علاوه بر سهم انتفاعی و سهم مؤسس که فوقاً به آن اشاره شد ، دو نوع سهم دیگر به اسامی « سهم انتفاعی » و « سهم مؤسس » وجود دارد که در قوانین ایران پیش بینی نشده اند . سهم انتفاعی سهمی است که مبلغ اسمی آن به صاحب سهم مسترد شده باشد . دارنده سهم انتفاعی از سود سالانه شرکت بهره مند می گردد ولی هرگاه شرکت منحل شود وقتی بابت آن از دارائی شرکت ، به صاحب سهم حصه داده می شود که مبلغ اسمی سایر سهام پرداخت شده باشد . سهم مؤسس سهمی است که مؤسسین برای خود در بدو تأسیس شرکت پیش بینی می کنند که ممکن است مزایائی نسبت به سایر سهام شرکت داشته باشد . مثلاً سود بیشتری به آن تعلق یابد یا در موقع انحلال شرکت ، از دارائی شرکت قبل از سایر سهام ، مبلغ اسمی آنها پرداخت گردد .