نیز توضیح داده و ضمیمه اعتراض نامه خود کند.اداره ی ثبت موظف است در ظرف ده روز از تاریخ وصول اعتراض نامه مراتب را به اطلاع درخواست کننده ی ثبت برساند.چنانچه معترض ظرف 60 روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه به متقاضی ثبت اعتراض خود را تعقیب ننمایند علامت تقاضا شده به نام درخواست کننده ی آن به ثبت خواهد رسید.

اعتراض بعد از ثبت برند :

چون ممکن است اشخاص ذی نفع متوجه آگهی تقاضای ثبت نشوند یا آنکه بعد از ثبت برند طریقه ی استفاده از آن به نحوی باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد طبق ماده ی 22 قانون ثبت علائم و اختراعات اشخاص ذی نفع تا 3 سال بعد از ثبت برند مهلت دارند تا نسبت به آن اعتراض کنند.

اعتراض به رد تقاضای ثبت از طرف اداره ی ثبت:

اداره ی ثبت قبل ازپذیرش تقاضای ثبت موظف است که بار دیگر عدم مغایرت برند مورد تقاضا با قوانین مربوطه و برندهای از قبل ثبت شده را بررسی کند و چنانچه تشخیص دهد که برندی واجد شرایط لازم برای ثبت نیست اختیار دارد تقاضای ثبت برند را رد کند.برای حفظ حقوق اشخاص در مورد تصمیمات اداره ی ثبت قانون مقرر داشته در صورتی که تقاضای ثبت رد شود علل رد باید صریحاَ ذکر گردد.

برند؛ عاملی برای کسب اعتبار و امتیاز در میان رقبا

 اعطای گواهینامه «ثبت برند » از سوی اداره مالکیت صنعتی به منزله یک سند معتبر با امتیازات خاص برای دارنده آن است .

ثبت برند در همه حرفه ها اعم از مشاغل بازرگانی، تولیدی، فروشگاهی و خدمات قابل انجام می باشد ثبت برند بر اعتبار کالای عرضه شده افزوده و انحصار و حمایت دولت را در حمایت از مالک برند به همراه دارد.

در صورت ثبت برند در صنف شغلی خود می توانید انحصاریا منوپل یک محصول را در اختیار خود گرفته و فرصت هرنوع سواستفاده و تقلید را از رقبای خود بگیرید. ثبت برند یکی از خدمات ارائه شده توسط موسسه حقوقی بین الملل می باشد.

هنگامی یک برند به برند ارزشمند تبدیل می گردد که مواردی در مورد آن رعایت گردد مواردی مانند :انتخاب نام تجاری یا برند ، فارسی یا لاتین بودن برند ، نوع کالای مرتبط با آن ، رعایت قواعد جاری ثبت برند و چکونگی تبلیغ و بازاریابی برای آن . بهتر است در این موارد از مشاوره کارشناسان ثبت برند بهره بگیرید.

انواع ثبت برند

به طور کلی ثبت برند های تجاری را می توان به دوگروه تقسیم بندی کرد:

طبقه بندی ثبت نام یک برند به این شکل است که در برند در طبقه مربوط به محصول یا خدمات خودش به ثبت می رسد. این طبقات شامل 45 طبقه بوده و درنه فصل دسته بندی می شود.

مزایای ثبت برند :

 ثبت برند محاسن بسیاری به همراه دارد ، به عنوان مثال : تمام کسانی که با شما مواجه می شوند حتی اگر معامله ای با شما انجام ندهند یا نداده باشند ، درباره کسب و کارشما پیش زمینه ذهنی خاصی را در ذهن خود دارند. برند د واسطه ایست برای شناخت شما.

خصوصیات یک برند موفق

یک برند زمانی تبدل به برندی موفق می گردد که متفاوت و خاص باشد. بهترین روش برای تبدیل به یک برند قدرتمند ، ایجاد درکی از مفهوم تفاوت می باشد. به طوری که برند هم متفاوت دیده شود و هم بهتر از رقبا عمل نماید.

علاوه بر ایجاد تفاوت داشتن رابطه درست با مشتریان، از شرایط لازم برای موفقیت یک برند است. اما اغلب شرکت ها همچنان دوست دارند تا تمام تمرکز خود را بر فروش بیشتر قرار دهند تا به دست آوردن سهمی از قلب و احساس مشتری و جلب توجه و وفاداری دائم آنها .این فلسفه امکان دارد در کوتاه مدت موجب فروش بیشتر گردد ولی در بلند مدت جواب نخواهد داد.

 چکیده

در عصر حاضر که همه به سوی جهانی شدن پیش می روند ، توسعه و مدیریت دارایی های نامشهود از اولویت های اصلی بسیاری از سازمان ها و شرکتها است . برند برای بسیاری از شرکت ها از با ارزش ترین سرمایه نهفته آنها هستند.

ثبت برند ابزاری قابل اعتماد برای دستیابی به رقابت پایدار و عجین شدن با ذهن مصرف کنندگان است.

موسسه حقوقی بین الملل با داشتن 18 سال سابقه درخشان در ثبت برند می تواند یاری رسان شما در رسیدن به اهداف پیش گفته از طریق ثبت برند و علامت تجاری شما باشد.

قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری و برند برای نخستین بار در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۸ تصویب شد و به طور موقت به مدت پنج سال از ماه مه 2008 به اجرا درآمد.

براساس این قانون ثبت برند سبب برخورداری صاحب آن از حقوق مالکیت معنوی می گردد.

ایران یکی از امضاء کنندگان کنوانسیون بین المللی حمایت از مالکیت صنعتی است (همچنین به عنوان کنوانسیون پاریس شناخته می شود) و در دسامبر سال ۲۰۰۳ به عنوان عضو به موافقتنامه مادرید و پروتکل مادرید برای ثبت بین المللی برند ملحق گردید.

ثبت برند

 در این مقاله در خصوص ثبت برند و کلیات ثبت برند و مراحل حقوقی ثبت برند به صورت جامع و کامل توضیح داده شده است.پیشنهاد میگردد کلیه عزیزان پیش از ثبت برند حتما این مقاله را کامل مطالعه و از چگونگی ثبت برند و دیگر مراحل حقوقی ثبت برند آگاهی

کامل و لازم را داشته باشند.

جهت دسترسی آسان تر شما عزیزان در زمینه ثبت برند در صورت نیاز گزینه مورد نظر را انتخاب نمایید.

توضیحات تکمیلی در خصوص ثبت برند

 ثبت برند

تجار مانند اشخاص برای شناساندن خود تحت اسم و عنوان (ثبت برند) معینی فعالیت می کنند.تاجر ممکن است فعالیت تجاری خود را تحت نام خانوادگی خود انجام دهد دراین صورت نام خانوادگی و اسم تجارتی (ثبت برند) تاجر یکی خواهد بود ولی تاجر ممکن است برای فعالیت تجاری خود نام دیگری غیر از نام خانوادگی انتخاب کند که در این صورت اسم تجارتی (ثبت برند) با نام خانوادگی تفاوت خواهد داشت .

در این شرکت های تجارتی چون شخصیت آنها از شخصیت آنها شرکاء جدا ست اسم تجارتی (ثبت برند) شرکت نیز غیر از اسم تجارتی شرکا است .و قانون تجارت درباره کلیه شرکت ها تصریح نموده است که تحت اسم مخصوصی (ثبت برند) تشکیل خواهند شد.

اسم مخصوص شرکتهای تجارتی شامل دو قسمت است یکی قسمتی که مربوط است به تعیین نوع شرکت و دیگر قسمتی است که مربوط است به اسم شرکت .قسمت مربوط به نوع شرکت در کلیه شرکت های از نوع یکسان است .مثلا شرکت تضامنی یا شرکت نسبی یا شرکت سهامی و غیرهولی قسمتی که مربوط است به اسم شرکت اگر شرکت ، شرکت اشخاص باشد با شرکت سرمایه فرق می کند .در شرکت اشخاص ذکر نام اقلا" یکیاز شرکا در اسم شرکت اجباری است و در شرکت سرمایه ذکر نام شرکاءدر اسم شرکت ممنوع است زیرا در شرکت های اشخاص شرکاء مسئول تمام یا قسمتی ا تعهدات شرکت می باشند و باید شخص یا اشخاص که ضامن بدهی شرکت هستند معلوم باشد در صورتی که در شرکت های سرمایه چون شرکاء مسئولیتی بیش از سرمایه ای که در شرکت گذاشته اند ندارند نباید نام هیچ یک از شرکادر اسم شرکت ذکر شود تا اشخاصی که با شرکت معامله می کنند متوجه شوند که کسی جز شرکت که یک شخصیت حقوقی علیحده از شرکا است ضامن تعهدات شرکت نیست و به این جهت قانون تجارت در اغلب موارد تصریح کرده است که چنانچه نام یکی از شرکا در شرکت های سرمایه ذکر گردد مسئولیت آن شریک نسبت به تعهدات شرکت تضامنی خواهد بود .

اسم تجارتی (ثبت برند) در مورد تجار به فرانسه Raison commercial و در مورد شرکت ها Raison sociale نامیده می شود .

اسم تجاری و (ثبت برند) آن نباید با ثبت تجاری اشتباه شود .به طوری که قبلا توضیح شد ثبت تجاری مربوط است به شناسایی تاجر و وضع تجاری او در صورتی که اسم تجاری فقط مربوط به شهرت تاجر می باشد که تحت آن اسم خود را معرفی می کند.

قانون تجارت ایران چند ماده به اسم تجارتی (ثبت برند) خود اختصاص داده است .ولی چون ماده 582 ثبت اسم تجاری را موکول به آیین نامه ای نموده است که وزارت دادگستریباید تهیه کند و آیین نامه مزبور تا به حال به تصویب نرسیده است .فعلا ثبت اسم تجاری (ثبت برند) در ایران ممکن نیست در نتیجه اشخاصی که میخواهند نام تجارتی آنها مورد حمایت و محفوظ قرار گیرداغلب آن را به عنوان علامت تجارتی به ثبت می رسانند.

به موجب ماده 576 قانون تجارت :

ثبت اسم تجاری (ثبت برند) اختیاری ست مگر در موردی که وزارت عدلیه ثبت آن را الزامی کند.

و ماده 581 اضافه می کند:

در مواردی ککه که ثبت اسم تجارتی (ثبت برند) الزامی شده و در موعد مقرر ثبت به عمل نیاید اداره ثبت اقدام به ثبت کرده و سه برابرر حق الثبت ماخوذ خواهد داشت

ماده 582 قاون تجارت مقرر می دارد :

وزارت عدلیه به موجب نظامنامه ترتیب ثبت اسم تجاری (ثبت برند) و اعلان ۀن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجارتی را معین خواهد کند.

به طوری که در بالا تذکر داده شده به واسطه عدم تصویب آیین نامه مربوطه امروزه ثبت اسم تجاری(ثبت برند) در ایران ممکن نیست زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلوم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام گیرد در چند سال قبل آیین نامه ای برای ثبت اسم تجارتی به وسیلهه کمیسیونی که در وزارت دادگستری تشکیل شده بود تهیه گردید ولی هنوز آیین نامه مزبور به تصویب نرسیده است در صورتی که این موضوع دارای اهمیت بسیاری است زیرا طبق ماده 578 قانون تجارت حمایت از اسم تجارتی (ثبت برند) موکول به این است که اسم مزبور قبلاً به ثبت رسیده باشد.ثانیاً طبق بند آخر قسمت 3 ماده 7 مکرر قانون قرارداد اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی "نام تجارتی بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد در کلیه ممالک عضو اتحادیه مورد حمایت قرار خواهد گرفت چه جزو علامت کارخانه یا تجارتی باشد یا نباشد."

ماده 578 قانون تجارت مقرر می دارد :" اسم تجارتی ثبت شده (ثبت برند) را هیچ شخص دیگری در همان محل نمی تواند اسم تجارتی خود قرار دهد ولو اینکه اسم تجارتی ثبت شده با اسم خانوادگی او یکی باشد."

از طرف دیگر ماده3 قانون سجل احوال مصوب 20 مرداد ماه 1307 مقرر می دارد::هیچ کس حق ندارد اسم خانوادگی شخص دیگری را در حوزه سجل احوالی که آن اسم ثبت شده است اسم مؤسسه تجارتی یا عنوان تلگرافی خود قرار دهد ولی شعب تجارتخانه در سایر نقاط اسم مرکز اصلی را استعمال می کنند ولو اینکه شخص دیگری اسم مزبور را در محل تأسیس آن شعبه قبلاً برای نام خانوادگی خود ثبت کرده باشد".

با توجه به مراتب بالا اگر اسم تجارتی (ثبت برند) تاجر همان نام خانوادگی او باشد به موجب مقررات قانون سجل احوال فعلاً می تواند دیگران را از استعمال آن منع کند ولی اگر اسم تجارتی تاجر نام تفننی باشد حمایت آن به عنوان اسم تجارتی مشکل است زیرا ثبت اسم تجارتی (ثبت برند) فعلاً ممکن نیست مگر آنکه نام مزبور به عنوان علامت تجارتی ثبت شود که آن هم مشمول مقررات دیگری است.

مقرراتی که برای ثبت و حمایت اسم تجارتی (ثبت برند) پیش بینی شده نه تنها برای حمایت منافع تاجر است بلکه برای حمایت مصرف کنندگان نیز می باشد تا در تشخیص تجارتخانه ای که با آن سروکار دارند دچار اشتباه نشوند.مثلاً فعلاً در تهران تجارتخانه های مختلفی به عنوان شرق نزدیک،خاور نزدیک،نیرایست Near East که هرسه یک معنی دارند وجود دارد و اغلب در مراسلات پستی و مراجعه به آنها اشتباه می شود و طبیعی است که مشتریان مؤسسات مزبور ممکن است در تشخیص آنها گمراه شوند.اسم تجارتی اصولاً نباید طوری انتخاب شود که باعث اشتباه مشتریان گردد.ماده 577قانون تجارت مقرر می دارد :"صاحب تجارتخانه که شریک در تجارتخانه ندارد نمی تواند اسمی برای تجارتخانه خود انتخاب کند که موهم وجود شریک باشد."مثلاً اگر اسم تجارتی تاجر"برادران..." یا "...وشریک" باشد چنین اسمی ممکن است برای اشخاص این توهم را پیش آورد که چند نفر ضامن تعهدات تجارتخانه می باشند به همین ترتیب گرچه در قانون پیش بینی نشده است عبارات و کلماتی که در ذهن مشتریان را مشوب کند یا آنها را به امور غیر واقعی متوجه سازد نباید به عنوان اسم تجارتی انتخاب شوند.مثلاً انتساب به مقامات رسمی و غیره.البته اگر در انتخاب اسم تجارتی سوءنیتی نیز بکار رفته باشد،طبق قوانین کیفری مرتکب ممکن است به عنوان کلاهبرداری یا رقابت مکارانه مورد تعقیب قرار گیرد.

اسم تجارتی(ثبت برند) طبق ماده579 قانون تجارت قابل انتقال است مخصوصاً وقتی تاجری مایه تجارتی خود را به دیگری واگذار می کند.تاجری که نام تجارتی خود را به فروش می رساند دیگر حق استعمال آن را نداشته و نمی تواند تجارتخانه دیگری به همان نام در جای دیگر دایر کند.اگر اسم تجارتی یا نام خانوادگی تاجر یکی باشد فروش اسم تجارتی (ثبت برند) تاجر را از استفاده از نام خانوادگی خود محروم نمی کند به شرط آنکه آن را بای تجارت استعمال نکند.در موقع واگذاری اسم تجارتی که نام خانوادگی باشد معمول بر اینست که انتقال گیرنده نام خود را نیز در ذیل آن به عنوان جانشین اضافه می کند یا اینکه در مقابل اسم تجارتی کلمه قدیم اضافه می شود تا هم اسم تجارتی سابق ذکر شده باشد هم توهمی برای مشتریان نسبت به شخص تاجر حاصل نشود.

ثبت اسم تجارتی (ثبت برند) در صورتی که آیین نامه آن به تصویب برسد مانند ثبت شرکت ها و دفاتر تجارتی و علائم تجارتی(ثبت برند) و اختراعات به طریقه اعلامی انجام خواهد شد به این معنی که اداره ثبت نسبت به اظهارات متقاضی ثبت و صحت و سقم آنها تحقیقی نخواهد کرد و به این جهت اشخاصی که مشاهده کنند حقوق آنها مورد تضییع قرار گرفته حق خواهند داشت نسبت به ثبت مزبور اعتراض کنند.بنابراین رسیدگی اداره ثبت در مورد ثبت اسم تجارتی (ثبت برند) محدود به این خواهد بود که چنین اسمی قبلاً به نام دیگری به ثبت نرسیده باشد.

اعتبار اسم تجارتی (ثبت برند) ممکن است برای تمام نقاط ایران باشد یا برای بعضی از شهرها زیرا شهرت تجارتخانه ها بسته به اهمیت آنها فرق می کند.مثلاً تجارتخانه کوچکی که در رشت تحت اسم تجارتی معینی کار میکند ممکن است متعارض تجارتخانه دیگری دارای همان اسم در کرمان نباشد ولی اگر اهمیت مؤسسه زیاد باشد و شعاع عملش شامل تمام نقاط ایران بشود بدیهی است که اسم تجارتی آن نیز باید در تمام کشور حمایت شود و حتی به طوری که تذکر داده شد قانون الحاق به قرارداد اتحادیه پاریس برای مالکیت صنعتی حمایت اسم تجارتی را در سایر کشورها نیز پیش بینی نموده است.البته حمایت اسم تجارتی (ثبت برند) که متعلق به اتباع خارجی باشد در اغلب ممالک منوط به معامله متقابله است و بدیهی است کشورهایی که قراردادهای بین المللی را امضاء کرده اند اصل معامله متقابل را قبول نموده اند.

علامت تجارتی (برند) وسیله ایست که به تاجر یا تولیدکننده جنس اجازه می دهد اجناس خود را از اجناس سایرین مشخص سازد.

ماده 1 قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات مصوب 1 تیر ماه 1310 علامت تجارتی را به شرح زیر تعریف می کند:

«علامت تجارتی (ثبت برند)عبارتست از هر قسم علامتی است اهم از نقش، تصویر،رقم،حرف،عبارت،مهر،لفاف و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی ،تجارتی و فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یکم علامت ذتجارتی رای تشخیص محصول جماعتی از زارعین با ارباب صنعتی یا تجار و یا محصول یک شهر و یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود

 این تعریف جنبه تحدیدی ندارد زیرا مواردی که در قانون شمرده شده به عنوان مثال است مخصوصاً که با اضافه کردن جمله (وغیرآن) قصد قانونگذارروشن می شود. بنابراین موارد دیگری نیز ممکن است تصور نموده که در مثال های نامبرده در قاون ذکر نشده است. مثلاً در ماده فوق حرف و عبارت ذکر شده ولی به کلمه اشاره نشده است در صورتی که بیشتر علایم تجارتی (ثبت برند)از کلمه تشکیل می شود و علاوه بر آن برچسب و اتیکت فراموش شده در حالی که بیشتر که بیشتر محصولات صنعتی و تجارتی دارای علامت نقش هستند که گاهاً تواماً و گاهی منفرداً به عنوان برچسب بر روی کالا استعمال می شوند. بنابراین با استفاده از جمله ( و غیر آن) کلمه و برچسب و امضا و غیره باید به تعریف قانون اضافه شود. ضمناً باید در نظر داشت که در سال های اخیر علامت تجارتی (ثبت برند)برای خدمات نیز در اغلب کشورها معمول شده و تعریف قانون ایران شامل این نوع خدمات نیز می شود. راجع به علامات سمعی ماننده آهنگ های مخصوصی برای اعلام موضوع مشخصی قانون ایران تصریحی ندارد ولی می توان آن را نیز مشمول تعریف بالا نمود.

علائم تجارتی (ثبت برند)بعضی اوقات به قدری مشهور می شوند و جنبه عمومی پیدا می کنند که در اصطلاح به جای اسم عام جنس بکار می روند. مثلا لینولئوم که یک علامت تجارتی است در اثر کثرت استعمال بجای مشمع کف اطاق استعمال می شود. یا گرامافون که در اثر استعمال زیاد از صورت علامت صنعتی (ثبت برند)خارج شده و امروز اسم عام شده است.

بطور کلی علامت صنعتی و تجارتی (ثبت برند)برای شناساندن جنس از لحاظ کیفیت آنست به عبارت دیگر وسیله ایست که در مقابل رقابت تجارتی، تجار با توسل به آن ، نوع جنس و متاع خود را به خریدار عرضه داشته و در حقیقت ضمانت مرغوبیت جنس را می نمایند و بالاخره علامت تجارتی (ثبت برند)نشانه ایست که به کمک آن خریدار،سازنده جنس و کمیت و کیفیت کالا را درک می کند و به این وسیله همواره همان کالایی را می خرد که ت مورد نظر را دارد. مثلا در مورد داروهای اختصاصی (اسپسیالیته) تبلیغات علامت تجارتی جنس نام تلقی می شود مردم داروی مزبور را به نام علامت تجارتی آن می شناسند. مشتریان برای رفع سر کارخانجات تحت علامت مخصوصی فرمول معینی را تهیه و به بازار علام عرضه می کنند که در اثر درد تقاضای داروی ضد ذکام نمی کنند بلکه نام تجارتی علایم(ثبت برند) را به کار می برند، مانند آسپرین یا ساریدون که گرچه معرف جنس مخصوصی هستند ولی علامت تجارتی و صنعتی می باشند. به این ترتیب ملاحظه می شود که فقط علامت مشخص جنس است و و در دنیای امروز که اغلب اجناس به طور یکنواخت تهیه شده و مردم فرصت کنترل مرغوبیت آنها را ندارند اهمیت این موضوع خیلی بیشتر است.علامت تجارتی(ثبت برند) باید تازگی داشته باشد و برای جنسی که به بکار می رود جدید با��د.

جدید بودن علامت با جدید بودن در مورد اختراعات و ترسیمات و اشکال صنعتی تفاوت دارد. در مورد اختراعات و ترسیمات و اشکال صنعتی اگر موضوع اختراع یا شکل قبل از ثبت آنها به صورتی وجود داشته است آن اختراع یا شکل قابل ثبت نیست، در صورتی که علامت صنعتی ممکن است به طریقی قبلا ً وجود داشته باشد. مثلاً اغلب کلمات ممکن است قبلا وجود خارجی داشته باشند و بعداً به عنوان علامت استعمال شوند. مانند کلمه شتر که قبل از استعمال به عنوان علامت تجارتی برای سیگار یا مداد وجود خارجی داشته است. یا اشکال و تصاویری مانند شیر ، عقاب و غیره که وجود خارجی دارند ولی به عنوان علامت انتخاب می شوند. بنابراین منظور از جدید بودن علامت (ثبت برند) آن نیست که علامت مزبور به هیچ صورتی وجود خارجی نداشته باشد ( البته علایمی هستند که کاملا ابتکاری و اختراعی می باشند) بلکه تازگی باید مربوط به استعمال آنها در رشته صنعتی مورد نظر باشدو سابقه استعمال از طرف دیگران نیز نداشته باشد. برای تشخیص محصولات مختلف از یکدیگر قوانین کلیه کشورها محصولات مختلف از یکدیگر قوانین کلیه کشورها محصولات تجارتی و صنعتی را به طبقات مختلفی تقسیم کرده اند که صاحب علامت (ثبت برند) در موقع ثبت علامت (ثبت برند) خود طبقه یا طبقات محصولی را که مورد نظر اوست تعیین می کند و به این ترتیب اشخاص دیگری نمی توانند همان علامت را درآن طبقه یا طبقات به ثبت برسانند و اختیار علامتی (ثبت برند) که از طرف اشخاص دیگر برای اجناس معین بکار رفته است برای محصولاتی که کاملا متفاوت باشند، جایز شمرده می شود. مثلا کلمه camel از طرف شرکت آلمانی مورد استفاده قرار می گیرند. البته استعمال یک علامت برای دو جنس مختلف در صورتی ممکن است که ایجاد شبهه برای مصرف کننده نسبت به نوع جنس و سازنده آن نکند. استعمال علامت واحد برای اجناس مشابه از طرف دو شخص اصولا جایز نیست حتی اگر طبقات آن متفاوت باشد . مثلاً در مورد مواد طبی و آرایشی گرچه طبقات مختلف است ، ممکن است استعمال همان علامت موجب اشتباه گردد یا صابون که ممکن است آن را به عنوان صابون طبی جزء طبقه مواد دارویی یا به عنوان صابون آرایشی تحت طبقه مواد آرایشی یا به عنوان مواد آرایشی یا به عنوان ماده پاک کننده تحت طبقه دیگری قلمداد نمود.به این جهت اگر هم طبقات محصولات متفاوت باشند ، علامتی(ثبت برند) که اختیار می شود نباید موجب گمراه کردن مصرف کنندگان شود.از این جهت در سال های اخیرعلامتی (ثبت برند) که معروفیت جهانی پیدا میکند به طور کلی مورد حمایت قرار میگیرد اگر هم برای طبقه ای از کالا به ثبت نرسیده باشد ، زیرا انتخاب چنین علامتی از طرف اشخاص دیگر ممکن است مصرف کنندگان را راجع به سازنده آن به اشتباه اندازد و ماده 6 مکرر قانون قرارداد اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی نیز حمایت علایم مشهور (سرشناس) را پیش بینی می کند.برای تشخیص اینکه آیا علامتی(ثبت برند) جنبه تازگی دارد معمولا در ادارات ثبت دفاتری تنظیم می شود که علامات به ترتیب حروف تهجی در آنها نوشته میشنود و در موقع انتخاب علامتی به آن دفاتر مراجعه می شود تا معلوم گردد آیا علامت (ثبت برند) سابقه استعمال دارد یا آنکه شبیه به علامت دیگری نیست ، ولی تشخیص این موضوع اغلب مشکل است ، یرا تشخیص شباهت علامتی با علامت دیگر مشکل است.مثلا ممکن است حروف اول دو علامت با هم فق داشته باشند ولی شباهت کامل باشد.مانند تاپال با ناپال یا اینکه طرز نوشتن متفاوت باشد ولی تلفظ یکی باشد مانند vix و viks یا اینکه اشکال علامات شبیه یکدیگر باشند.تشخیص شباهت بین دو علامت اصولا کار دقیقی است و نباید به این امر اکتفا شود که بین دو علامت اختلافاتی موجود است. زیرا مشتری در موقع خرید اجناس خاطه اجمالی از علامت دارد و به جزئیات آن توجه نمیکند تا موارد اختلاف را تشخیص دهد.

 ثبت علامت تجاری می بایست وجه تمایز داشته باشد

به این معنی که علامت (ثبت برند) نباید نشانه های ساده ای باشد که هرکس بتواند آن را استعمال کند یا آنکه به صورتی باشد که با خود جنس اشتباه شود و از این نظر نشانه های زیر را نمی توان برای علامت تجارتی استعمال نمود:

الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجارتی (ثبت برند) انتخاب نمود. زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلا کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.

ب-اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجارتی (ثبت برند) انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین،ولی در انتخاب علامت تجارتی اغلب سعی می شود که علامت با کالایی که بر روی آن استعمال می شود که علامت با کالایی که بر روی آن استعمال می شود رابطه ای داشته باشد مانند پنبه ترموژن که به معنی گرم کننده است یا علامت ملود یا برای انتشارات موسیقی یا علامت برای ترکیبات ویتامین دار.موضوع اینکه علامت (ثبت برند) تا چه اندازه ابتکاری است و جنبه تشخیص و تمایز دارد بسته به نظر قاضی است مثلا در مورد انتخاب اسم عام کالا به زبان های بیگانه مانند کلمه (تی) برای چای باید دید نام مزبور تا چه حد در کشور معروفیت دارد تا بتوان آن را برای علامت انتخاب نمود.

ج-نشانی های ساده مانند خط مستقیم اشکال هندسی یا رنگهای عادی نباید به عنوان علامت (ثبت برند) اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آنها تصویر ابتکاری پیدا شود.

انتخاب ارقام برای علامت تجاری (ثبت برند) اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد ، اصولا اشکالی ندارد. مثلا انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن ، ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه ی غلظت آن باشد جایز نیست .

انتخاب حروف نیز برای علامت(ثبت برند) اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد مانند G.E.C-Fiat و غیره.

لفاف و ظروف اجناس نیز ممکن است عنوان علامت تجاری (ثبت برند) پیدا کند به شرط آنکه دارای عوامل مشخصه باشد مانند لفاف صابون پالمولیو یا شیشه های اغلب عطریات و مشروبات که مخصوصا در ممالکی که ترسیمات و اشکال صنعتی قابل ثبت نیستند لفاف و ظروف اجناس به عنوان علامت به ثبت میرسند.

 علامت نباید گمراه کننده باشد

به این معنی که علامت (ثبت برند) نباید مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه اندازد . مثلا برای پارچه ی پنبه ای نمی توان علامتی (ثبت برند) به عنوان سفیدپشم انتخاب نمود ، زیرا ممکن است مشتری تصور کند که پارچه مزبور پشمی است . مثلا در فرانسه علامتی برای پارچه پنبه ای به نام Lavablaine انتخاب گردید که چون مشتری را گمراه می نمود باطل گردید یا آنکه در علامت (ثبت برند) خصوصیاتی وجود داشته باشد که مشتری را راجع به مبدا جنس به اشتباه اندازد.

علامت تجارتی (ثبت برند)و علامت صنعتی اغلب مترادف استفاده می شوند. علامت تجارتی (ثبت برند)اصولا جنبه عمومی داشته و برای معرفی کالاهای مختلف در یک تجارتخانه است در صورتی که علامت صنعتی برای مشخص کردن نوعی از محصول بکار می رود. مثلا باید علامت کارخانه است که داروهای مختلفی را که هر یک علامت صنعتی بخصوصی دارند مانند آسپرین ، آتبرین و غیره به بازار عرضه می کندولی در عمل و اصطلاح علامت تجارتی و علامت صنعتی اغلب به جای یکدیگر استعمال می شوند. بعضی از محققین سابقه تاریخی برای علایم تجارتی (ثبت برند)قائلند و معتقداند که در زمان قدیم علایمی روی اشیاء می گذاشستند یا گوسفندان را داغ می کردند و صنعتگران بر روی اشیایی که می ساختند علایمی می زدند تا معلوم شود چه کسی آن را ساخته است و این موضوع را دلیل وجود علامت تجاری (ثبت برند)در زمان قدیم دانسته اند . در قرون وسطی و قرون جدید اصناف که قدرت و امتیازات زیادی را کسب کرده بودند برای آنکه اجناس و مصنوعات خود را مشخص سازند علامت (ثبت برند)مخصوصی انتخاب کردند تا به این ترتیب از ورود اجناس خارجی جلوگیری نمایند . این عمل اصناف بیشتر تضمینی داشت و در حقیقت مرغوبیت و خوبی جنس را تایید می نمود ولی هیچ یک از این علایم مشمول تعریف علامت تجارتی (ثبت برند)به طریقی که امروز معمول شده نمی شود. توسعه و ترقی صنعت و تجارت و تولید اجناس متحدالشکل و افزایش فروش کارخانجات و گسترش روابط بین المللی اهمیت زیادی به علامت تجارتی (ثبت برند)داده و کلیه کشور ها مجبور شدند برای حفظ و حمایت تولید کنندگان قوانین و مقرراتی برای علایم تجارتی(ثبت برند) وضع کنند و امروزه در کلیه کشورها مقرراتی برای ثبت و حمایت علایم تجارتی (ثبت برند)و صنعتی وضع گردیده است.

در ایران برای اولین در سال 1304 قانونی برای ثبت و حمایت علایم تجارتی (ثبت برند)و صنعتی تصویب گردید که بعدا در سال 1310 مورد تجدید نظر قرار گرفت. علاوه بر قانون مزبور و آیین نامه اجرایی آن ، ماده 249 قانون مجازات اسلامی نیز مواردی را برای حمایت علایم تجارتی (ثبت برند)پیش بینی نموده است. آیین نامه ای نیز در سال 1328 برای ثبت اجباری علامت صنعتی برای بعضی مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش تصویب گردید. ایین نامه قانون ثبت علایم تجارتی(ثبت برند) که بدوا در سال 1310 به تصویب رسیده بود در سال 1337 مورد تجدید نظر قرار گرفت.

رواج علایم تجارتی (ثبت برند)و توسعه فروش اجناس تحت علایم تجارتی (ثبت برند)در تجارت بین المللی باعث گردید که کشور های مختلف برای حفظ تولیدات خود و جلوگیری از تجاوز دیگران به حقوق تجار و صاحبان صنایع بین اللمللی وضع نمایند که علامت تجارتی (ثبت برند)نه تنها در کشور آنها مصون از تعارض باشد بلکه در کلیه ممالک مورد حمایت قرار می گیرد زیرا اجناس کارخانجات فقط در یک کشور به فروش نمی رود بلکه در تمام دنیا عرضه می شود و اگر کالای مورد یک علامتی مرغوبیت داشته باشد اشخاص به علمت مزبور عادت کرده و جنس مزبور را طلب می نمایند. اگر بنا شود که اشخاص دیگری اجناس تقلیدی که خصوصیات جنس اصلی را نداشته باشد به مشتریان بدهد اعتماد و اطمینان اشخاص از آن جنس سلب می شود و نه تنها سازندگان ضرر می بینند بلکه مصرف کنندگان فریب خورده و اشخاص شیاد و استفاده جو از شهرت علامت سوء استفاده کرده و جنس بد را به جای جنس خوب تحویل می دهند. این موضوع مخصوصا درباره مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش که با سلامتی و بهداشت جامعه ارتباط دارد فوق العاده خطرناک می باشد از این جهت در پایان قرن نوزدهم اتحادیه ای برای حمایت مالکیت صنعتی بین چند دولت تشکیل گردید که به اتحادیه پاریس معروف است و امروزه اغلب دول به اتحادیه مزبور ملحق گردیده اند . دولت ایران نیز طبق قانون 14 اسفند 1337 به این اتحادیه ملحق گردیده است.

 انواع علایم تجاری و صنعتی 

علائم تجاری و صنعتی را می توان به انواع زیر تقسیم نمود:

1-ع��امت تجاری (ثبت برند)

که برای امتیاز و تشخیص محصولات یک تجارتخانه بکار می رود چه محصولات مزبور به وسیله او ساخته شده باشد چه از طرف دیگران ساخته شده باشد و به وسیله او به فروش برسد. مثلا فروشگاه فردوسی دارای علامت تجاری (ثبت برند)است که بر روی کلیه اجناسی که از طرف او به فروش می رسد الصاق می شود ولی اشیاء مزبور از طرف فروشگاه مزبور ساخته نمی شود. در صورتی که علامت تجارتی (ثبت برند)مخصوص به کالاهایی باشد که فقط از طرف یک کارخانه ساخته می شود ، علامت مزبور در عین حال علامت تجارتی و علامت صنعتی می باشد. مانند بایر که بر روی کلیه محصولاتی که از طرف کارخانه بایر ساخته می شود الصاق می گردد.

2-علامت صنعتی

که برای امتیاز و تشخیص محصول معینی می باشد و جنس مورد علامت همواره از یک نوع است مانند اغلب داروهای اختصاصی و لوازم آرایش و غیره . مثلا قرص هایی که به علامت آسپرین به فروش می رسد همواره مشخص یک نوع کالا می باشد . یک کارخانه ممکن است دارای علایم صنعتی متعدد باشد ولی علامت تجارتی او معمولا یکی است.

3-علایم تجاری و صنعتی مربوط به محصولات

اصولا علامت برای امتیاز و تشخیص محصول است و علایم مربوط به محصولات علائمی هستند که باعث تمیز محصولات از یکدیگر می گردند مانند ژیلت که برای شناسایی تیغ استعمال می شود.

4-علایم تجاری و صنعتی مربوط به خدمات

علایم (ثبت برند)مربوط به خدمات علائمی می باشند که خدماتی را که بوسیله ی یک موسسه تجارتی انجام می گیرد از خدمات سایرین مشخص و متمایز میکند.حمایت علایم (ثبت برند)مربوط به خدمات هنوز در بعضی از کشورها مورد تردید است ولی امروزه اغلب کشورها این نوع علایم را تجویز نموده اند و در طبقه بندی بین المللی علایم تجارتی(ثبت برند) نیز این نوع علایم منظور گردیده اند . مانند علامتی که شرکت های نظارت کالا بر روی کالاهایی که نظارت کرده اند می گذارند یا علایمی که بنگاه های لباسشویی یا حمل و نقل استعمال می نمایند.

5-علایم تجاری و صنعتی فردی

علایمی(ثبت برند) هستند که متعلق به یک شخص حقیقی یا حقوقی می باشند و برای تشخیص و تمایز محصول یک موسسه بکار می روند مانند ژیلت ، فرد ، آزمایش ، پیرایش و غیره.

6-علایم تجاری و صنعتی عمومی یا جمعی

علایمی هستند که برای تشخیص و امتیاز محصولات عده ای از ارباب حرف یا ساکنین محل معینی بکار می روند.مانند سولینگن که برای تشخیص و امتیاز محصولات فولادی ناحیه معینی از آلمان بکار می رود. این نوع علایم مختص کارخانجات و صنعتگران و تولیدکنندگان می باشد که در آن ناحیه بخصوص فعالیت می کنند یا عضو اتحادیه ای می باشند که به ساخت اجناس مزبور مبادرت می ورزند.

7-علایم تجاری و صنعتی ساده

علایمی (ثبت برند)هستند که فقط از یک قسمت مشخص تشکیل شده اند مانند یک کلمه یا یک یا چند رقم یا حرف یا یک نقش یا تصویر مانند آزمایش ، Fiate-4711یا یک شکل عقاب.

8-علایم تجاری و صنعتی مرکب

علایمی (ثبت برند)هستند که از ترکیب چند جزء تشکیل شده است و دارای علاماتی مرکب از کلمه و نقش و تصویر می باشند مانند علامت یا برچسب هایی که بر روی محصولات الصاق می شود.

9-علایم تجاری و صنعتی کتبی

علایمی (ثبت برند)هستند که می تواند آنها را نوشت مانند نام اشخاص حقیقی یا حقوقی به شرط آنکه وجه امتیازی با سایر اسامی داشته باشد . بعضی از محاکم اسم اشخاص را به صورت عادی قابل استفاده برای علامت نمی دانستند و عقیده داشتند که باید شکل مخصوصی داشته باشد ولی امروزه این رویه متروک شده و استعمال نام اشخاص به صورت علامت رواج کامل پیدا نموده است . مانند فرد ، ژیلت ، آزمایش ، پیرایش و غیره.استعمال نام اشخاص اگر متعلق به سازنده جنس نباشد بدون اجازه ی صاحب آن قابل استفاده بعنوان علامت نیست.

انتخاب نام جغرافیایی برای محصولات در بعضی از قوانین منع شده ولی اغلب کشورها از نام های جغرافیایی به عنوان علامت اگر موجب گمراهی مشتریان از لحاظ مبدا جنس نگردد ، جایز می شمارند.

-کلماتی که به صورت ابتکاری یا تفننی به عنوان علامت انتخاب می شوند.

-جملات تبلیغاتی مانندChez Dupont tout est bon

-عنوان کتب و مجلات روزنامه ها.

- حروف و ارقام مانندFiat-4711

10-علایم تجاری و صنعتی تصویری

علایمی (ثبت برند)هستند که دارای شکل و تصویر مخصوصی می باشند مانند:

-مدال ها که در روی اجناس گذترده می شوند یا حک می گردند.

-برچسب که عبارتست از ترکیب نوشته و تصویرهای مختلف

-مناظر طبیعی یا ساختمان های عمومی

-عکس و تصاویر اشخاص در صورتی که عکس و تصویر صاحب علامت باشد،اشکالی ندارد.ولی اگر عکس یا تصویر شخص دیگری باشد اجازه صاحب عکس لازم است.راجع به استفاده از عکس مشاهیر گذشته به عنوان علامت تجارتی نظر محاکم مختلف است.

-لفاف و ظروف کالا که در مورد لوازم آرایش و مشروبات به شکل مخصوص و یکنواختی عرضه می شود.این نوع علایم در کشورهایی که قانونی برای حمایت اشکال و ترسیمات صنعتی ندارند اهمیت زیادی دارند.

-حاشیه و دوره که تقریبا در حکم برچسب قرار می گیرند.

-شکل خود کالا که در اغلب کشورها در صورتی که شکل مخصوصی داشته باشد به عنوان علامت تجارتی حمایت می شود.

-رنگهای مختلف به شرط آنکه رنگ های ساده و معمولی نبوده و ترکیب جدیدی باشند.

11- علایم تجاری و صنعتی غیر مادی

که عبارتند از علایمی که به چشم دیده نمی شوند و قابل لمس نمی باشند.مانند علایم سمعی مانند آهنگ هایی که برای اعلام محصولات مخصوصی در رادیو یا تلویزیون پخش می شود یا آهنگ های مخصوص اخبار و تبلیغات مؤسسه معینی و همچنین علایمی که به وسیله بو یا طعم مخصوص محصولات معینی را مشخص می سازند.این علایم فقط از طرف بعضی از کشورها شناخته شده اند.

 ثبت علائم تجاری و علامت ها ی صنعتی 

مطابق ماده 5 قانون ثبت علایم و اختراعات ایران،ثبت علامت (ثبت برند) زیر ممنوع است:

1- پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجارتی (ثبت برند) منع کند و همچنین مدال ها و نشان ها و انگ های دولت ایران.

این نشان ها مربوط به ملت و کشور است و قابل تملک خصوصی نمی باشد حتی پرچم سایر ملل را نیز نمی توان به عنوان علامت تجارتی (ثبت برند) مورد استفاده قرار داد.وزارت امورخارجه نمونه هایی از پرچم کشورهای مختلف را به اداره ثبت می فرستد تا از ثبت علایمی (ثبت برند) که مانند آنها باشد خودداری شود.مدال ها و نشان ها نیز چون در موارد مخصوصی در مقابل خدمات برجسته به اشخاص داده می شود هرکس نمی تواند آنها را مورداستفاده قرار دهد.انگ علامتی است که بر روی فلزات قیمتی برای تعیین عیار آن می زنند و اگر کسان دیگر آن را بکار برند خاصیت آن که تضمین عیار فلزات از طرف مقام رسمی است از بین می رود و علاوه بر آن اشخاص استفاده جو ممکن است آنها را بر روی فلزات ارزان قیمت نقش کنند و باعث فریب مشتریان گردند و از این لحاظ قوانین جزایی برای کسانی که مرتکب چنین اعمالی شوند مجازاتی پیش بینی نموده است.

2-ثبت کلمات و یا عباراتی(ثبت برند) که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن

علامت (ثبت برند) علاوه بر اینکه مشخص جنسی است اغلب اوقات معرف سازنده آن نیز می باشد و علامتی که در آن کلماتی بکار رود که مشتری را نسبت به سازنده یا مبدأ جنس فریب دهد جایز نیست زیرا استعمال چنین کلماتی ممکن است باعث شود که مصرف کننده تصور کند کالای مورد علامت به وسیله مقامات مزبور ساخته شده است.

3-ثبت علایم (ثبت برند) مؤسسات رسمی مانند هلال احمر و نظایر آن

بعضی از علامات (ثبت برند) جنبه بین المللی و ملی پیدا کرده و با وجود آنکه علامت تجارتی(ثبت برند) تلقی می شوند چون برای مؤسسات رسمی و در موارد مخصوصی استعمال می شوند و مؤسساتی که آنها را استعمال می کنند دارای مزایایی مخصوصی می باشند استفاده از این علایم به عنوان علامت تجارتی (ثبت برند) جایز نیست زیرا ممکن است از این علایم سوءاستفاده شود.

4-ثبت علایمی (ثبت برند) که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشد.

به طورکلی کلماتی (ثبت برند) که باعث لکه دار شدن عفت عمومی می شود و یا کلماتی که مردم را به شورش یا عصیان دعوت می کند نمی توان به عنوان علامت انتخاب نمود.بطور کلی می توان گفت هر علامتی (ثبت برند) که مخالف قانون باشد یا باعث فریب خریدار شود مخالف نظم عمومی است و به این ترتیب از ثبت علایمی که مشتری را نسبت به نوع جنس گمراه می کند جلوگیری نمود.مثلاً اگر کسی دارویی به بازار عرضه کند که دارای علامتی باشد که تصور شود دارای ویتامین است ولی اصولاً داروی مزبور فاقد ویتامین باشد ثبت چنین علامتی(ثبت برند) ممنوع تلقی می شود.

راجع به علایم(ثبت برند) منافی عفت قوانین جزایی نیز استعمال آنها را منع نموده و مجازاتی برای کسانی که آنها را استعمال نمایند پیش بینی نموده است.

ثبت برند

اظهارنامه ثبت علامت (ثبت برند) باید دارای ضمایم زیر باشد:

1- نسخه اصلی یا رونوشت گواهی شده وکالتنامه در صورتی که تقاضا به توسط وکیل به عمل آید.

2- ده عدد نمونه علامت (ثبت برند) به طریقی که استعمال می شود بعلاوه نمونه های اضافی به تعداد یک نمونه برای هر طبقه اضافی که در خواست می شود.درخواست کننده باید بر روی هر اظهارنامه (ثبت برند) یک نمونه از علامت را الصاق و آن را امضاءنماید نمونه سوم در موقع ثبت بر روی صفحه مربوطه در دفتر ثبت و نمونه چهارم بر روی تصدیق ثبت الصاق می شود. علاماتی (ثبت برند) که برجسته یا گود در روی شیئی نشان داده می شود برروی کاغذ نقش خواهد شد.ابعاد نمونه نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند.

بر روی هر نمونه الصاق شده به طریق بالا مهر شعبه ثبت شرکت ها و علایم تجارتی و اختراعات زده می شود به طریقی که یک قسمت از مهر بر روی نمونه و قسمت دیگر بر روی صفحه قرار گیرد.

3- یک کلیشه برای چاپ علامت بطور وضوح(ابعاد کلیشه مزبور نباید از ده سانتیمتر از هر طرف تجاوز کند)در صورتی که علامت (ثبت برند) عبارت از یک یا چند کلمه بوده و دارای هیچگونه تصویر و حروف مخصوص نباشد تقاضا کننده مجبور به ضمیمه کردن کلیشه نخواهد بود.

4-در صورتی که علامت (ثبت برند) در خارجه به ثبت رسیده باشد تسلیم رونوشت گواهی شده از طرف اداره صادر کننده آن به زبان اصلی به انضمام ترجمه غیر رسمی آن به فارسی به مسئولیت تقاضا کننده الزامی است.

5-در صورتی که علامت(ثبت برند) برای تشخیص امتیاز محصول جماعتی یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از کشور اختیار شود گواهینامه از طرف مقام صلاحیتدار دایر بر تصدیق استفاده از علامت (ثبت برند) مزبور به وسیله سازندگان کالاهای مربوط به آن (در ایران مقام صلاحیت دار که اداره ثبت مکلف به قبول گواهی آن در مورد مراتب مذکور در این بند می باشد به ترتیب عبار��ند از:1-اتحادیه صنفی2-اطاق بازرگانی یا صنایع3-شهرداری 4-فرمانداری).

پس از آنکه اظهارنامه ثبت علامت (ثبت برند) به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تسلیم گردید اداره ثبت پس از رسیدگی مقدماتی به صحت تنظیم آن، آن را وارد دفتر نموده و نسخه دوم را بعد از امضاء و مهر اداره ثبت به عنوان رسید به درخواست کننده تسلیم می کند.

اظهارنامه های داخله باید در ظرف 15 روز از طرف اداره ثبت از جهات زیر مورد بررسی قرارگیرد:

1. از لحاظ شکل که درخواست و ضمایم آن مطابق اصول پیش بینی شده در قانون و آیین نامه باشد.

2. از جهت تطبیق طبقه علامت با کالای مربوط به علامت.

3. از لحاظ اینکه علامت (ثبت برند) انتخاب شده دارای صفات لازم برای امتیاز و تشخیص محصول می باشد.

4. از لحاظ اینکه علامت شباهتی (ثبت برند) با علامت ثبت شده (ثبت برند) قبلی ندارد.

چنانچه اداره ثبت نواقصی در اظهارنامه (ثبت برند) مشاهده کند به متقاضی نواقص را ابلاغ خواهد نمود تا در رفع آنها اقدام کند واگر از لحاظ قانونی ثبت علامت میسر نباشد اظهارنامه را رد خواهد نمود.

در صورت قبول ثبت علامت (ثبت برند) از طرف اداره ثبت برای حفظ حقوق سایرین که ممکن است نسبت به ثبت علامت (ثبت برند) مزبور اعتراضی داشته باشند اداره ثبت آگهی در روزنامه رسمی شامل نام و نشانی صاحب علامت و خصوصیات آن و کالاهایی که علامت در مورد آنها بکار می رود منتشر خواهد نمود. چنانچه تا 30 روز بعد از انتشار آگهی کسی به ثبت علامت (ثبت برند) اعتراض ننموده اداره ثبت علامت مزبور را به نام تقاضا کننده آن به ثبت می رساند.

ثبت علامت (ثبت برند) در دفتر مخصوصی به عمل می آید که مراتب زیر در آن قید می گردد:

الف: تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه

ب- تاریخ و شماره ثبت علامت (ثبت برند) و مشخصات مذکور در ماده یک آیین نامه

ج- الصاق یک نمونه از علامت در محلی که به این امر اختصاص داده شده است.

د- حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه.

ه- امضای درخواست کننده یا قائم مقام او به طریقی که قسمتی از امضای او در روی صفحه و قسمتی روی علامت باشد.

و- امضای رئیس شعبه ثبت علایم و یا مقام او.

تبصره- در دفتر ثبت علامات برای هر علامت (ثبت برند) دو صفحه تخصیص داده خواهد شد. پس از ثبت در دفتر، اداره ثبت تصدیق ثبت علامت (ثبت برند) را صادر نموده و به صاحب آن تسلیم می کند. اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی نمونه های چاپی برای تصدیق ثبت تهیه کرده است و طبق آیین نامه نکات زیر در آن قید شده و یک نمونه کامل از علامت بر روی آن الصاق می گردد.

1-تاریخ وصول اظهارنامه ثبت برند و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه.

2- تاریخ ثبت علامت (ثبت برند) و شماره ثبت آن.

3-اسم و شغل و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت.

4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت (ثبت برند) برای تشخیص آن بکار می رود.

5-تعیین اجزایی که صاحب علامت (ثبت برند) حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص داده است.

6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلا در خارجه به ثبت رسیده باشد.

7- تاریخ صدور تصدیق

8-مدت اعتبار ثبت علامت(ثبت برند)

9- امضای رئیس شعبه ثبت علایم تجارتی و مدیر کل ثبت اسناد و املاک.

در ظرف 30 روز بعد از ثبت علامت (ثبت برند) اداره ثبت آگهی مجددی مبنی بر ثبت علامت (ثبت برند) در روزنامه رسمی منتشر می کند. چنانچه بعد از ثبت تغییراتی در علامت یا طبقه کالا یا صاحب علامت یا نشانی و تابعیت و نماینده صاحب علامت در ایران رخ دهد تغییرات مذبور در ایران رسمیت نخواهد داشت مگر آنکه به ثبت برسند.

ثبت تغییرات به موجب اظهارنامه ثبت برند که در سه نسخه تنظیم می شود به عمل می آید. علامت تجارتی (ثبت برند) قابل نقل و انتقال است ولی انتقال علامت یا اجازه استفاده از علامت به دیگری در صورتی در ایران اعتبار دارد که انتقال علامت یا حق استفاده از آن در ایران به ثبت برسد. تقاضای انتقال به موجب اظهارنامه ای به عمل خواهد آمد که در آن شماره ثبت علامت در ایران و نام و اقامتگاه و تابعیت مالکیت جدید و نام و نشانی نماینده قانونی او در ایران ذکر می شود و علاوه برآن مدارک قانونی انتقال و وکالت نامه و تصدیق ثبت علامت (ثبت برند) در ایران باید ضمیمه اظهار نامه گردد. اداره ثبت بعد از ثبت، انتقال را در ظهر تصدیق ثبت درج نموده و تصدیق ثبت را به صاحب جدید علامت مسترد می دارد.

علامت ثبت شده(ثبت برند) در ایران از تاریخ تسلیم اظهار نامه مورد حمایت قرار می گیرد و مدت اعتبار ثبت ده سال است ولی صاحب علامت می تواند هر ده سال به ده سال تقاضای جدید ثبت علامت بنماید.

ماده 20 آیین نامه ثبت علایم (ثبت برند) مقرر می دارد « هر صاحب علامت (ثبت برند) یا قائم مقام یا نماینده قانونی او می تواند ثبت علامت (ثبت برند) را تا شش ماه بعد از انقضاء مدت اعتبار آن هر ده سال یک بار تجدید نمایند.

تقاضای تجدید ثبت برند باید در دو نسخه به امضاء صاحب علامت و یا قائم مقام یا نماینده قانونی او رسیده و نمونه علامت در روی آن الصاق شود. تجدید ثبت با تادیه همان حقوق و مخارجی به عمل می اید که برای ثبت علامت (ثبت برند) مقرر است.

تجدید ثبت دنباله ثبت اصلی در دفتر ثبت علایم به عمل خواهد آمد. هرگاه در موقع تجدید ثبت تغییری در علامت داده شود مقررات مربوط به تغییرات از هر حیث باید کلا رعایت شود. تجدید ثبت در صورتی که تغییری در علامت (ثبت برند) داده نشده باشد، محتاج به آگهی نیست.

در صورتی که مدت اعتبار علامت (ثبت برند) منقضی شده باشد ثبت آن علامت از طرف صاحب اولیه یا دیگران تابع کلیه مقررات و تشریفات مربوط به ثبت علایم خواهد بود. اشخاص ذینفع می توانند در ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراض خود را تسلیم نمایند

اداره ثبت برای ثبت علامات (ثبت برند) و هر طبقه محصول طبق تعرفه مقرر حق الثبت دریافت می دارد و علاوه برآن برای هر نمونه اظهار نامه و آگهی هایی که باید منتشر شود مبالغی به عنوان هزینه قبلا از متقاضی ثبت اخذ می گردد.

 اعتراض قبل از ثبت علامت تجاری

به طوریکه قبلا توضیح داده شد سیستم ثبت علامات تجارتی (ثبت برند) در ایران طریقه اعلامی است. رسیدگی اداره ثبت محدود است به اینکه علامت مخالف مقررات قانونی نباشد و شباهتی با علامات ثبت شده قبلی نداشته باشد. چون تشخیص شباهت بین دو علامت امری است نظری، ممکن است علامت (ثبت برند) طوری معرفی شده باشد که در بدو امر شباهت با علامت ثبت شده قبلی معلوم نگردد یا اینکه صاحب علامت قبلی راجع به درجه شباهت با اداره ثبت موافق نباشد. زیرا قانون ثبت علایم تصریح می کند که شباهت علامت (ثبت برند) با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه اندازد. علاوه برآن ممکن است شخصی هنوز تقاضای ثبت علامت (ثبت برند) خود را ننموده باشد و قبل از آنکه او اقدام کند شخص دیگری همان علامت را بخواهد بنام خود ثبت کند. به این جهت ماده 16 قانون ثبت علایم تجارتی مقرر می دارد:

« اشخاص ذیل می توانند نسبت به علامتی (ثبت برند) که تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده اعتراض کنند:

1-کسانی که آن علامت را علامت تجارتی یا برند خود می دانند.

2-کسانیکه آنم علامت با برند آنها به اندازه ای شباهت دارد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه می اندازد.

در هریک از دو صورت فوق الذکر اگر معترض کسی باشد که علامت(ثبت برند) قبلا به اسم او ثبت نشده باشد باید در حین اعتراض برای علامت خود مطابق مقررات این قانون تقاضای ثبت کرده حق الثبت و تمام مخارج مربوط به آن را قبلا تادیه نماید. در مورد کسانی که موسسه آنها در خارج از ایران واقع است حق اعتراض مشروط به شرط معامله مذکوره در فقره دوم ماده 4 می باشد».

بنابراین اعتراض به ثبت علامت (ثبت برند) ممکن است قبل از ثبت به عمل آید و یا بعد از ثبت آن.

 اعتراض قبل از ثبت علامت تجاری 

اعتراض قبل از ثبت علامت (ثبت برند)باید در ظرف 30 روز از تاریخ انتشار آگهی مربوط به تقاضای ثبت علامت (ثبت برند)به عمل آید. معترض باید علاوه بر ذکر اسم و شغل و اقامتگاه خود در تهران کلیه دلایل و مدارک خود را نیز توضیح داده و ضمیمه کند. اداره ثبت موظف است در ظرف ده روز از تاریخ وصول اعتراض نامه مراتب را به درخواست کننده ثبت ابلاغ کند. چنانچه درخواست کننده ثبت بعد از دریافت ابلاغ اداره ثبت به اعتراض تمکین کند درخواست او مسترد می شود و چنانچه تا شصت روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه تمکین نکند معترض باید به دادگاه شهرستان تهران مرتاجعه کند تا به دعوی طبق اصول مربوط به دعاوی تجارتی رسیدگی به عمل اید و اداره ثبت منتظر خواهد شد تا بعد از اعلام حکم قطعی طبق مفاد حکم رفتار کند. چنانچه معترض در ظرف 60 روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه به متاقضی ثبت اعتراض خود را تعقیب ننماید علامت تقاضا شده (ثبت برند)به نام درخواست کننده ان به ثبت خواهد رسید.

 اعتراض پس از ثبت علامت تجاری

چون ممکن است اشخاص ذینفع متوجه آگهی تقاضای ثبت برند نشوند یا آنکه بعد از ثبت علامت (ثبت برند)طریقه استعمال آن طوری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد طبق ماده 22 قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات اشخاص ذینفع می توانند در ظرف سه سال بعد از تاریخ ثبت علامت (ثبت برند)نسبت به آن اعتراض کنند. معترض باید مستقیما دادخواست به دادگاه شهرستان بدهد و دادگاه پس از رسیدگی حکم به ابطال ثبت مورد اعتراض یا حکم به رد اعتراض خواد داد.

اعتراض به رد تقاضای ثبت علامت تجاری (ثبت برند)از طرف اداره ثبت مالکیت صنعتی

به طوری که توضیح داده شد اداره ثبت قبل از قبولی تقاضای ثبت موظف است رسیدگی کند که آیا تقاضای ثبت برندمطابق اصول پیش بینی شده در قانون تنظیم شده و جزء علایم ممنوعه نیست و همچنین شباهتی با علامات ثبت شده قبلی ندارد و چنانچه تشخیص دهد که علامتی (ثبت برند)واجد شرایط لازم برای ثبت نیست اختیار دارد تقاضای ثبت علامت (ثبت برند) را رد کند. برای حفظ حقوق اشخاص در مقابل تصمیمات اداره ثبت قسمت اخر ماده 7 قانون ثبت علایم مقرر می دارد:« در صورتی که تقاضای ثبت رد شود علل رد باید صریحا ذکر گردد. تقاضا کننده می تواند از تصمیم رد تا ده روز از تاریخ ابلاغ آن به رئیس محکمه اول ابتدایی تهران شکایت کند. حکم محکمه قابل استیناف و تمیز خواهد بود»

اصول رسیدگی به دعاوی مربوط به ثبت علامت تجاری

طبق ماده 46 قانون ثبت علایم و اختراعات رسیدگی به دعاوی حقوقی یا جزایی مربوط به اختراع یا علامات تجارتی(ثبت برند) در محکمه تهران به عمل خواهد آمد،اگرچه در مورد دعاوی جزایی جرم در خارج از تهران واقع یا کشف و یا متهم در خارج از تهران دستگیر شده باشد و ماده 48 قانون و مواد 65،64،63 ایین نامه طریق تامین دلیل و موارد ترتیب توقیف محصولاتی را که مخالف حق حاصل ا�� ثبت علامات تجارتی (ثبت برند) باشد تعیین می نماید.

قانون الحاق دولت ایران به اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی برای کسانی که موسسات آنها در خارج از ایران واقع است و عضو اتحادیه مزبور می باشند مزایایی قائل شده است، که بطور اختصار ذیلا شرح داده می شود.

1. اعضای اتحادیه در سایر کشورهای عضو اتحادیه از لحاظ حقوق مالکیت صنعتی از همان مزایای استفاده می کنند که اتباع آن کشور دارا می باشند به شرط آنکه شرایط و تشریفاتی را که برای اتباع کشور در نظر گرفته شده است رعایت نمایند.

2. عضو اتحادیه که در کشور خود علامتی (ثبت برند) را به ثبت رسانیده است می تواند حمایت علامت خود را در کشورهای دیگر عضو اتحادیه تحصیل نماید مگر آنکه علامت مزبور به حقوق مکتسبه اشخاص لطمه وارد سازد.

3. عضو اتحادیه که در کشور خود تقاضای ثبت علامتی (ثبت برند) را نموده است در سایر کشورهای عضو اتحادیه در مدت 6 ماه پس از تقاضای ثبت برای تقاضای ثبت همان علامت حق تقدم دارد

4. علامت مشهور (ثبت برند) در کلیه کشورهای عضو اتحادیه مورد حمایت قرار می گیرند.

5. اعضای اتحادیه از ثبت علاماتی که مشابه نشان ها و درفش ها و مهرها و سایر علامات رسمی اعضای اتحادیه باشند و علامات (ثبت برند) مزبور به دفتر بین المللی اتحادیه اعلام شده باشد خود داری خواهند نمود.

6. نسبت به حق انتقال علامت (ثبت برند) و همچنینی اجازه استفاده از علامت و استفاده چند شخص از علامت تسهیلاتی در نظر گرفته شده استت.

7. در نمایشگاه ها علامات (ثبت برند) مورد حمایت قرار می گیرند.

8. کیفیت محصولی که علامت کارخانه یا تجارتخانه باید روی ان گذارده شود نمی تواند در هیچ مورد مان ثبت علامت مزبور شود.

9. مقرراتی برای ضبط و توقیف محصولات تقلیدی در نظر گرفته شده است.

10. ممالک عضو اتحادیه مکلف شده اند حمایت واقعی اتباع اتحادیه را در مقابل رقابت نامشروع تامین کند.

طبق آیین نامه ثبت برند قدیم محصولات به 80 نوع از لحاظ طبقه بندی تقسیم شده بودند و برای هر طبقه حق الثبت جداگانه اخذ می شد ولی طبقه بندی مزبور از لحاظ شباهت محصولات اسباب اشکال بود و اشخاص می توانستند محصولات مشابه را در طبقات دیگر به ثبت برسانند. مثلا صابون از لحاظ لوازم آرایش مشمول طبقه 58 و از لحاظ مواد ضدعفونی مشمول طبقه 79 و از لحاظ صابون های صنعتی و متعارفی مشمول طبقه 14 می گردید و تشخیص اینکه صابون مشمول کدام یک از طبقات است مشکل بود، یا اینکه پارچه نخی مشمول طبقه 44 و ابریشمی مشمول طبقه 45 و کتانی و الیافی مشمول طبقه 46 و پنبه ای مشمول طبقه 47 و به عنوان ملبوس مشمول طبقه 47 به عنوان ملبوس مشمول طبقه 48 و به عنوان پیراهن و غیره مشمول طبقه 49 می گردید. به این جهت طبقه بندی جدیدی از طرف اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی پیشنهاد گردید که در آیین نامه جدید طبقه بندی محصولات طبق این طبقه بندی تعیین شده است.

انواع رقابت مکارانه

رقابت که مبنای تجارت است ممکن است به دو صورت انجام شود :یکی رقابت مشروع و دیگری رقابت غیر مشروع .

نوع اول رقابت بسیار مفید بوده و اصولا از لوازم ضروری تجارت آزاد است و اغلب کشورها نیز به موجب قوانینی رقابت مشروع را تشویق کرده و موانعی را که ممکن است سد راه این سیستم گردد از بین برده اند .مثلاً قوانین ضد تراست آمریکا که برای جلوگیری از انحصار وضع شده است .در حقیقت برای حمایت از رقابت آزاد و مشروع است ،چه در اثر رقابت تجار مجبورند کالاهای خود را بهتر تهیه کرده و ارزان تر ار رقیب عرضه کنند و در هر حال نتیجه امر به نفع مصرف کننده تمام می شود اما چون رقابت غیر مشروح توام با وسایل متقلبانه ای بوده ودر حقیقت برای تجاوز به حقوق دیگران می باشد .از این رو نوع رقابت در حقوق تجارت به رقابت مکارانه معروف شد و از طرف قانونگذار ممنوع گشته است ،چه رقابتی که توام با مکر و حیله باشد جنبه جرم پیدا کرده و اصولا باید مجازات گردد.

در قانون تجارت ایران راجع به این موضوع اشاره ای نشد است ، ولی در قانون مجازات عمومی دو ماده 244 و 249 راجع به رقابت مکارانه وجود دارد و این دو ماده ناظر به دو جنبه رقابت مکارانه است . (ثبت برند)

ماده 244 مربوط به کسانی است که سعی می کنند با انتشار امور خلاف واقعی جنس تاجرری را بد جلوه دهند تا مشتریان متوجه کالای او گردند .و ماده 249 مربوط به اشخاصی که از شهرت سایر فروشنگان استفاده کرده و کالای خود را به فروش می رسانند. این مواد همه راجع به سوء استفاده از اسم تجاری در قوانین ایران موادی پیش بینی نشده است .ولی ماده 1 قانون مسئولیت مدنی مورخ 1339تصریح مییکند "هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا نتیجه بی احتیاطی به جان یا سلامتی یا مال یا آزادی یا حیثیت یا شهرت تجاری یا به هر حق دیگری که به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده لطمه وارد نماید که موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسئول جبران خسارت ناشی از عمل خود می باشد "و ماده 8 قانون مزبور اضافه می کند " کسی که در اثر تصدیقات یا انتشارات مخالف واقع به حیثیت و اعتبارات و موقعیت دیگری زیان وارد آورد مسئول جبران آن است .شخصی که در اثر انتشارات مزبور یا سایر وسایل مخالف با حسن نیت مشتریانش کم و یا در معرض از بین رفتن باشد می توان موقوف شدن عملیات مزبور را خواسته و در صورت اثبات تقصیر زیان وارده را از وارد کننده مطالبه کند"

تشخیص رقابت مشروع از غیر مشروع امر مشکلی است و به آسانی نمی توان آنها را از هم جدا کرد.مثلا سه مغازه کفاشی در یک خیابان پهلوی هم قرار گرفته بودند، مغازه اولی برای جلب مشتری نوشته بود (بهترین کفشهای شهر) دیگری نوشت (بهترین کفشهای دنیا) ومغازه ای که در وسط این دو قرار گرفته بود ، نوشت: (در ورود اصلی )حالا تشخیص این که آیا این رقابت یا تبلیغ مشروع است یا نامشروع کار آسانی نیست. (ثبت برند)

رقابت مکارانه دو جنب حقوقی و جزایی دارد: از نظر حقوقی کسی که باعث اضرار شخص ثالث گردیده است ، باید در صدد جبران خسارت او برآید و از نظر جزایی نیز چون تاجری که متوسل به حیله می شود ، اصولا سوءنیت داشته است ، لذا مجرم تلقی شده و مستحق مجازات است .مخصوصا در مورد محصولات دارویی چن موضوع سلامت و زندگی اشخاص در بین است .باید سختگیری بیشتری به عمل آید .

مجازات کسی که دست به رقابت مکارانه زده در ماده 244 قانون تجارت مجازات عمومی معین شده در قسمت الف این ماده چند چیز قابل توجه است :اولا می گویند "..... رقابت رقابت مکارانه عبارت است از اینکه تاجریبرای انصراف " پس مطابق این ماده اگر شخص روی اغراض شخصی مانع از به فروش رفتن جنس تاجری بشود مشمول مقررات این مادهنخواهد بود.

ثانیا در مواقعی که که قانون جریمه نقدیی معین می کند بعدادر اثر تقلیل ارزش پول آن جریمه قابل توجه نمی باشد لذا مبلغ 100تا 500 تومان در امور تجاری امروز اساسا قابل توجه نیست .

ماده 249 قانون تجارت مجازات عمومی مربوط به مجازات کسانیست که به حقوق انحصاری افراد تجاوز می کنند .

در بند الف این ماده که مربوط به علایم (ثبت برند) است نه تنها ساختن محصول دیگری و تقلب علامت او را جرم دانسسته بلکه کسانی را که با علم آن را به فروش می رسانند و یا از مملکت صادر می کنند نیز به عنوان شریک جرم مستحق مجازات دانسته است .

ذکر جمله با علم عبارت کشداری و ممکن است تاجری بگوید که من مثلا از بایر اطلاع نداشتم و قرص خود را بایر معرفب کردم ولی چون ثبت علامت (ثبت برند) در روزنامه آگهی می شود این استدلال قابل قبول نخواهد بود و از طرف دیگر نوع تقلید نیز نیت خاطی را روشن می سازد مثلا تاجری که مو به مو از علامت و جعبه و کاغذ و رنگ کالای تاجر دیگری استفاده کرده اشد محققا سوء نیت او محرز است .مهمترین قسمت مذکور در بند ب ماده 249قانون برای کسانی که علامت اجباری را انتخاب نکرده مجازات معین کرده است .

بند ج ماده 249 برای کسانی که نسبت به حق صاحب ورقه اختراع (ثبت برند) خواه با ساختن محصولات خواه استعمال وسایلی که موضوع ورقه اختراع است یا آنکه اینگونه محصولات را با علم به مجعول بودن آن به ایران وارد کند یا از ایران صادر کند یا در ایران به معرض فروش بگذارد مجازات حبس از سه ماه تا شش ماه و یا مجازالت نقدی از هزار الی ده هزار ریال و یا هر دو مجازات پیش بینی کرده است .

البته اگر یکی از کارگران یا مستخدمین صاحب اختراع مرتکب این تجاوز شود چون خلاف امانت و صداقت رفتار کرده و از اسراری که در نزدش بوده رای امر غیر مشروع استفاده کرده مجازات او شدید تر خواهد بود.

  • انواع رقابت نامشروع

رقابت نامشروع انواع و اقسام مختلف دارد و بسته به ابتکار اشخاص هر روز ممکن است نوع جدیدی از رقابت مکارانه پیدا شود ، ولی بطور کلی می توان انواع رقابت مکارانه را به شرح خلاصه نمود:

1-اعمالی که باعث سو تفاهم و گمراهی شود :

هر تاجری حق انحصاری (ثبت برند) بنام خود دارد ولی در مقابل هر کس نیز می تواند تحت نام خانوادگی خود تجارت کند و در مواردی که استفاده از نام خانوادگی برای تجارت باعث سو تفاهم گردد، شخصی که جدیدا وارد تجارت می شود با اضافه کردن کلمه ای یا نشانی ماننداضافه نمودن اسم کوچک خود آن را از اسم تجارتی (ثبت برند) ساق متمایز سازد در صورتی که استفاده از نام خانوادگی شخصی جدید توام با سو نیت باشد موضوع ممکن است از لحاظ جزایی نیز مورد تعقیب قرار گیرد .در صورتیکه نام تجارتی (ثبت برند) ابتکاری و تفننی باشد ،دیگران حق استفاده از آن را ندارند .چون ثبت نام تجارتی (ثبت برند) در ایران هنوز معمول نیست حمایت اسم تجارتی (ثبت برند) در مورد نام اشخاص حقیقیفعلا مشکل است ،ولی در مورد اشخاص حقوقی چون تشکیل آنها منوط به ثبت است اداره ثبت از ثبت شرکت ها یی که دارای اسامی مشابه می باشند خود داری می نمایند .

تابلو و مشخصات موسسات تجارتی را ندارند .مثلاً اگر موسسه حمل و نقلی رنگ مخصوصی رای وسایل نقلیه خود انتخاب کند موسسات حمل ونقل دیگر نباید وسایل خود را به همان رنگ به کار می اندازند.

استعمال غیر واقع مبدا مبدا جنس نیز جایز نیست .مثلا قنادی های تهران اگر روی جعبه گز های خود بنویسند :گز اصفهان ، مشتری را راجع به مبدا جنس ببه اشتباه می اندازند .

اعمال بالا را می توان مشمول قسمت ب ماده 244 قانون مجازات عمومی دانست زیرا مرتکب یا مشتری را از حقیقت یا کیفیت مبیع فریب می دهد یا اینکه جنسی را به جای جنس دیگر قلمداد می کند و علاوه بر آن شخص زیان دیده تقلید و تقلب علایم تجارتی (ثبت برند) و اختراعات علاوه بر آنکه استعمال علامت و اختراع دیگری مشمول 244 قانون مجازات عمومی می شود ماده 249 قانون مجازات عمومی مواد زیر را نیز پیش بیینی نموده است :

ماده 249 الف-هر کس نسبت به علامت تجارتی (ثبت برند) ثبت شده در ایران عاملا مرتکب یکی از اعمال ذیل شود به شود به حبس تادیبی از سه ماه تا سه سال و جزای نقدی از صد الی هزار تومان و یا به یکی از این دو مجازات محکوم خواهد شد .

1-هر کس علامت تجارتی (ثبت برند) غیر را جعل یا با ��لم به مجعول بودن آن استعال کند .

2-هر علامت تجارتی (ثبت برند) غیر را بدون اجازه صاحب علامت استعمال کند اعم از اینکه در روی اوراق و اسناد یا اعلانات وقبوض و امثال آنها باشد در محصولات

3-هر کس محصولی به معرض فروش گذاشته یا به فروش برساند که در روی آن محصول علامت مجعول و یا علامتی (ثبت برند) باشد متعلق به غیره که صاحب علامت اجازه استعمال آن را ندانده.

4-هرکس علامت تجارتی (ثبت برند) غیر را با الحاق و خواه با کسر و خواه با تغییر دادن قسمتی از خصوصیات آن را تقلید کند به نحوی که مشتری عادی یعنی کسی که اطلاعات مخصوصه ندارد فریب بخورد و یا تقلیدی بودن آن علامت را استعمال کند.

5-هر کس محصولی را که دارای علامت تجاری (ثبت برند) مجعول یا تقلیدی بوده یا دارای علامتی است که من غیر حق استعمال شده است از ایران صادر و یا به مملکت وارد کند .

در تمام موارد فوق اگر مرتکب مستخدم یا کارگر یا نماینده فعلی یا سابق صاحب علامت (ثبت برند) مجازات مذکور فوق محکوم خواهد شد .

شروع به جرم های فوق مستلزمم دو ماه تا یک سال حبس تادیبی یا بیست تا دویست تومان جزای نقدی خواهد بود .

ب- اشخاص ذیل به حبس تادیبی از یازده روز تا شش ماه و به جزای نقدی از ده الی سیصد تومان و یا به یکی از این دو مجازات محکوم خواهند شد:

1-کسانی که علامت تجارتی (ثبت برند) اجباری در روی محصولی که اجبارا باید دارای آن علامت باشد استعمال نکنند .

2-کسانی که عالما محصولی را به معرضفروش گذاشته ، فروشند که دارای علامتی نباشد که برای محصول اجباری است .

ج- هر تجاوزی نسبت به حق صاحب ورقه اختراعی که موجب قانون علایم و اختراعات داده شده به عمل آید .خواه با ساختن محصولات و خواه با استعمال وسایلی که موضوع ورقه اختراع اوست ،جعل محسوب و موجب سه الی شش ماه حبس تادیبی و یا صد الی هزار تومان جزای نقدی و یا هر دو مجازات خواهد بود .

اشخاصی نیز که اینگونه محصولات را با علم به مجعول بودن آن به ایران آورند و یا از ایران صادر کند یا در ایران به معرض فروش گذاشته و یا به فروش رسانند محکوم به مجازات فوق خواهند شد .

د-درموارد ذیل مرتکب به حبس تادیبی از شش تا دو سال محکوم خواهد شد :

اولا –در صورتی که جاعل با مستخدمی باشد که درکارخانه یا موسسه مخترع مستخدم یا کارگر بوده .

ثانیا-در صورتی کهجاعل با مستخدم یا کارگر مخترع تبانی یا شرکت نموده به دستیاری او از طرق فنی از موضوع اختراع اطلاع یافته باشد در این صورت کارگر یا مستخدم مزبور هم مطابق متهم اصلی مجازات خواهند شد.

هـ -هر کس نظر به مقام فنی یا مقام امانت داری خود از اسرار راجع به اختراع یا طرز اجرای اختراعی مطلع شده و آن افشاء یا به طریق دیگری سو استفاده نماید به حبس تادیبی از یک سال تا سه سال محکوم خواهد شد .

ماده 244 مکرر-جز در مورد فقرات ج – د – هـ ماده 249 که تعقیب جزایی منوط به شکایت مدعی خصوصی است در موارد کلیه جرم های مذکوردر این ماده قانون، تعقیب جزایی ممکن است راسا از طرف پارکه یا در اثر شکایت مدعی خصوصی به عمل آید.

مدعی خصوصی در موردی که به حقوق او تجاوزی شده باشد علاوه بر خسارات عادی که به او وارد شده استمی تواندتقاضای خسارات معنوی نیز بکند زیرا ماده 1 قانون مسئولیت مدنی زیان معنوی را پیش بینی نموده و ماده 49 قانون ثبت علایم تجارتی (ثبت برند) و اختراعات مقرر می دارد "در مورد خساراتی که خواه از مجرای حقوقی و خواه از مجرای جزایی در دعاوی مربوط به اختراعات و علایم تجاری مطالبه می شود خسارات عادی که به او وارد و منافعی خواهد بود که طرف از آن محروم شده است "

2- اعمالی که به وسایل متقلبانه باعث انحراف مشتری از دیگران و جلب به طرف خود شود :

رقابت به طور کلی مسابقه ای است برای جلب مشتری در صورتی که این مسابقه بدون حیله و تزویر و تقلب انجام گیرد ایرادی بر آن نیست ولی اگر مشتری به وسیله اظهارات کذب یا عملیات نامشروع جلب گردد جایز نیست عملیاتیکه باعث انحراف مشتری می شوند عبارتند از اعلام مشخصات غیر واقع برای جنسی یا برای کارخانه ت مردم تصور کنند آن جنس از سایر اجناس بهتر است ،تخفیف تاجر دیگر به وسیله دادن نسبت های خلاف واقعی که باعث لکه دار شدن شهرت او گردد تخفیف اجناس تجار دیگر و معیوب جلوه دادن آنها ، استفاده از تبلیغات سایرین برای نشان دادن برتری اجناسخود ، اعمال وسایلی برای بایکوتاژ و اجبار مردم ب عدم مراجعه به تاجر دیگری .فروش اجناس به قیمت های نازل که در اصطلاح dumping نامیده می شود .اصولا اشکالی ندارد و اثبات سو نیت برای اضرار دیگران مشکل است

ماده 244 قانون مجازات عمومی که رقابت مکارانه را تعریف و ممنوع نموده به شرح زیر میباشد :

الف"رقابت مکارانه ممنوع و مرتکب به حبس تادیبی از سه ماه تا شش ماه و مجازات نقدی از صد تا 500تومان و یا به یکی از این مجازات محکوم خواهد شد .رقابت مکارانه عبارتست از اینکه تاجریبرای انصراف مردم از خرید یا استعمال متاعی مشابه متاع خود به وسیله اسباب چینی یا نسبت های کذب و یا بطور کلی به هر وسیله متقلبانه دیگر متوسل شده و بطور مستقیم یا غیر مستقیم تلویحا ئر صدد معیوب یا نا مرغوب جلوه دادن آن متاع بر آید .

ب – هر کس جنسی را (ثبت برند) به جای جنس دیگر قلمداد کرده یا کم بفروشد و بطور کلی هر کس مشتری را از حیث کمیت یا کیفیت بیع فریب دهد به حبس تادیبی از یک تا شش ماه وبه تادیه غرامت از ده الی صد تومان و یا به یکی از این دو مجازات محکوم خواهد شد و اگر عمل مزبور نسبت به فلز های قیمتی یا عیار آنها یا احجار کریمه باشد مرتکب به یک الی سه سال حبس تادیبی و پانصد الی پنج هزار تومان غرامت و یا یکی از دو مجازات محکوم می گردد.

مجازات اخیر درباره کسانی نیز مقرر است که اشیا نو ساخته را به جای اشیا عتیقه قلمداد و مشتری را فریب دهد"

قانون مسئولیت مدنی در ماده 1 کسانی راکه به مال و حیثیت و شهرت تجارتی (ثبت برند) دیگران لطمه وارد آورد مسئول خسارات مادی و اثر معنوی آنان می داند و در ماده 8 اضافه می کند کسی که در اثر تصدیقات یا انتشارات مخالف واقع به حبثیت و اعتبارات و موقعیت دیگری زیان وارد آورد ،مسئول جبران آن است .شخصی که در اثر انتشارات مزبور یا سایر وسایل مخالف با حسن نیت مشتریان کم و یا در معرض از بین رفتن باشند ،می تواند موقوف شدن عملیات مزبور را خواسته و در صورت اثبات تقصیر زیان وارده را ز وارد کننده مطالبه کنند ".

3-اعمالی که بر خلاف اخلاق و حسن رفتار تجاری می باشند :

اشخاصی که دربعضی مواقع ممکن است اعمالی مرتکب شوند که بر خلاف اخلاق حسنه باشند.

در تجارت هر عملی که بر خلاف اخلاق حسنه و حسن رفتار تجارتی است مزموم است و چنان چه در نتیجه آن عمل خسارتی به دیگری وارد شود اگر هم مشمول تعریف رقابت مکارانه که در ماده 244 قانون مجازات عمومی توضیح داده شده است نشود ممکن است مشمول مواد دیگر قانون شود و به هر حال طبق ماده 1 قانونمسئولیت مدنی مرتکب باید خسارات زیان دیده را جبران کند .اعمال مزبور را می توان به شرح زیر خلاصه نمود :

اعمالی که باعث بر هم زدن نظم دستگاه تاجری (ثبت برند) گردد.مثلا ترغیب کارمندان او به اعتصاب ،پاره کردن و از بین بردن اعلانات و تبلیغات او ، به کار بردن وسایل تقلبی برای از بین بردن اجناس او مثلا پر کردن بطری ها و لفاف محصولات او از اجناس بد را فراهم آوردن وسایل برای ان که انجام قرارداد هایی که تاجر با اشخاص دیگر منعقد نموده است غیر ممکن گرددو غیره

در تمام این موارد نیز در صورتی که عمل مشمول مقررات جزایی نگردد زیان دیده می تواند طبق قانون مسئولیت مدنی تقاضای جبران خسارات مادی و معنوی خود را بکند.

در دعاوی که نسبت به رقابت مکارانه اقامه می شود شخص زیان دیده علاوه بر تقاضای جبران خسارت می توانند از دادگاه تقاضای جلوگیری و توقف اعمالی راکه مشمول تعریف رقابت مکارانه می شوند بنمایند و از فروش محصولات (ثبت برند) تقلبی و تقلیدی جلوگیری عمل به عمل آید . ماده 64 آیین نامه قانون ثبت علامت تجارتی (ثبت برند) و اختراعات مقرر می دارد که شاکی می تواند از مراجع قضایی تقاضای صدور قرار تامین دلیل و یا تتوقیف محصولات تقلبی را تقاضا نمایئد ومراجع موظفند با تقاضای نام برده موافقت نمایند .منتهی اگر دلایل شاکی قوی نباشد برایی حفظ حقوق طرف در صورتی که شکایت طرف وارد تشخیص داده نشود مراجع مزبور می توانند قبل از صدور قرار توقیف محصولات یا دستور موقت راجع به عدم ساخت یا فروش اجناس تقلبی یا تقلیدی از شاکی تضمین کافی بخواهد تا از آن محل کلیه خسارات وارده به طرف منافعی که ممکن است از آن محروم گردد جبران شود.

ثبت برند

کلیات ثبت برند و علامت تجاری

راجع به ماهیت حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند)عقاید مختلفی بیان شده و علمای حقوق سعی کرده اند وجه تشابهی برای آن با سایر اقسام حقوق پیدا نمایند عده ای آن را جزء حقوق شخصی می دانند اظهار می دارن که همان طوری که اشخاص حقی بر نام خانوادگی خود داشته و حق انحصاری استفاده از نام خانوادگی مختص به شخص اوست صاحبان حقوق مالکیت تجارتی و صنعتی نیز حق شخصی بر اثر و نتیجه فعالیت خود داشته و دیگران نمی توانند به آن تجاوز کنند ،ولی این تعبیر کافی نیست . بوده و زیرا حق شخصی اصولأ قابل خرید و فروش و معامله نیست در صورتی که حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند )قابل نقل و انتقال آثار مادی بسیاری بر آن مترتب است.کسانی که حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند )را حق معنوی می دانند عقیده دارند که حقت مزبور جنبه مادی ندارند که بتوان آن را مانند اشیایی که مورد مالکیت قرار می گیرند مشخص و مجسم نمود.حق مزبور امتیازی است که به چشم دیده نمی شود ولی دارای منافعی از آن تحصیل نموده و آن را مورد معامله قرار دهند .این حقوق در حقیقت عبارتند از امتیازاتی که جامعه برای صاحبان آنها در نظر می گیرد تا آثار و فعالیت اختراعی می کنند یا علامتی ابداع می کنند موظفند برای تثبیت حقوقی که به آنها تعلق می گیرند اختراع تجارتی کشورها مقرراتی برای تعیین و نثبیت این حقوق پیش بینی کرده اند تاحقوق مزبور محرز گردد.مثلا کسانی که مزبور را به ثبت برسانند تا بتوانند از حقوق و مزایای متعلقه به آن استفاده کنند

مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند)اصطلاح و حق جدیدی است که در نتیجه توسعه سعی و ابتکار و کوشش تجار و صاحبان صنایع و مخترعین حاصل می شود.گرچه حق مالکیت تجارتی باحق مالکیت صنعتی اغلب مترادف باهم استعمال می شوند ،ولی تفاوت هایی بین آنها موجود است ،زیرا مالکیت تجارتی(ثبت برند) مربوط به حقوقی است که در نتیجه فعالیت تجارتی به تاجر تعلق می گیرد.مانند حق مایه تجارتی ،سرفقلی ،اسم تجارتی ، علامت تجارتی (ثبت برند )و مالکیت صنعتی مربوط به حقوقی است که در نتیجه فعالیت صنعتی به ارباب حرف یا صاحبان صنایع تعلق می گیرد مانند حق انحصاری اختراع ،حق بر اشکال و ترسیمات صنعتی.به این ترتیب می توان مالکیت تجارتی و صنعتی را از یکدیگر مجزی نمود ولی چون حقوق مالکیت صنعتی جزئی ا ز دارایی موسسه تجارتی را تشکیل میدهد این دو کلمه با یکدیگر تواما" و به جای یکدیگر نیز استعمال می شوند.مالکیت تجارتی و صنعتی اغلب با مالکیت علمی نیز اشتباه شده و گاهی اوقات نیز تواما" بکار برده میشوند درصورتی که این دو مالکیت با یکدیگر تفاوت داشته و مالکیت علمی شامل دو قسمت میباشد یکی مالکیت هنری که حقوقی است که هنر پیشگان و نقاشان و مجسمه سازان و موسیقی دانان و به طور کلی هنروران بر آثار هنری خود دارند و دیگری مالکیت ادبی که عبارتست از حقوقی که مصنفان و مولفان و مترجمان نسبت به تالیفات خود دارند.حقوق مالکیت هنری و ادبی گرچه امروزه اهمیت زیادی پیدا کرده و ناشران کتب استفاده سرشاری می برند ولی جنبه تجارتی آن کمتر در نظر گرفته می شود و به این جهت توضیح مربوط به مالکیت علمی از بحث حقوق تجارت خارج است.

بنا به مراتب بالا حق مالکیت تجارتی و صنعتی نوع جدیدی از مالکیت است که نه حق عینی است و نه حق دینی بلکه حق معنوی است که دارای مادی میباشد.مثلا صاحب علامت یا مخترع مانند مصنف یا مولف یا هنرپیشه نسبت به آثار خود دارای دونوع حق مالکیت می با شد یکی مالکیت مدی که برروی اثر خود دارد و کتابی که نوشته یا تابلویی که ترسیم نموده ملک اوست و دیگری حقت معنوی که به صورت حق تصنیف و انتشار که همیشه به نام او باقی می ماند و قابل لمس نیست،ولی حق انحصاری است که بر اثر خود داشته و دیگران نمی توانند بدون اجازه او مبادرت به انتشار اثر او نمایند یا آن را به نام خود مورد استفاده قرار دهند.حق انحصاری که مولف یا مخترع یا صاحب علامت نسبت به اثر خود دارد حق تحدیدی است که مانع از آن می شود که اشخاص دیگر از آن تقلید کنند یا آن را مورد استفاده قراردهند و این حق و تو یا حق تحریمی عنصر اصلی حق ما لکیت تجارتی و صنعتی را تشکیل می دهد و مالک آن را در مقابل تجاوز اشخاص دیگر حمایت می کند.خصوصیت دیگر حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند )اینست که استفاده ا ز حق مالکیت اصولا مختص به مالک آنست و هرچه مالک بیشتر و منحصرا از آن بتواند استفاده کند مفیدتر جلوه خواهد کرد درصورتی که در مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند )هرچه دیگران بیشتر از آن استفا ده کنند حق مزبور ارزش بیشتری پیدا می کند.مثلا علامت صنعتی یا اختراع مانند کتاب درصورتی که فقط مورد استفاده انحصاری صاحب آن قرار گیرد ارزشی نخواهد داشت ولی اگر اختراع یا علامت یا کتابی که منتشر می شود مورد استفاده عموم باشد یا توزیع محصولات و انتشار کتاب مورد احتیاج عامه قرار گیرد استفاده صاحب آن زیادتر خواهد بود.زیرا با افزایش فروش محصولی که حق مالکیت تجارتی و صنعتی بر روی آن اعمال می شود سود صاحب آن نیز افزایش پیدامی کند.با توجه به مراتب بالا حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند )عبارت ازحق بهره برداری انحصاری است که صاحب آن از اثر و فعالیت تجارتی و صنعتی خود دارد.کلیه کشورها امتیازاتی برای صاحبان حق مالکیت تجارتی و صنعتی قائل شده اند تا آنها را از تجاوز دیگران مصون نگاه دارند ولی حمایت از این حقوق اغلب منوط به انجام تشریفاتی از طرف مالک آن است .مثلا در مورد علامت یا اختراع صاحبان آنها در صورتی می توانند از حمایت قانونی برخوردار شوند که قبلا آنها را به ثبت رسانیده باشند و حق مالکیت خود را محرز کرده باشند .به این جهت حق مالکیت تجارتی و صنعتی (ثبت برند)اغلب محدود به زمان و مکان می باشد،یعنی اولا محدود به مدت معینی است مانند حق انحصاری استفاده از اختراعات و اشکال و ترسیمات تجارتی و صنعتی که برای مدت محدودی(حداکثر 20سال)شناخته می شود و بعد از سپری شدن دوره مزبور حق انحصاری استفاده از آن از بین میرود.ثانیا اعمال حق مزبور فقط در کشورهایی است که تشریفات مربوط به ثبت در آنجا انجام شده باشد مثلا علامت یا اختراعی که در یک کشور به عنوان ماکلیت تجارتی یا صنعتی (ثبت برند)شناخته شده باشد به خودی خود درکشورهای دیگر اعتباری ندارد و برای احراز این حق تشریفات قانونی لازم در هر کشوری باید انجام گیرد.با توسعه روابط بین المللی و اهمیتی که حقوق مالکیت تجارتی و صنعتی مخصوصا علایم تجارتی (ثبت برند)و اختراعات در اقتصاد امروز پیداکرده اند حمایت موثرتری از لحاظ بین المللی احساس گردید.زیرا اشخاص استفاده جو ممکن است ا زاختراع یا علامت مهمی که در کشور دیگری به ثبت می رسد اطلاع حاصل نمایند و قبل از آنکه صاحب علامت مزبور بتواند تشریفات ثبت را در کشورهای دیگر انجام دهد اختراع یا علامت مزبور را در بعضی ا زکشورها به نام خود به ثبت برساند و صاحب حقیقی آن را از حقوق خود محروم سازد به این جهت از اواخر قرن نوزدهم بین اغلب کشورها قراردادها و موافقت نامه هایی برای حمایت علایم تجارتی (ثبت برند)و اختراعات امضاء گردید.قراردادهای مزبور بعضی دوجانبه است که بین دو دولت اعتبار دارند و علایم تجارتی و اختراعاتی را که در کشور دیگر به ثبت رسید است مورد حمایت قرار می دهند و دیگر قراردادهایی که بین چند کشور امضا شده و نسبتا جنبه عمومی دارد و امضا کنندگان توافق هایی برای حمایت علایم تجارتی (ثبت برند)و صنعتی که در یکی ا زکشورهای مزبور به ثبت برسد در کشور خود نموده اند .مهمترین این قراردادها عبارتند از:

قرارداد اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی مورخ 20 مارس 1883 که در 14 دسامبر 1900 در بروکسل و 2 ژوئن 1911 در واشنگتن و در 6 نوامبر 1925 در لاهه و در 2 ژوئن 1934 در لندن مورد تجدید نظرقرارگرفته است.

موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علایم تجارتی مورخ 14 آوریل 1891 که در 1900 در بروکسل و 1911 در واشنگتن و 1925 در لاهه و 1934 در لندن و 1957 در نیس مورد تجدید نظر قرار گرفته است.

قراردادهای پان آمریکن مورخ 20 اوت 1910 بوئنوزر و 28 آوریل 1323 سانتیاگو و 11 فوریه 1929 که برای حمایت علایم تجارتی بین بعضی از کشورهای قاره آمریکا منعقد شده است.

دولت ایران فقط طبق قانون 14 اسفند ماه 1337 به قرارداد اتحادیه پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی ملحق شده است.

ثبت برند

مایه تجاری در خصوص مالکیت برند و علائم تجاری

مایه تجارتی عبارتست از مجموعه اموال مادی و غیر مادی که برای تجارت موسسه مورد بهره برداری قرار می گیرد. مرحوم دکتر زنگنه مایه تجارتی را سرقفلی و آقای ارسلان خلعت بری آن را حق تجارتی نامیده است. به نظر اینجانب هیچکدام از این دو اصطلاح برای روشن کردن مطالب کافی نیستند زیرا سرقفلی جزئی از اجزاء مایه تجارتی است و حق تجارتی (ثبت برند)حق مطلب کافی نیستند زیرا سرقفلی جزئی از اجزاء مایه تجارتی است و حق تجارتی حق مخصوصی نیست که مشخص و معین باشد . هرکدام از اجزاء مایه تجارتی (ثبت برند)مشمول تعریف حق تجارتی می شوند و مایه تجارتی مجموع حقوق تجارتی (ثبت برند)است که اجزائ یک کل را تشکیل می دهند. به نظر اینجانب مایه تجارتی بهترین اصطلاحی است که می توان برای آن استعمال نمود. زیرا در اصطلاح تجارتی اغلب گفته می شود فلان تاجر مایه خود را از دست داده است یا فلان تاجر پر مایه است و این کلمه کلیت آن را می رساند.

مبنای مایه تجارتی عبارتست از حقی که تاجر در اثر کوشش و فعالیت خود به دست می آوردو مخصوصا حق معنوی است که تاجر در اثر معروفیت و شهرت خود کسب نموده و عده ای مشتری پیدا می نماید و چون فروش او در اثر ازدیاد مشتریان افزایش پیدا می کند سود او نیز روز به روز زیادتر شده و نفع مستمری عاید او می گردد که قابل توجه بوده و ارزش پیدا می کند و همین ارزش مایه تجارتی (ثبت برند)است که ممکن است مورد خرید و فروش و معامله قرار بگیرد. البته تاجر حقی بر مشتریان خود ندارد و مشتریان مزبور ممکن است ثابت نباشند ولی در نتیجه پشتکار و فعالیت و شهرت او عده ای عادت به مراجعه می کنند زیرا مشتریان موسسات تجارتی اصولا بر دو نوعند:

1-مشتریانی که در اثر اعتمادی که به تاجر پیدا کرده و مرغوبیتی که برای اجناس قائلند همواره ترجیح می دهند به او مراجعه کنند . مثلا تاجر پارچه فروشی که شهرت کسب کرده است که همواره پارچه های مرغوب و خوب به مشتریان خود می فروشد دارای یک عده مشتری ثابت می شود که با اطمینانی که به او پیدا کرده اند همواره به او مراجعه می کنند و تا زمانی که این اعتماد برقرار باشد به دیگری مراجعه نخواهند کرد. این نوع مشتریان را مشتریان دائم می نامند و بدیهی است که تعداد آنها بستگی به فعالیت و پشتکار تاجر و درستی و اعتمادی که مشتریان به او دارند خواهد داشت و موقعیت محل کار تاجر چندان تاثیر در این فعالیت نداشته و فعالیت تاجر در توسعه ازدیاد اینگونه مشتریان دخالت دارد.

2- مشتریانی که به علت موقعیت محل کار تاجر به او مراجعه می کنند مثلا در خیابان پررفت و آمدی تاجری سیگار فروش یا اشیاء خرازی جنس بیشتری خواهد فروخت چون رفت و آمد زیاد و اجناس متحدالشکل می باشند ضمن عبور از خیابان مشتریان مابه الاحتیاج خود را از مغازه ای که در دسترس آنهاست خریداری می کنند. این نوع مشتریان را که ممکن است مشتریان سر راهی نامید بیشتر تابع موقعیت محل کار تاجر می باشند.

البته موقعیت محل و فعالیت تاجر هر دو در یکدیگر تاثیر دارند و ترکیب هردوی آنها ممکن است به پیشرفت امور تجارتخانه کمک کند. تاجری که دارای حسن شهرت است اگر موقعیت محل او نیز خوب باشد فروش بیشتری خواهد داشت مثلا اگر رستورانی معروف به داشتن غذای خوب باشد فروش بیشتری خواهد داشت از رستورانی که در نزدیکی او باشد و شهرت خوب نداشته باشد. به همین طریق هرقدر تاجر حسن شهرت داشته باشد اگر محل تجارت او خیلی دور باشد ممکن است اغلب اشخاص حاضر به اتلاف یک قسمت از وقت خود نشده و از مراجعه به او خود داری نمایند.

بنابراین ارزش مایه تجارتی (ثبت برند)بستگی به موقعیت و تشکیلات و پشتکار و فعالیت تاجر دارد و به همین جهت این ارزش هیچ وقت ثابت نیست و همواره در تغییر است. اگر شهرت تاجر لکه دار شود و اطمینان مشتریان از او سلب گردد ارزش آن نقصان خواهد یافت و به همین ترتیب اگر محلی که که مورد کار اوست مرغوبیت خود را از دست بدهد فروش او نقصان خواهد یافت و عکس قضیه نیز صحیح است. به طور خلاصه ارزش مایه تجارتی (ثبت برند)بستگی به بهره برداری تجارتی دارد. اگر تاجری از ادامه تجارت خود خود داری کند طبیعی است که مایه تجارتی (ثبت برند)او نیز از بین خواهد رفت.

 اجزاء مایه تجارتی بسته به نوع تجارت و صنعت تفاوت پیدا می کند. به طور کلی مایه تجارتی از دو عنصر مختلف تشکیل می شود:

1-عنصر معنوی که عبارتست از حقوق معنوی که تاجر نسبت به بعضی امور دارد مانند حقوق مربوط به سرقفلی، اسم تجاری، علائم تجارتی، اختراعات، اشکال و ترسیمات صنعتی، تشکیلات تجارت و حقوقی که به موجب بعضی از قراردادها برای تاجر تحصیل شده باشد، تعداد مشتریان.

2-عنصر مادی که عبارتست از اثاثیه و ابزار کار، ماشین آلات، مواد اولیه، (ثبت برند)مواد ساخته شده که برای فرو�� عرضه می شود.

در شرکت ها و کارخانجات بزرگ، عناصر مختلف مایه تجارتی (ثبت برند)اهمیت بیشتری داشته و در تجارتخانه های کوچک عناصر تشکیل دهنده آن کمتر خواهد بود. بنابراین نمی توان عناصر مایه تجارتی (ثبت برند)را به طور تفصیل معلوم نمود بلکه تعیین عناصر آن بسته به مورد است و حتی تاجر می تواند قسمتی از عناصر مزبور را در موقع فروش مایه تجارتی (ثبت برند)از آن مجزی نماید. به این جهت در موقع فروش مایه تجارتی عناصر مختلف آن به طور مشروح نوشته می شوند و چنانچه تاجر بخواهد بعضی از آنها را برای خود محفوظ دارد این استثناء نیز تصریح می گردد زیرا بعضی از عناصر بدون آنکه ذکر شوند ممکن است از عناصر اصلی مایه تجارتی (ثبت برند)محسوب کردند و بهره برداری از مایه تجارتی بدون انها ممکن نباشد. مثلا در مورد واگذاری کارخانه ای که منحصرا اجناس مربوط به یک اختراع را می سازد واگذاری کارخانه بدون واگذاری اختراع منطقی نیست به همین طریق واگذاری مایه تجارتی که مربوط است به تجارتخانه هایی که اجناس مختلف را به فروش می رسانند بدون واگذاری سرقفلی محل تجارتخانه مورد ندارد.

عناصر مادی مایه تجارتی مانند اثاثیه و ملزومات و ماشین آلات و مواد اولیه (ثبت برند)و مواد ساخته شده و اجناس و غیره در موقع فروش مایه تجارتی معمولا صورت برداری شده و صورت مزبور ضمیمه سند فروش می گردد. راجع به عناصر غیر مادی و درباره اسم تجارتی، علایم تجارتی و صنعتی، اختراعات، ترسیمات و اشکال صنعتی بعدا توضیحات کافی داده خواهد شد. در اینجا فقط لازم است مختصری راجع به سرقفلی صحبت شود.

مؤسسات تجارتی اغلب اوقات در ساختمان هایی تأسیس می شوند که مالکیت آنها متعلق به دیگران است.در نتیجه کوشش و فعالیت و پشتکار تاجر محل کار تاجر در اثر پیدا شدن مشتری مرغوبیت و ارزشی پیدا می کند که نمی توان آن را نادیده گرفت و چون ادامه فعالیت تاجر مستلزم استقرار او در محلی است که کار خود را شروع نموده و توسعه داده است به موازات حقی که مالک محل برملک خود دارد تاجر مستأجر نیز دارای حقوقی می شود که به آن محل در اثر سعی و جدیت تاجر تعلق می گیرد.زیرا تاجری که عده ای را به عنوان مشتری برای مراجعه به محل کسب خود جلب کرده است ارزش محل مزبور را چند برابر کرده و هرکس جانشین او گردد از نتیجه فعالیت سابق او استفاده خواهد کرد.از طرف دیگر چنانچه مالک محل کار تاجر آزادانه بتواند تاجر را از ملک خود بیرون کند نه تنها تاجر را از استفاده از حقوق مکتسبه خود محروم خواهد نمود بلکه بلاجهت از نتیجه و ثمره فعالیت او استفاده خواهد کرد به این جهت قوانین اغلب کشورها برای جلوگیری از تجاوز و تعدی مالکین نسبت به مستأجرین و همچنین حفظ حقوق تجار مقرراتی وضع نموده اند که از یک طرف تجار بتوانند در محل کسب و کار خود به تجارت خود ادامه دهند و از طرف دیگر در موقعی که بخواهند محل مزبور را به دیگری واگذار کنند یا تخلیه نمایند از حقوقی که در نتیجه فعالیت و پشتکار خود به دست آورده اند محروم نگردند.در ایران تا قبل از قانون روابط مالک و مستأجر مصوب خردادماه 1339 مواد صریحی برای حمایت تجار و تثبیت حق سرقفلی وجود نداشت ولی عرف و عادت تجارتی (ثبت برند)حق مزبور را شناخته بود و عملاً نیز حق مزبور رعایت می گردید و موضوع سرقفلی به طوری عمومیت یافته بود که حتی غیرتجار نیز در موقع تخلیه خانه و محل کار خود تقاضای دریافت مبلغی به عنوان سرقفلی می نمودند.

موضوع قانونی بودن سرقفلی مورد بحث زیادی قرار گرفته است.مخالفان سرقفلی عقیده دارند که به موجب اصل هفدهم متمم قانون اساسی که مالکیت را به رسمیت شناخته هیچ نوع تحدیدی نباید نسبت به آن اعمال شود و نباید از مالک سلب تسلط شود زیرا مواد 30 و 31 قانون مدنی آزاد بودن مالک را در هر نوع تسلط نسبت به عین و منفعت بیان نموده و ممنوع بودن سلب تصرف در ملک و ثمرات آن را اعلام می نماید.شناختن حق سرقفلی برای مستأجر تحدیدی به مالکیت وارد ساخته و ثمره ملک را که حق سرقفلی جزئی از آنست از مالک سلب می کند.

موافقان حق سرقفلی معتقدند که درست است که مالک بر مالش هر نوع تسلطی دارد ولی باید در ضمن اعمال این حق به حقوق دیگران لطمه وارد نیاید.کارگر و صنعتگرو تاجری که دراثر فعالیت خود عده ای مشتری به دور خود جمع می کند دارای حقوق مکتسبه می شود و نتیجه و ثمره این فعالیت را نباید مالک ملک ببرد.به عبارت دیگر اصل لاضرر که در فقه نیز جاری است و از مواد قانون مدنی نیز استنباط می شود باید در اینجا اعمال شود و بدون آنکه در مالکیت مالک تصرفی بشود حقوق آن محدود به همان حقوقی گردد که نتیجه مستقیم مالکیت اوست نه نتیجه کار دیگران.روی همین اصل و با توجه به این موارد است که قوانین قبلی سعی می کرده اند به طور کلی دعاوی ناشیه از این حقوق (ثبت برند)به حکمیت مراجعه شود و در قانون آیین دادرسی مدنی و تعدیل مال الاجاره ها این امر پیش بینی شده بود زیرا دادگاه تابع تشریفات معینی می باشد و نمی تواند از اصول مصرح در قانون تجاوز نماید در صورتی که داور می تواند از روی انصاف و با رعایت عدالت داوری نموده و حکمی صادر کند که تا حدی از تضییع حقوق مستأجر جلوگیری شود.

قانون روابط مالک و مستأجر مصوب خردادماه 1339 صراحتاً حق کسب و پیشه و تجارت (ثبت برند)را شناخته و به این ترتیب حق سرقفلی امروزه جنبه قانونی پیدا کرده است. (ثبت برند)

حق سرقفلی عبارتست از حقی که تاجر برای تقدم در اجاره محل و ادامه تجارت خود در محل کار خود دارد ولی در عرف و عادت متداول در ایران حق سرقفلی بر دو نوع است یکی حقی است که تاجر یا صنعتگر در نتیجه جلب مشتری و شهرت و فعالیت خود برای محل کار خودش قائل می شود مثلاً مغازه ای که به واسطه فعالیت کافی بعد از مدتی مشهور می شود و مشتریانی پیدا می کند که وجود این مشتریان ارزش محل را افزایش می دهد و دیگری حقی است که صاحب محلی که موقعیت خوبی دارد برای ملک خود قائل می شود.مثلاً ساختمانهایی که در محل های پرجمعیت ساخته می شوند امروزه بدون داشتن مشتری قبلی با اخذ سرقفلی مناسبی اجاره داده می شوند.در این موارد دیگر موجود بودن مشتری اساس سرقفلی نمی تواند قرار بگیرد بلکه موقعیت محل به مالک اجازه می دهد علاوه بر مال الاجاره که تعیین می شود (ثبت برند)مبلغ دیگری نیز به عنوان سرقفلی از مستأجر اخذ نماید.اصولاً میزان سرقفلی بستگی به عرضه و تقاضا دارد و مخصوصاً در مورد اماکنی که از سابق به اجاره داده شده و مبلغ اجاره آنها زیاد نیست میزان سرقفلی نسبت معکوس با مبلغ اجاره دارد زیرا کم بودن مبلغ اجاره خود مزیتی است که ارزش سرقفلی را زیاد میکند.

ماده11قانون روابط مالک و مستأجر مصوب 1339 میزان حقوق کسب و پیشه و یا تجارت (سرقفلی) را براساس عوامل زیر تعیین می کند:

  • موقعیت و مرغوبیت محل کسب و پیشه و تجارت
  • شرایط و کیفیات اجاره از لحاظ مزایایی که در عقد اجاره برای موجر یا مستأجر منظور گردیده است.
  • طول مدت اشتغال مستأجر به کسب و پیشه و یا تجارت در مورد اجاره و حسن شهرت او که در معروفیت محل مزبور مؤثر افتاده است.
  • وضع محل اجاره از نظر نوع بنا.
  • مخارجی که مستأجر به منظور آماده نمودن محل مزبور از حیث قفسه بندی و تهیه اشیاء مورد لزوم و سایر تزئینات داخلی متحمل گردیده است.
  • نوع کسب و پیشه یا تجارت مستأجر

ماده 17 قانون روابط مالک و مستأجر صراحتاً اعلام می دارد که حق کسب و پیشه و یا تجارت (سرقفلی) به مستأجر همان محل اختصاص دارد و آن را قابل انتقال می داند.انتقال محل تجارت در مقابل اخذ سرقفلی به مستأجر جدیدی که به همان کسب یا پیشه یا تجارت مشغول شود به موجب ماده 18 تقریباً آزاد است و مالک ملک مجبور به موافقت از آن است مگر اینکه در سند اجاره سلب حق انتقال به غیر ذکر شده باشد که در صورت عدم موافقت با انتقال اجاره مالک مکلف است حق سرقفلی را شخصاًبه مستأجر بپردازد. (ثبت برند)

انتقال اجاره محل در مقابل اخذ سرقفلی به مستأجر جدیدی که به کسب یا پیشه یا تجارت دیگری به غیر از آنچه که در اجاره نامه مذکور بوده است با موافقت کتبی مالک مجاز است. (ثبت برند)

ماده21 قانون روابط مالک و مستأجر حق استفاده از مورد اجاره را در صورت فوت مستأجربرای وراث او شناخته است و به این ترتیب حق سرقفلی را بای وراث تأمین می نماید.

ماده9قانون روابط مالک و مستأجر در صورت لزوم تخلیه محل کسب و تجارت برای ساختمان حق تقدم مستأجر سابق را برای اجاره محل در ساختمان جدید شناخته است.

با توجه به مراتب بالا حق سرقفلی امروزه رسماً به موجب قوانین ایران شناخته شده و مورد حمایت قرار می گیرد.

در پایان مقاله در ثبت برند به موارد ذیل توجه فرمایید.

پس از ثبت اظهارنامه برند ثبت پیگیری از روند اقدامات با مسئول و کارشناس ثبت برند موسسه حقوقی بین الملل هماهنگی لازم را انجام دهید.

درصورتی که بعداز ارائه اظهارنامه ثبت برند ضمانم آن ارسال نشود اصلاحات وارده در سامانه ثبت برند ناقص می باشد.

در بررسی مقدماتی توسط کارشناسان ثبت برند موسسه حقوقی بین الملل عدم تکمیل بودن مدارک و ضمانم اظهارنامه ثبت برند و ضرورت اصلاح و تکمیل و همچنین بررسی نوع طبقه درخواستی ثبت برند صورت می پذیرد . و بعد از تکمیل مدارکثبت برند توسط کارشناس موسسه حقوقی بین الملل مدارک برند ارسال به اداره مالکیت صنعتی می گردد.

پس از ثبت اظهارنامه علامت تجاری جهت پیگیری از روند پرونده و نظر کارشناس اداره درخصوص ثبت علامت تجاری می توانید با کارشناس ثبت برند موسسه حقوقی بین الملل هماهنگی لازم را صورت دهید.

درصورتی که ثبت برند از سوی کارشناس اداره عدم رد یا اخطار شده باشد ظرف مدت 30روز بایدکلیه اشکالات ثبت برند برطرف گردد و در صورتی که سابقه ای یا تشابه برند وجود داشته باشد این مورد نیز باید اصلاح گردد.

در ضمن موسسه حقوقی بین الملل با برند تجاری مجتمع ثبت شرکت و برند کلیه فرایند اجرایی در ضمینه مالکیت صنعتی و اداره ثبت شرکت ها را با کوتاهترین زمان و هزینه توسط کارگروه متخصص ثبت برند در تهران و ثبت برند در کرج ( ثبت علامت تجاری در کرج )و دیگر نقاط کشور عزیزمان ایران کاملا به صورت تخصصی انجام میدهد.